عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پروتئین الاسام۳، کدگذاریشده توسط ژن الاسام۳ در انسان، عضوی از خانواده پروتئینهای شبهاسام است. این پروتئین در ذرات تریاسانآرانپی شرکت دارد که برای اسپلینگ پیشآرانای ضروری هستند. الاسام۳ با پروتئینهای الاسام۲ و الاسام۱۰ تعامل دارد و ساختار خاص آن، شامل موتیف شبهاسام، در ثبات این کمپلکسها نقش کلیدی ایفا میکند.
پروتئین SMC3، کدگذاریشده توسط ژن SMC3، یکی از زیرواحدهای کمپلکس کوهمزین است که در چسبندگی کروماتیدهای خواهری، بازترکیبی همولوگ و حلقهزنی DNA نقش دارد. این پروتئین عضو خانواده SMC است که در ترمیم DNA، فشردهسازی کروموزومها و تفکیک آنها نقش تنظیمکننده دارد. SMC3 همچنین در سندرم کورنلیا د لانژ و غشای پایه سلولها نقش مهمی ایفا میکند.
کمپلکسهای آرنی گالیم، ایندیم و تالیم تکظرفیتی، ساختارهایی هستند که در آنها فلز به صورت مرکزی (η6) به آرن متصل میشود. با وجود گزارشهای طولانیمدت از کمپلکسهای آرنی فلزات واسطه، کمپلکسهای آرنی عناصر گروه اصلی همچنان نادر هستند. این مقاله به بررسی سنتز، ساختار و جنبههای کاربردی این کمپلکسها میپردازد.
گیرنده FcIIb (FCGR2B) یک گیرنده بازدارنده با تمایل کم به ناحیه Fc آنتیبادیهای IgG است. این گیرنده در فرآیندهای فاگوسیتوز کمپلکسهای ایمنی و تنظیم تولید آنتیبادی توسط سلولهای B نقش دارد. دو شکل اصلی آن (FCGR2B1 و FCGR2B2) از طریق اسپلینینگ mRNA ایجاد میشوند و در سلولهای مختلف مانند سلولهای B، بازوفیلها و سلولهای دندریتیک بیان میگردند.
برونو شودره، شیمیدان فرانسوی و پژوهشگر برجسته CNRS، در زمینه شیمی آلی فلزی، بهویژه برهمکنش هیدروژن و فلزات واسطه تخصص دارد. تحقیقات او شامل سنتز اولین کمپلکسهای بیس(دیهیدروژن) و توسعه روشهایی برای تولید نانوذرات فلزی با ابعاد و اشکال کنترلشده است.
آلیرف (ALYREF) یک پروتئین هستهای است که توسط ژن ALYREF کدگذاری میشود. این پروتئین بهعنوان یک مولکول همراه و آداپتور صادراتی، نقش حیاتی در صادرات آرانای پیامرسان (mRNA) از هسته سلول ایفا میکند. آلیرف بخشی از کمپلکس TREX است که در پردازش انتهای ۳' و صادرات mRNA پلیآدنینهشده و غیرپلیآدنینهشده دخالت دارد.
آلفا سولنوئید (Alpha solenoid) نوعی ساختار پروتئینی متشکل از واحدهای تکرارشونده مارپیچ آلفا است که به صورت موازی چیده شده و یک ابرمارپیچ تشکیل میدهند. این پروتئینها به دلیل انعطافپذیری و پلاستیسیتهشان شناخته شدهاند و در ساختارهای سلولی مهمی مانند کمپلکس منفذ هستهای و پروتئینهای پوششی وزیکول نقش دارند.
این مطلب SYCP3 را معرفی میکند: پروتئینی کلیدی در کمپلکس سیناپتونِم است که در میوز همزوجی کروموزومها را هدایت میکند. همچنین به نام COR1 شناخته میشود و پیوندی با پروتئینهای FAM9 دارد. در موشها، پروتئینهای شبه SYCP3 نقشهای متنوعی ایفا میکنند.
پیوند پویا در کاتالیز پیچش، به هر تعامل تثبیتکنندهای اشاره دارد که در سطح حالت گذار قویتر از کمپلکس واکنشدهنده-کاتالیزور است. این مفهوم، هسته اصلی کاتالیز پیچش است و توسط A.J. کیربی در سال 1996 تعریف شد، در مقابل پیوند غیرفعال که در هر دو سطح واکنشدهنده و حالت گذار به یک اندازه قوی است.
لوران دگوس، استاد هماتولوژی دانشگاه پاریس، در ۹ ژوئیه ۱۹۴۵ در پاریس متولد شد. او فرزند یک پزشک و استاد پوستشناسی و مونیک لورته ژاکوب است. دگوس در سال ۱۹۷۶ دکترای پزشکی و در ۱۹۷۳ دکترای دانشگاهی خود را دریافت کرد. او به عنوان همکار نزدیک ژان دوسه (برنده نوبل ۱۹۸۰) فعالیت داشت و در سال ۱۹۸۰ ریاست آزمایشگاه ایمنوژنتیک را بر عهده گرفت. دگوس به دلیل کشف ژنها و آللهای کمپلکس هماتوپوئتیک و نوآوری در ژنتیک رسمی و جمعیتشناسی، شهرت جهانی یافت.
کمپلکس فی یک ریتم مغزی در حالت بیداری است که در قشر مرکزی-پاریتال راست مغز قرار دارد و در فرکانس ۱۰ هرتز عمل میکند. این ریتم دو جزء دارد: فی-۱ که رفتار مستقل را تقویت میکند و فی-۲ که هماهنگی بینفردی را افزایش میدهد. مطالعات نشان میدهند این الگوها در تعاملات اجتماعی نقش کلیدی داشته و میتوانند رفتار رهبر/پیرو و روابط بین افراد را توضیح دهند.
یوکیوسیآرسی2 (UQCRC2) یک پروتئین کلیدی در زنجیره تنفسی میتوکندری است که توسط ژن UQCRC2 کدگذاری میشود. این پروتئین بخشی از کمپلکس III (سیتوکروم بی-سی1) است و در تثبیت و عملکرد آن نقش حیاتی دارد. جهشهای این ژن با نقص کمپلکس III میتوکندریایی مرتبط هستند که میتواند منجر به اختلالات متابولیکی شدید شود.
کمپلکس پروتئین سی فعال-مهارکننده پروتئین سی (APC-PCI) یک نشانگر مهم در ارزیابی لختهشدگی خون و عوارض قلبی-عروقی است. این کمپلکس در آزمایشهای انعقادی برای سنجش تولید ترومبین و تشخیص هایپرکواگولاسیون استفاده میشود. قرصهای ضدبارداری حاوی اتینیلاسترادیول باعث افزایش سطح APC-PCI میشوند، اما تنها این کمپلکس قادر به تفکیک نسلهای مختلف این قرصهاست.
کلرال بتائین، با نامهای تجاری بتا-کلر و سومیلان، یک داروی آرامبخش و خوابآور است که در سال ۱۹۶۳ در ایالات متحده معرفی شد. این دارو یک کمپلکس بتائین با کلرال هیدرات است که به عنوان فرمولی با اثر طولانیمدت عمل میکند و در بدن به تریکلرواتانول متابولیزه میشود، مادهای که مسئول بیشتر یا تمام اثرات آن است.
مد18 (Med18) یک پروتئین است که در انسانها توسط ژن MED18 کدگذاری میشود. این پروتئین بخشی از کمپلکس میدیاتور است که به عنوان کواکتیواتور برای فاکتورهای متصلشونده به DNA عمل میکند و رونویسی از طریق RNA پلیمراز II را فعال میسازد.
