معرفی بازی
بلک فایر یک بازی ویدئویی در سبک شبیهسازی پرواز رزمی است که در سال ۱۹۹۵ توسط NovaLogic ساخته شد. این بازی در آمریکای شمالی با نشر سگا و در ژاپن و اروپا با نشر Virgin Interactive Entertainment برای کنسول سگا ساترن منتشر شد.
گیمپلی
بلک فایر بازیکن را در نقش خلبان یک هلیکوپتر نظامی قرار میدهد. نمای بازی در حالت اولشخص است و بازیکن باید در میدان نبرد با دشمنانی مانند هلیکوپترها و خودروهای مختلف روبهرو شود. البته امکان تغییر زاویه دید به نمای کناری نیز وجود دارد.
در طول بازی میتوان از میان چهار نوع سلاح مختلف انتخاب کرد. آسیبپذیری هلیکوپتر به شکلهای گوناگون رخ میدهد؛ از برخورد تیر دشمن گرفته تا تصادف با هلیکوپترهای دیگر یا برخورد با زمین و موانع محیطی.
بخشهای مختلف هلیکوپتر ممکن است در جریان نبرد آسیب ببینند و این موضوع در رابط کاربری بازی با تغییر رنگ هلیکوپتر نشان داده میشود. آسیب دیدن قطعات میتواند رفتار پرنده را تغییر دهد و کنترل آن را دشوارتر کند.
سوخت و مهمات هلیکوپتر محدود است. اگر سوخت تمام شود، مرحله شکست میخورد؛ همچنین تمام شدن زمان مأموریت نیز به معنی باخت محسوب میشود.
توسعه و انتشار
بلک فایر توسط NovaLogic برای سگا ساترن توسعه یافت. سگا این بازی را در ۱۰ نوامبر ۱۹۹۵ در آمریکای شمالی منتشر کرد. پس از آن، Virgin Interactive Entertainment نسخه ژاپنی را در ۲۲ دسامبر ۱۹۹۵ و نسخه اروپایی را در ۲۸ ژوئن ۱۹۹۶ عرضه کرد.
بازتاب منتقدان
بلک فایر در زمان عرضه با واکنشهای متفاوتی از سوی منتقدان روبهرو شد. برخی از آنها گیمپلی سریع و فضای رزمی بازی را ستایش کردند، اما بسیاری به مشکلات کنترل، تکرار محیطها و دشواری نامتعادل مراحل اشاره داشتند.
مایک نالاس از Fusion مناظر چندضلعی بازی را از نقاط قوت آن دانست، اما سامانه رادار و نشانهگیری را نیازمند بهبود دانست. سه منتقد GameFan بازی را یک شبیهساز پرواز رزمی قابلقبول توصیف کردند، اما جلوههای بصری آن را چندان چشمگیر ندانستند. آنها همچنین به منحنی یادگیری دشوار، فاصله ترسیم محدود و کمبود زاویههای دوربین اشاره کردند.
پاتریک باگاتا از Game Players بخشهای سهبعدی ۳۶۰ درجه، راهنماییهای رادیویی داخل بازی، موسیقی متن و ریتم سریع گیمپلی را تحسین کرد. با این حال، او زمینهای تکراری، نبود عمق راهبردی و کنترلهای دستوپاگیر را از ضعفهای اصلی بازی برشمرد.
نشریه Next Generation نیز با همین نگاه نوشت که تلاش بازی برای راضی کردن همه سلیقهها باعث میشود عناصر خوب آن، مانند گرافیک گاه خیرهکننده و صحنههای اکشن پرتنش، کمتر دیده شوند. این نشریه افزود که اگر بازی رویکرد راهبردی بیشتری داشت و صرفاً به یک بازی تیراندازی سریع شبیه نبود، نقاط قوت آن آشکارتر میشد.
فرانک اوکانر از Ultimate Gamer گرافیک بازی را کسلکننده دانست، اما گیمپلی آن را سرگرمکننده توصیف کرد. مت یو از Sega Pro زمانهای بارگذاری کوتاه و ارائه بصری بازی را مثبت ارزیابی کرد، اما گفت کنترل دقیقتر میتوانست تجربه بهتری بسازد.
GamePro معتقد بود صحنههای ازپیشرندر شده میان مراحل از کیفیت بالاتری نسبت به گرافیک درون بازی برخوردارند. این نشریه همچنین به محدودیت ارتفاع پرواز هلیکوپتر اشاره کرد. دیو پرت و جیمز اشتون از Sega Power درباره گرافیک و نوآوری بازی نظر ترکیبی داشتند، اما صداگذاری و ارزش تکرار بازی را ستودند.
راد اتوماتیک از Sega Saturn Magazine نوشت که بلک فایر در اصل یک موتور بازی خوب است که با مأموریتهایی ناامیدکننده همراه شده است. او معتقد بود هدفهای مأموریتها بهمرور پیچیدهتر میشوند، اما نوع عملیاتی که برای انجام آنها لازم است تغییر چندانی نمیکند. به گفته او، بازی برای مدتی سرگرمکننده است، اما نباید از آن یک اثر ماندگار یا حتی تجربهای فراتر از چند روز انتظار داشت.
مارکوس هیرن و پل گسکوین از Mean Machines Sega از نظر بصری، بلک فایر را با بازیهایی مانند Magic Carpet و Hi-Octane مقایسه کردند و این مقایسه را تا حدی به نفع بلک فایر دانستند. با این حال، آنها نیز درباره زاویه دید، کنترلها و سطح دشواری مراحل با سایر منتقدان همنظر بودند و در نهایت Firestorm: Thunderhawk 2 را گزینهای بهتر معرفی کردند.
Total Saturn گرافیک، صدا و گیمپلی بازی را متوسط دانست. GameRevolution نیز طراحی بصری و صوتی بازی را تحسین کرد، اما یادآور شد که یادگیری کنترلهای آن برای بازیکنان تازهکار دشوار است.
پیوندهای بیرونی
- بلک فایر در GameFAQs
- بلک فایر در MobyGames
ردهها
بازیهای ویدئویی سال ۱۹۹۵، شبیهسازهای پرواز رزمی، بازیهای هلیکوپتری، بازیهای NovaLogic، بازیهای سگا ساترن، بازیهای انحصاری سگا ساترن، بازیهای سگا، بازیهای تکنفره، بازیهای توسعهیافته در ایالات متحده و بازیهای Virgin Interactive.