بررسی کلی
انتخابات سراسری پاراگوئه در ۱۵ فوریه ۱۹۵۳ برگزار شد. در آن زمان، حزب کلرادو تنها حزبی بود که اجازه فعالیت قانونی داشت؛ به همین دلیل، رقابت انتخاباتی معنای چندانی نداشت و فدریکو چاوز، رئیسجمهور وقت، بدون رقیب برای دورهای دیگر برنده شد.
نتایج و پیامد سیاسی
پیروزی چاوز دوام زیادی نداشت. او کمی بیش از یک سال در قدرت ماند و در مه ۱۹۵۴، در کودتایی به رهبری ژنرال آلفردو استروسنر سرنگون شد. استروسنر سپس در انتخابات ویژهای در ژوئیه همان سال جانشین او شد.
جایگاه تاریخی
انتخابات ۱۹۵۳ پاراگوئه نمونهای از انتخابات تکنامزدی در نظامی تکحزبی است. این رویداد نهتنها جایگاه حزب کلرادو را در ساختار سیاسی آن دوره نشان میدهد، بلکه مقدمهای بر ورود استروسنر به قدرت و آغاز دورهای طولانی از حکومت نظامی در پاراگوئه محسوب میشود.