عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ماتئو پیچونه، نقاش ایتالیایی سده هفدهم، بیشتر بهخاطر آثار مذهبیاش در رم شناخته میشود. او در آنکونا زاده شد و در آکادمی سان لوکا حضور داشت.
گیدو از سیِنا نقاش ایتالیایی قرن سیزدهم بود که در سیِنا فعال بود و به سبک ایتالو-بیزانتین نقاشی میکرد. امضای آثار او و کتیبههای مربوط به او تصویر دقیقتری از نقش او در مدرسهٔ نقاشی سیِنا ارائه میدهد.
کارلوس سانچز، بازیگر کلمبیایی که بهعنوان نماد خوآن والدز، کشاورز قهوه کلمبیایی، برای بیش از سه دهه در تبلیغات شناخته شد. او پیش از آن کشاورز و نقاش بود و نقش او در برندسازی قهوه کلمبیایی نقش مهمی ایفا کرد.
یان کوبوشفسکی، بازیگر و کمدین سرشناس لهستانی، از فارغالتحصیلان آکادمی ملی هنرهای نمایشی ورشو بود و در تئاتر، تلویزیون، سینما و دوبله آثار ماندگاری خلق کرد.
یان فن بیک، مدافع فوتبال اهل هلند، زاده لاهه بود و پیش از رفتن به هند شرقی هلند برای چند باشگاه هلندی بازی کرد. او در سال ۱۹۰۷ یک بازی ملی برای هلند انجام داد.
ساچا مولدووان، نقاش روسیتبار آمریکایی، با پیوند اکسپرسیونیسم و پستامپرسیونیسم شناخته میشود. از کیشیناو تا پاریس و نیویورک، آثار او یادگار گفتوگوی هنرمند با ماتیس، شاگال و سوتین است.
نقاش یک فیلم درام سوئدی محصول ۱۹۸۲ است که با کارگردانی مشترک گوران دو ریس و کریستینا اولوفسون ساخته شد و در فهرست سیزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مسکو قرار گرفت.
یان فردریک کارلسن، مدیر هنری و شخصیت تلویزیونی نروژی، از اواخر نوجوانی وارد صنعت موسیقی شد. او به عنوان یکی از قدرتمندترین افراد صنعت موسیقی نروژ شناخته شده و مدیر هنرمندانی چون کورت نیلسن است. کارلسن داوری برنامههای پرطرفداری مانند Idol، World Idol، Norske Talenter و X Factor را بر عهده داشته و همچنین مجری برنامه Lurt av Karlsen بوده است.
وان در خاخ (Van der Gaag) نام خانوادگی هلندی است که در میان مشاهیر متعددی از جمله درمانگران گفتار، هنرمندان مجسمهساز و نقاش، و بازیکنان و مربیان فوتبال دیده میشود. این مقاله به معرفی برخی از برجستهترین افراد با این نام خانوادگی میپردازد.
الکس ام. لوب، نقاش آمریکایی اهل میسیسیپی، از کسبوکار خانوادگی به دنیای هنر آمد و با رنگ روغن، اکریلیک و پاستل آثاری خودجوش و پرشور خلق کرد. او در موزههای هنری میسیسیپی نیز نقش فعالی داشت.
«وینسنت و من» فیلمی کانادایی-فرانسوی محصول ۱۹۹۰ است که داستان جو، دختر نقاش مستعدی را روایت میکند که آرزو دارد مانند ونسان ون گوگ نقاشی کند. او با یک دلال آثار هنری مرموز روبرو میشود که نقاشیهایش را میخرد و سپس ادعا میکند که این آثار متعلق به ون گوگ جوان است. جو برای اثبات حقانیت خود و یافتن دلال، سفری هیجانانگیز را آغاز میکند.
کارلو اوربینا، نقاش ایتالیایی فعال در سده شانزدهم میلادی، آثاری برای تالار شهر و کلیساهای میلان، از جمله کلیسای سانتا ماریا دلا پاسیونه خلق کرد. نگاره غسل تعمید مسیح از آثار برجسته اوست که در گالری بررا نگهداری میشود.
ژورژ لِمن نقاش بلژیکی بود که از سال 1888 عضو Les XX شد. او به نئوامپرسیونیسم تعلق داشت و آثاری مانند The Beach at Heist، Aline Marechal و Vase of Flowers را خلق کرد. ایون سورریس از کارگاه او در Brussels بین سالهای 1892 تا 1894 درس آموخت.
ژانگ ژینان، سیاستمدار چینی متولد ۱۹۶۰، تمام مسیر کاری خود را در استان فوجیان طی کرد و تا معاونت استاندار و عضویت در کمیته حزبی استانی رسید؛ اما در سال ۲۰۲۰ بهخاطر فساد تحت تحقیق قرار گرفت و در نهایت به ۱۴ سال زندان محکوم شد.
یان ون وخلن، نقاش و طراح فلاندری فعال در قرن شانزدهم در آنتورپ، به خاطر مناظر، موضوعات مذهبی و صحنههای ژانر شهرت داشت. همکاریهای او با کورنلیس ون دالم و آثار برجستهاش در موزههای معتبر نگهداری میشود.
«لحظه پلوتو» درام چینی ۲۰۱۸ به کارگردانی مینگ ژانگ است که در بخش دو هفته کارگردانان جشنواره کن ۲۰۱۸ به نمایش درآمد و با بازی میا موقی، وانگ شوئهبینگ، زنگ مههویزی و لیو دان شناخته میشود.
مارسلو تخادا، نقاش برجسته اکوادوری متولد ۱۹۵۲، از پیشگامان هنر مدرن در آمریکای لاتین است که با الهام از سبکهای کوبیسم و باوهاوس، آثاری ماندگار در زمینههای منظرهنگاری، کلاژ و انتزاع خلق کرده است.
مکس کریولو، هنرمند و تصویرگر سیسیلی، زندگی خود را وقف هنر، آموزش و مبارزه با مافیا کرد. او بنیانگذار نخستین مدرسه کمیک سیسیل است و آثارش به قربانیان مافیا اختصاص دارد. ضربه و حمله ناشناس در سال ۲۰۰۳، مسیر زندگی او را تغییر داد.
یان مولدر، راننده سابق رالی اهل استونی، در فاصله سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ در ۲۱ رویداد قهرمانی جهان رالی شرکت کرد. این مقاله مروری کوتاه بر زندگی ورزشی و سوابق او در WRC و JWRC دارد.
دومِنیکو برِزولین (۱۸۱۳-۱۹۰۰)، نقاش و عکاس ایتالیایی، در پادوآ متولد شد. او پس از آموزش نقاشی تزئینی، به مناظر و نماهای معماری (ودوتِه) روی آورد. برِزولین که در نقاشی به موفقیت چندانی نرسید، به عکاسی در فضای باز، که در آن زمان نوپا بود، روی آورد و در آکادمی هنرهای زیبای ونیز به تدریس هنر منظرهنگاری پرداخت.
