عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مالاکوتامنوس ایستوودیایی، با نام رایج «بوشملو آلیس»، گونهای نادر از خانواده پنیرکها است. این گیاه به افتخار گیاهشناس مشهور آلیس ایستوود نامگذاری شده و تنها در پایگاه فضایی وندبرگ در شهرستان سانتاباربارا کالیفرنیا یافت میشود.
سدلسیا هارتوگئی، معروف به چکربوم درهای یا چکربوم هارتوگ، گیاهی یکساله از خانواده پنیرک است که بومی کالیفرنیا میباشد. این گیاه در دره ساکرامنتو و دامنههای مجاور رشتهکوههای ساحلی کالیفرنیا و سیرا نوادا رشد میکند. سدلسیا هارتوگئی با ساقه باریک، برگهای عمیقاً تقسیمشده و گلهای صورتیرنگش در ماههای می و ژوئن خودنمایی میکند.
مِسِلورنتیده (Messelornithidae) گروهی از پرندگان منقرضشدهی متعلق به راستهی گرویسانان (Gruiformes) هستند که ارتباط نزدیکی با مرغهای آبی امروزی داشتند. فسیلهای این پرندگان در دورههای پالئوسن تا اولیگوسن اوایل در اروپا و آمریکای شمالی یافت شده است.
ریسینیدائه خانوادهای از شپشهای جونده متعلق به گروه بزرگتر امبلیسرا هستند. این انگلهای خارجی پرندگان، با جثه نسبتاً بزرگ و تغذیه از خون میزبان، الگوی غیرمعمولی در میان شپشهای جونده دارند. سه سرده اصلی شامل ریسینوس (انگل گنجشکسانان)، تروسیلیفاگوس و تروسیلوسیتس (هردو انگل مگسمرغها) در این خانواده طبقهبندی میشوند.
سیکلوفورا ابستاتاریا شبپرهای از خانواده چوبسانان است که نخستینبار در سال ۱۸۶۱ توصیف شد و در آسیا، گینه نو و استرالیا دیده میشود.
سولیداگو هیسپیدا، معروف به زرینشاخ مودار، گیاهی پایا از خانواده کاسنیسانان است که بومی آمریکای شمالی است. این گیاه در مناطق وسیعی از نیوفاندلند تا ساسکاچوان و از اوکلاهما تا جورجیا رشد میکند. با برگهای بیضوی و گلهای زرد کوچک و فراوان، این گیاه یکی از گونههای زیبا و مقاوم در طبیعت است.
نئوکواترکاسیا سردهای از گیاهان گلدار آمریکایی جنوبی است که در تیره یوپاتوریائه و خانواده کاسنیسانان قرار میگیرد. این سرده به افتخار گیاهشناس اسپانیایی، خوزه کواترکاساس، نامگذاری شده است.
مگابلودون، سردهای منقرضشده از فیلسانان خانواده گومفوترید است که از میوسن تا پلیوسن در آمریکای شمالی زندگی میکرد. بقایای این جاندار در نوادا و نیومکزیکو کشف شده است. بااینحال، برخی دیرینهشناسان مگابلودون را زیرمجموعهای از سرده گومفوتریوم میدانند.
ماکیموزوریدایه خانوادهای منقرضشده از تمساحسانان دریایی متعلق به دوره ژوراسیک میانی هستند. این خانواده در سال ۲۰۱۶ با کشف فسیلهایی در مراکش شناسایی شد و در سال ۲۰۲۰ با بازبینی سیستماتیک تلهوسوروئیدها گسترش یافت. اعضای این خانواده از نظر اندازه بزرگتر از تلهوسوریدهای همدوره خود بودند و ویژگیهای آناتومیکی منحصربهفردی داشتند.
پانکوئنیا جنسی از پروانههای خانواده گلعچیسانان است که شامل سه گونه شناختهشده میباشد. این گونهها توسط حشرهشناسان برجستهای مانند ادوارد میریک و آلفرد ترنر توصیف شدهاند.
اریگرون آکومانوس گیاهی نادر از خانواده کاسنیسانان است که تنها در خاکهای ماسهسنگی نیومکزیکو یافت میشود. این گیاه کوچک با گلهای سفید و زرد خود، به نام جامعه بومی آکوما پوئبلو نامگذاری شده است.
