عبارت مورد نظر خود را بنویسید
شفریا دوودسیموسلاتا گونهای از چشمهریزان (بهارپرهها) است که در خانواده هیپوگاستروریدای طبقهبندی میشود. این موجود ریزجثه در سال ۱۹۴۵ توصیف شد و جزئی از زیرراسته پودورومورفا به شمار میرود.
مکوارتیا دیسپار گونهای مگس اروپایی از خانواده تاچینیدائه است که در مناطق وسیعی از اروپا، آسیا و حتی ایران پراکندگی دارد. این حشره که نخستین بار در سال ۱۸۲۰ میلادی توصیف شد، توسط کارل فردریک فالن نامگذاری شده است.
آکروپورا میلپورا گونهای مرجان شاخهای است که در آبهای کمعمق منطقه هندو-پاسفیک زندگی میکند. این مرجان با شاخههای استوانهای و رنگهای متنوع، از سواحل آفریقا تا استرالیا پراکنده است. با وجود فراوانی نسبی، این گونه به دلیل تخریب صخرههای مرجانی، سفیدشدگی و اسیدی شدن اقیانوسها در معرض تهدید قرار دارد.
هیفومیکروبیالز (همنام ریزوبیالز) گروهی از باکتریهای گرم منفی آلفاپروتئوباکتری هستند. این باکتریها شامل ریزوبیومهایی میشوند که نیتروژن را تثبیت کرده و با ریشه گیاهان همزیستی دارند. خانوادههایی مانند نیتروباکتراسه، هیفومیکروبیاسه، فیلوباکتریاسه و ریزوبیاسه، دارای گونههای متعددی از باکتریهای تثبیتکننده نیتروژن هستند.
اسپارگالوما (Spargaloma) یک سرده تکنمایی از پروانهها در خانواده اربیدائه است که تنها گونه آن، پروانه خاکستری ششنقطهای نام دارد. این حشره از سواحل کانادا تا فلوریدا و کالیفرنیا پراکندگی دارد و لارو آن از برگهای زیرین گیاهان آپوسیون تغذیه میکند.
پروانه بریدهبرگ نیلوفر آبی، گونهای از خانواده کرامپیدائه است که برای نخستین بار در سال ۱۸۵۹ میلادی توصیف شد. این پروانه بومی آمریکای شمالی است و به هاوایی و آفریقای جنوبی نیز وارد شده است. لارو این پروانه از گیاهان آبزی تغذیه میکند و در ساختن غلاف از بقایای برگ مهارت دارد.
سپرتوپتریکس یک سرده تکگونه از پروانههای خانواده هندسهداران است که در سال ۱۸۵۸ توسط آشیل گنه معرفی شد. تنها گونه این سرده، سپرتوپتریکس کیندرماریا، نخستین بار در سال ۱۸۷۱ توسط اتو استینداگر توصیف شد.
کریپتولکیا ملیپرسا گونهای پروانه از خانواده دپرasariidae است که نخستین بار در سال ۱۹۵۲ توسط الکسی دیاکونوف توصیف شد. این پروانه در کشور میانمار (برمه) یافت میشود.
ماخیمیا دیستیتا گونهای پروانه از خانواده دپرasariidae است که نخستین بار در سال ۱۹۴۶ توسط آلفرد جفریس ترنر توصیف شد. این پروانه در استرالیا و به ویژه در ایالت کوئینزلند یافت میشود.
مگاخیله جریروزنی گونهای از زنبورهای خانواده مگاخیلیدائه است که در سال ۲۰۰۳ توسط جنارو توصیف شد. این زنبور یکی از اعضای متنوع خانواده مگاخیلیدائه به شمار میرود که در اکوسیستمها نقش مهمی ایفا میکنند.
بالانتا جنسی از حلزونهای دریایی کوچک و اغلب رنگارنگ است که به خانواده مارژینللا (Marginellidae) تعلق دارند. این گونهها با تنوع زیاد در مناطق مختلف دریایی یافت میشوند و برخی از آنها به دلیل شباهتهای ریختشناسی، به عنوان مترادف گونههای دیگر طبقهبندی شدهاند.
کرمیا لوتئا گونهای از حلزونهای دریایی از خانواده رافیتومیده است که صدفی زرد-قهوهای و براق با تزئینات ریبدار دارد. این موجود دریایی کوچک در آبهای ژاپن و فیلیپین زندگی میکند.
پسوودوکروسوکییلوس پاپیلولابروس گونهای از ماهیان کپورسان است که به طور بومی در چین یافت میشود. این ماهی در سال ۲۰۰۳ توصیف علمی شد و جزو گونههای اندمیک این منطقه به شمار میرود.
پارک ملی کروگر، یکی از بزرگترین ذخیرهگاههای حیات وحش آفریقا، با وسعت حدود ۲ میلیون هکتار در آفریقای جنوبی، تنوع زیستی شگفتانگیزی را در خود جای داده است. این پارک که از سال ۱۹۲۶ فعالیت خود را آغاز کرده، زیستگاه گونههای بیشماری از پستانداران، پرندگان و خزندگان است و با تاریخچهای غنی و چالشهایی چون شکار غیرقانونی، همچنان مقصدی بینظیر برای دوستداران طبیعت محسوب میشود.
خرچنگ ویولونیست لاگونا مادره (Leptuca subcylindrica)، که به نام خرچنگ ویولونیست پفکرده نیز شناخته میشود، گونهای کمتر مطالعه شده از خرچنگهای ویولونیست بومی جنوب تگزاس و شمال شرقی مکزیک است. این گونه که قبلاً به نام Uca subcylindrica شناخته میشد، دارای ویژگیهای ظاهری و زیستگاهی منحصربهفردی است.
لِتاریا (Lethariella) جنسی از گلسنگهای شاخهای در خانواده پارملیاسه است که توسط مردم قوم یی در چین برای تهیه چای سلامتی استفاده میشود. این جنس در ابتدا زیرمجموعهای از گونه اوسنه بود و بعدها به مرتبه جنسی ارتقا یافت.
گلایپتریکس لپتوسما گونهای از پروانههای نیوزیلندی است که در سال ۱۸۸۸ توسط ادوارد مِریک توصیف شد. این پروانه جزو خانواده گلایپتریگیدها بوده و در اکوسیستم بومی نیوزیلند زندگی میکند.
کالیوستوما ورکوزوم گونهای منقرضشده از حلزونهای دریایی است که به خانواده کالیوستوماتیدای و ابرخانواده تراکوئیدئا تعلق دارد. این گونه در فرانسه یافت شده و در سال ۲۰۱۷ به عنوان یک فسیل توصیف شده است.
فیکوس نیمفهایفولیا، گونهای از انجیرهای خفهکن در آمریکای مرکزی و جنوبی است که تا ۳۵ متر رشد میکند و در دشتهای ساحلی، ساوانها و جنگلهای بارانی دیده میشود. لاتکس آن در طب سنتی برای کاهش درد و محافظت از زخمها کاربرد داشته است.
ککسینهاورکیس سردهای از ارکیدههاست که ۷ گونه پذیرفتهشده دارد و در مکزیک، آمریکای مرکزی و بخشهایی از آمریکای جنوبی میروید. این مقاله گونهها، پراکندگی جغرافیایی و منابع علمی آن را معرفی میکند.
