آنوفل سوندایکوس؛ پشه حیوان‌دوست جنوب‌شرق آسیا

Anopheles sundaicus
📅 22 خرداد 1405 📄 241 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

آنوفل سوندایکوس پشه‌ای با گرایش به تغذیه از خون جانوران در جنوب‌شرق آسیاست که در مجموعه‌ای از گونه‌های پنهان قرار می‌گیرد. میزبان اصلی آن گاومیش آبی است و ترکیب جلبک سارگاسوم با باکتری Bti برای کنترل آن بررسی شده است.

معرفی

Anopheles sundaicus یک پشه با گرایش به تغذیه از خون جانوران است که در جنوب‌شرق آسیا یافت می‌شود. این گونه در مطالعات حشره‌شناسی پزشکی به‌دلیل رفتار میزبان‌یابی، تنوع جمعیتی و امکان مقاومت به حشره‌کش‌ها اهمیت دارد.

مجموعه گونه‌ای

سوکوواتی و همکاران در سال ۱۹۹۹ نشان دادند که Anopheles sundaicus تنها یک گونه واحد و ساده نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از گونه‌های پنهان و هم‌شکل را دربر می‌گیرد.

در این پژوهش، الکتروفورز پروتئین برای بررسی جمعیت‌های مختلف به کار رفت و تفاوت آن‌ها بر پایه آلوزیم‌های شاخص شناسایی شد. چنین تفاوت‌هایی می‌تواند در تشخیص دقیق جمعیت‌ها و طراحی روش‌های کنترل مؤثر باشد.

میزبان‌ها

میزبان‌های شناخته‌شده برای این پشه شامل گاومیش آبی با نام علمی Bubalus bubalis است. کوماری و همکاران در سال ۱۹۹۳ در جزیره کار نیکوبار، مورهاوس و وارتون در سال ۱۹۶۵ در مالزی، و گلد و همکاران در سال ۱۹۶۶ در تایلند گزارش کردند که Anopheles sundaicus در این مناطق به‌طور انحصاری از گاومیش آبی تغذیه کرده است.

کنترل

حشره‌کش‌ها و روش‌های زیستی

ترکیب جلبک قهوه‌ای Sargassum wightii با باکتری Bacillus thuringiensis var. israelensis یا همان Bti می‌تواند اثرهای ضدتغذیه‌ای، حشره‌کشی و بازدارندگی رشد را هم‌زمان ایجاد کند. این نوع رویکرد ترکیبی می‌تواند برای مدیریت جمعیت لارو پشه‌ها در کنار روش‌های رایج مورد توجه قرار گیرد.

مقاومت به حشره‌کش‌ها

بررسی‌های نخستین درباره وراثت مقاومت به حشره‌کش‌ها توسط دیویدسون در سال ۱۹۵۷ و سورونو و همکاران در سال ۱۹۶۵ انجام شد. دیویدسون دریافت که مقاومت An. sundaicus به DDT تنها با یک آلل توضیح داده می‌شود؛ یافته‌ای که اهمیت بررسی ژنتیکی جمعیت‌های پشه را در برنامه‌های کنترل نشان می‌دهد.

منابع و موضوعات مرتبط

  • sundaicus
  • حشرات تایلند
  • حشرات مالزی
  • حشرات هند
  • حشرات آفت کشاورزی

جمع‌بندی

شناخت آنوفل سوندایکوس، به‌ویژه تنوع پنهان، ترجیح میزبان و سازوکارهای مقاومت به حشره‌کش‌ها، برای طراحی برنامه‌های نظارت و کنترل هدفمند اهمیت دارد. رویکردهای زیستی و ترکیبی مانند Bti و عصاره‌های گیاهی یا جلبکی می‌توانند مکمل روش‌های رایج باشند.