مریدیت اسمال، استاد بازنشسته انسانشناسی دانشگاه کرنل و نویسنده پرآوازه علمی است. او سالها رفتار انسان و نخستیسانان را بررسی کرد و با تمرکز بر تلاقی زیستشناسی و فرهنگ، دیدگاههای نوینی در زمینه فرزندپروری ارائه داد. کتاب «بچههای ما، خودِ ما» اثر شناختهشده اوست.
استریپتوگلوسا سیلندرسیپس گیاهی گلدار از خانواده کاسنیسانان است که در مناطق خشک استرالیا رشد میکند. این گیاه یک ساله یا چندساله، با گلهای ارغوانی، صورتی یا بنفش کمرنگ و برگهای معطر، در خاکهای مختلف از جمله شن قرمز و باتلاقها یافت میشود.
تلماترینای پیشفکدار (Telmatherina prognatha) گونهای از ماهیهای خانواده رنگینماهیسانان (Melanotaeniidae) است که تنها در دریاچه ماتانو واقع در جزیره سولاوسی اندونزی یافت میشود. این ماهی به دلیل زیستگاه محدود و منحصر به فرد خود، از اهمیت ویژهای برخوردار است.
قنطریون باریکبرگ، گیاهی گلدار از خانواده کاسنیسانان است که بهعنوان گونهای در معرض انقراض شدید طبقهبندی شده است. این گیاه بومی کشور ترکیه است و برای نخستین بار در سال ۱۸۵۱ توسط کارل کخ نامگذاری شد.
پاراسکما جنسی از پروانههای خانواده گلعچیسانان است که گونهی پاراسکما دتکتندوم را در خود جای داده است. این گونه در کشور بولیوی یافت میشود.
تگورنیس جنسی منقرضشده از خانواده شاهینسانان است که در دوره میوسن در آمریکای جنوبی زندگی میکرد. این جنس توسط فلورنتینو آمگینو در سال ۱۸۹۵ بر اساس دو گونه معرفی شد، اما بعدها یکی از آنها نامعتبر شناخته شد. دو گونه دیگر نیز بعدها توسط فدریکو آگولین نامگذاری شدند. اسکلت و ساختار بدنی تگورنیس شباهت زیادی به شاهین خندان و شاهین جنگلی دارد.
گروه سلولهای آدرنرژیک C3 مجموعهای از سلولها هستند که آنزیم فنیلاتانولآمین N-متیلترانسفراز (PNMT) را بیان میکنند. این آنزیم، نوراپینفرین را به اپینفرین (آدرنالین) تبدیل میکند. به همین دلیل، این سلولها به عنوان «سلولهای آدرنرژیک احتمالی» شناخته میشوند. این گروه سلولی در خط میانی پشتی بخش پیشمغز (rostral medulla) و در کنار گروه سلولهای نورآدرنرژیک A3 قرار دارد. گروه C3 در جوندگان مشاهده میشود، اما در بیشتر گونههای دیگر، از جمله نخستیسانان، قابل تشخیص نیست.
آسیاتوسوکوس یک سرده منقرضشده از تمساحسانان است که در دوره پالئوژن در اوراسیا زندگی میکرد. این سرده از سال ۱۹۴۰ میلادی نامگذاری شد و بسیاری از گونههای تمساحسان پالئوژن از اروپا و آسیا به آن نسبت داده شدهاند. ویژگی بارز این سرده، اتصال پهن فک پایین است. با این حال، مطالعات اخیر نشان میدهد که تنها گونهی اصلی، A. grangeri، به این سرده تعلق دارد.
حشرات از آلکالوئیدهای پیرولیزیدین (PAs) برای دفاع و جفتگیری استفاده میکنند. این مواد از گیاهان جمعآوری شده و در بدن حشره ذخیره میشوند. برخی پروانهسانان و گونههای خانواده ارکتیدائه از این مواد برای تولید فرمونها و دفاع در برابر شکارچیان بهره میبرند. تحقیقات نشان میدهد PAs توسط گیرندههای چشایی شکارچیان شناسایی شده و از خوردن حشره جلوگیری میکنند.
