در یکم دسامبر ۱۹۹۱، انتخابات مجلس مؤسسان در پاراگوئه برگزار شد. حزب کلرادو با کسب ۱۲۲ کرسی از ۱۹۸ کرسی پیروز این انتخابات شد. میزان مشارکت رأیدهندگان در این انتخابات ۵۱.۷ درصد گزارش شد.
پس از این انتخابات، در سال ۱۹۹۲، قانون اساسی جدیدی در پاراگوئه تصویب شد. این قانون اساسی، سمت معاون رئیسجمهور را احیا کرد و امکان انتخاب رئیسجمهور با اکثریت نسبی آرا را فراهم آورد. همچنین، دوره ریاستجمهوری را به یک دوره پنج ساله محدود کرد و هرگونه امکان تجدید انتخاب را حتی برای رئیسجمهوری که دوره کامل را سپری نکرده بود، منتفی ساخت.
این تغییرات به معنای آن بود که آندرس رودریگز، رئیسجمهور وقت، باید در سال ۱۹۹۳ از سمت خود کنارهگیری میکرد، حتی اگر قول نداشتن کاندیداتوری برای دوره کامل را نداده بود.