عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ژانت دورنو، پیانیست برجسته کانادایی-آمریکایی، با اجراهای درخشان خود در ارکستر سمفونیک شیکاگو و تورهای متعدد در آمریکا و کانادا، نامی آشنا در دنیای موسیقی کلاسیک بود. او همچنین به تدریس پیانو و تربیت نوازندگان جوان پرداخت.
آلبوم Vicissitudes، اثر پیانیست برجسته بری هریس، در سال ۱۹۷۲ ضبط و توسط لیبل آلمانی MPS منتشر شد. این آلبوم شامل ۹ قطعه موسیقی جاز است که بیشتر آنها توسط خود هریس ساخته شدهاند.
ملادن باشیچ، پیانیست و رهبر ارکستر کرواسی، از زاگرب به زالتسبورگ، بارسلون، فرانکفورت و ماینتس رفت و در اپرا و موسیقی کلاسیک اروپا جایگاهی ماندگار ساخت.
آلبوم Lover Man به رهبری پیانیست دوک جردن، اثری جذاب از سبک جز است که ضبط آن به سال ۱۹۷۵ برمیگردد اما انتشارش توسط نشر استیپلچیس دانمارک تا ۱۹۷۹ به تأخیر افتاد. این اثر با حضور نوازندگان برجسته و قطعات بینظیر، گوشهای علاقهمندان به جز را نوازش میکند.
لیویا رِو، پیانیست کلاسیک مجارستانی، از کودکی نبوغ موسیقایی نشان داد و در کنسرواتوارهای اروپا آموزش دید. او در اروپا، آسیا، آفریقا و آمریکا اجرا کرد و ضبطهایی ماندگار از دبوسی، شوپن و مندلسون بر جای گذاشت.
بروس ساترلند، پیانیست، آهنگساز و آموزگار موسیقی آمریکایی، با قطعه تحسینشده «آلگرو فانفارا» و سالها تدریس به نوازندگان جوان شناخته میشود. او نزد اتل لجینسکا و آمپارو ایتوربی آموخت.
شارلوت دایر اینتی کتلین، پیانیست برجسته آمریکایی اهل پیتسبرگ بود که در کنار همکاری با لنا هورن، استاد پیانوی بیلی استریهورن محسوب میشود. او علاوه بر فعالیتهای هنری، نقش پررنگی در مدیریت مراکز فرهنگی شهر داشت.
دالتون بالدوین، پیانیست همراه آمریکایی، با بیش از ۱۰۰ ضبط و همکاری با خوانندگان نامآور، جایگاهی ویژه در موسیقی کلاسیک و آواز ساخت.
کارل گئورگ کوهن، آهنگساز، پیانیست و استاد برجسته اتریشیالاصل آمریکاست که بیش از چهار دهه در کالج پومونا تدریس کرد. او با سبک منحصربهفرد کلاژگونهاش، مرزهای موسیقی اروپایی و آمریکایی را درنوردید و اجراهای بینظیری را به روی صحنه برد.
آلبوم «روخو» اثر پیانیست مشهور جز، رد گارلند، در سال ۱۹۶۱ توسط پرستیج رکوردز منتشر شد. این اثر که قطعات آن در اوت ۱۹۵۸ ضبط شده، به دلیل سبک خاص دست چپ گارلند مورد توجه و حتی نقد اسکار پیترسون قرار گرفت.
جیمز داپوگنی، پیانیست، آهنگساز و موسیقیشناس آمریکایی بود که در صحنه احیای جاز سنتی نقشی کلیدی داشت. او رهبری گروه شیکاگو جاز را بر عهده داشت و پژوهشهای ارزشمندی درباره جلی رول مورتون به یادگار گذاشت.
برانکا موسولین، پیانیست و آموزگار آلمانی-کروات، از کودکی در زاگرب درخشید و نزد استادانی چون آلفرد کورتو و آلفردو کازلا آموخت. او با رهبران بزرگی همکاری کرد و در فرانکفورت به آموزش نسلهای بعد پرداخت.
آلبوم «آخرین پیانیستهای کافههای شبانه» اثر رالف ساتون و جی مکشان، اثری پرانرژی از دو استاد پیانو جاز است که ابتدا در سال ۱۹۷۹ ضبط و سپس در دورههای مختلف با قطعات اضافهتری بازنشر شد.
یانکا کولچار، پیانیست و رپتیتور مجارستانی، از سال ۲۰۱۱ از اعضای بنیانگذار مولتاپرا بوده و در اجراهای اپرایی و رقابتهای معتبر موسیقی حضوری برجسته داشته است.
آلبوم «دوستان قدیمی» اثر پیانیست برجسته جاز، آندره پروین، یک اجرای زنده جذاب از سال ۱۹۹۲ است. این اثر، گرداوری از استانداردهای خالص جاز و مدلیهای بینظیر است که با نواختی درخشان پیانو و همراهی گیتار و کنترباس ثبت شده و روح شنوندگان را به عصر طلایی موسیقی جاز پیوند میزند.
سینفونیا دا کامرا، ارکستر مجلسی حرفهای در ایلینوی مرکزی، از سال ۱۹۸۴ با رهبری یان هابسون، پیانیست برجسته، فعالیت خود را آغاز کرده است. این ارکستر با اجرای آثار کلاسیک تا معاصر و همچنین معرفی آثار کمتر شنیده شده و اجراهای جهانی، به جامعه موسیقی منطقه خدمت میکند.
عمر سوسا، پیانیست برجسته جاز از کوبا، با تلفیق ریشههای آفریقایی-کوبایی و سبکهای معاصر، آثاری درخشان خلق کرده است. او که از دهه ۸۰ میلادی فعالیت حرفهای خود را آغاز کرده، با بیش از ۱۵ آلبوم مستقل و نامزدی جوایز معتبر گرمی، جایگاه خود را به عنوان یک هنرمند جهانی تثبیت کرده است.
پاتریک پگوت، آهنگساز، پیانیست و موسیقیشناس انگلیسی، در دوور زاده شد، از آکادمی موسیقی سلطنتی تحصیل کرد و پس از جنگ به تدریس در کاردیف و مدیریت موسیقی بیبیسی منطقهٔ میدلند رسید. او با آثار پیانوییِ درخشان و مجموعههای ارکسترال شناخته میشود.
نگاهی به آلبوم «This Is Fats» منتشر شده در سال ۱۹۵۷ توسط فَتس دومینو، پیانیست برجسته راک اند رول. این آلبوم که توسط Imperial Records منتشر شد، با استقبال منتقدان همراه بود و امتیاز بالایی از The New Rolling Stone Album Guide دریافت کرد.
ادی بویید (۱۹۱۴-۱۹۹۴)، پیانیست، خواننده و ترانهسرای بلوز آمریکایی، با قطعه معروف «پنج سال طولانی» به شهرت رسید. او پس از تجربه تبعیض نژادی در آمریکا، به بلژیک و سپس فنلاند مهاجرت کرد و تا پایان عمر در آنجا به فعالیت هنری پرداخت.
