آنتوان آرگو (۲۶ ژوئن ۱۹۱۴ – ۱۰ ژوئن ۲۰۰۴) افسر ارتش فرانسه بود که در دوران جنگ استقلال الجزایر به عنوان متخصص مبارزه با شورش فعالیت میکرد. مخالفت شدید او با استقلال الجزایر از فرانسه، سبب پیوستنش به سازمان ارتش سری (OAS) شد؛ گروهی که از خشونت برای مقابله با این سیاست استفاده میکرد.
آرگو دو بار به اتهام تلاش برای ترور شارل دوگل، رئیسجمهور فرانسه، محاکمه و محکوم شد. پس از محکومیت دوم، به حبس ابد محکوم شد، اما در سال ۱۹۶۸ در جریان عفو عمومی آزاد شد. پس از آزادی، به پرتغال مهاجرت کرد و به عنوان مشاور ارتش پرتغال فعالیت کرد. او در سال ۱۹۷۴ به فرانسه بازگشت.
در ۲۵ فوریه ۱۹۶۳، زمانی که آرگو پس از شکست تلاش ترور دوگل در ۲۲ اوت ۱۹۶۲ در مونیخ مخفی شده بود، توسط مأموران پلیس مخفی فرانسه (CRS) در هتل ادن-وولف ربوده و به فرانسه منتقل شد. اعترافات او منجر به دستگیری ژان-ماری باستین-تیری و دیگر عوامل ترور شد.
کتاب «لافیر آرگو: بررسی دستگیریهای غیرقانونی بینالمللی» نوشته آندره کوکاستر-زیلژین، به جزئیات این پرونده میپردازد.