عبارت مورد نظر خود را بنویسید
Parasilaus، جنس گیاهان گلدار از خانواده Apiaceae است که از مرکز آسیا تا افغانستان گسترش یافته و شامل دو گونه Parasilaus afghanicus و Parasilaus asiaticus میشود.
Cleretum، جنس گیاهان گلدار از خانواده آیزواسیه است که بومی استانهای کیپ آفریقای جنوبی است. این مطلب به تاریخچه طبقهبندی آن، بازنگریهای تاکسونومیک سال 2012 و فهرست ۱۳ گونه معتبر آن میپردازد.
هندریک فان رایخِرسما (۱۸۳۵-۱۸۷۷)، طبیعتشناس، پزشک، گیاهشناس آماتور، نرمتنشناس و ماهیشناس هلندی بود. او پس از خدمت به بردگان آزادشده در سنت مارتین، به جمعآوری و تصویرگری مجموعه گستردهای از گیاهان و جانوران پرداخت.
کرُوکوسمیا پانیکولاتا، گیاهی پیازی و گلدار بومی آفریقای شرقی، لسوتو و اسواتینی است. این گیاه با برگهای نیزهای و گلهای نارنجی پررنگ، تا ارتفاع ۱.۵ متر رشد میکند و به عنوان گیاه زینتی محبوبیت دارد. همچنین در برخی مناطق بریتانیا به صورت وحشی نیز یافت میشود. نام رایج «عمه الیزا» از نام علمی سابق آن گرفته شده است.
ویلْدِنوویا (Willdenowia) سردهای کوچک از گیاهان گلدار در خانواده رستوناچهه (Restionaceae) است که بهطور انحصاری در منطقه فینبوس در کیپ غربی آفریقای جنوبی یافت میشود. این گیاهان دارای ساقههای منشعب، برگهای پوششی پایدار و گلهای نر و ماده جداگانه هستند.
چارلز ونکوور پایپر (۱۸۶۷-۱۹۲۶)، گیاهشناس و کشاورز آمریکایی کاناداییتبار، با تخصص در گیاهان شمال غربی آمریکا و معرفی گیاهان علوفهای مانند سودان گرس، نقش مهمی در کشاورزی و علوم گیاهی ایفا کرد. او همچنین پژوهشهای ارزشمندی در زمینه سویا انجام داد.
گرافیولاسه، خانوادهای از قارچها در شاخه بازیدیومیستها، عمدتاً در مناطق گرمسیری و معتدل یافت میشوند. این قارچها به برگ گیاهان خانواده نخل (Palmae) حمله کرده و باعث بیماریهای گیاهی میشوند.
اوریونانا (Oreonana) سردهای کوچک از گیاهان گلدار خانواده چتریان است که به نام جعفری کوهی شناخته میشوند. هر سه گونه آن بومی مناطق کوهستانی مرتفع کالیفرنیا بوده و گیاهانی علفی، کوچک، بوتهای و ماتشونده هستند.
مایکوبایوم به جامعه قارچهای ساکن در بدن موجودات زنده و محیط اطرافشان اشاره دارد. قارچها نقشهای حیاتی در تجزیه مواد، روابط همزیستی با گیاهان و جانوران، و حتی سلامت انسان ایفا میکنند.
فرضیه گردآوری، برخلاف فرضیه شکار، بر نقش کلیدی جمعآوری غذا در شکلگیری انسان مدرن تأکید دارد. این فرضیه ابزارسازی را برای دسترسی به گیاهان و ذخیرهسازی غذا مهمتر از شکار اولیه میداند و حافظه فضایی برتر زنان را شاهدی بر این مدعا برمیشمرد.
کرایسوکاملا (Chrysochamela) سردهای از گیاهان گلدار در خانواده براسیکاسه (Brassicaceae) است که بومی مناطق ترکیه تا سوریه میباشد. گونههای مختلفی از این جنس شناخته شدهاند.
ولکانلیلا پامپوسلا یک پشه کوچک از خانواده کاسمپتریجید است که در اروپا و مدیترانه یافت میشود. بالهای آن ۸ تا ۱۰ میلیمتر و دو نسل در سال دارد. لاروهای آن بر روی گیاهان Helichrysum arenarium و Hieracium pilosella تغذیه و معافکنندگی برگ میکنند.
گایلوساکیا فروندوسا، معروف به زغالاخته آویزان یا زغالاخته آبی، گیاهی بومی شرق آمریکاست. این درختچه تا ۲ متر قد میکشد و میوههای آبی شیرین و آبدار تولید میکند که غذای بسیاری از حیوانات است. این گیاه در خاکهای اسیدی و فقیر رشد میکند و با گیاهان مرتبط دیگری مانند انواع زغالاختههای بلند و کوتوله همزیستی دارد.
مایوشیلوس (Myoschilos) سردهای از گیاهان گلدار متعلق به خانواده صندلسانان (Santalaceae) است که بومی آمریکای جنوبی محسوب میشود. گونه اصلی این سرده، مایوشیلوس اوبلونگوس (Myoschilos oblongus) است.
Conostomium، جنس گیاهان گلدار از خانواده Rubiaceae است که از اتیوپی تا آفریقای جنوبی گسترده بوده و در مناطقی از قاره آفریقا یافت میشود. این مطلب به معرفی اجمالی جنس و توزیع جغرافیایی آن میپردازد.
ترنسترومیا لاندایی (Ternstroemia landae) گونهای گیاهی از خانواده Pentaphylacaceae است که به طور انحصاری در هندوراس یافت میشود. این گونه به دلیل پراکندگی محدود و تهدیدات زیستمحیطی، در دسته گیاهان در معرض خطر قرار دارد.
آنزیم ایزوکوریسیمات پیراوات لیاز (IPL) که با نام PchB نیز شناخته میشود، نقش کلیدی در مسیر بیوشیمیایی تولید اسید سالیسیلیک دارد. این آنزیم با تجزیه ایزوکوریسیمات به سالیسیلات و پیرووات، در فرآیندهای مهم سلولی مانند تولید سیدروفور در باکتریها و مقاومت گیاهان نقش ایفا میکند.
مقاله حاضر به معرفی و بررسی گونههای مختلف گیاهی با نام علمی P. longifolia میپردازد. از درختان بومی استرالیا تا گیاهان گوشتخوار کوهستانی، هر یک ویژگیهای منحصربهفردی دارند.
هایپولوبوس (Hypolobus) سردهای از گیاهان خانواده خرزهره (Apocynaceae) است که تنها یک گونه شناختهشده به نام Hypolobus infractus دارد. این گونه که بومی ایالت باهیا در برزیل است، در سال ۱۸۸۵ میلادی معرفی شد.
ویلم مایِر (۱۹۲۳ – ۲۰۰۳)، گیاهشناس و گردآورنده گیاهان برجسته هلندی بود. او پس از تحصیل در آمستردام، به جاوه رفت و در هرباریوم بوگور مشغول به کار شد. مایِر سالها در اندونزی به تدریس گیاهشناسی پرداخت و سپس به آمریکا مهاجرت کرد و تا پایان عمر در دانشگاه کنتاکی به فعالیت علمی ادامه داد.
