عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ایستگاه راهآهن اویتخست در شهر اویتخست هلند واقع شده است. این ایستگاه در ۱ مه ۱۸۶۷ در تقاطع خطوط راهآهن دن هلدر-آمستردام و هارلم-اویتخست افتتاح شد. ساختمان جدید ایستگاه در سال ۲۰۰۶ به بهرهبرداری رسید و دارای ۳ سکو است.
کریستیانسفلد، شهری کوچک در جنوب دانمارک با جمعیتی حدود ۳۰۰۰ نفر، در سال ۱۷۷۳ توسط کلیسای موراوی تأسیس شد. این شهر بهعنوان نمونهای بینظیر از شهرسازی و معماری کلیسای موراوی، از سال ۲۰۱۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است. ساختار منظم شهر، ساختمانهای آجری زرد و سقفهای قرمز، و حفظ کاربری اصلی بسیاری از بناها، آن را به مقصدی گردشگری تبدیل کرده است.
عمارت جیمز سی. فلاد، واقع در خیابان کالیفرنیا ۱۰۰۰، نوک تپه ناب در سانفرانسیسکو، ساختمانی تاریخی است که در سال ۱۸۸۶ به عنوان اقامتگاه جیمز سی. فلاد، یکی از ثروتمندان صنعت نقره در قرن نوزدهم، ساخته شد. این عمارت نخستین ساختمان سنگ قهوهای در غرب رودخانه میسیسیپی و تنها عمارتی در تپه ناب است که از زلزله و آتشسوزی ۱۹۰۶ جان سالم به در برد. در سال ۱۹۶۶ به عنوان یک بنای تاریخی ملی اعلام شد.
رائول فاخاردو مورنو، معمار کلمبیایی (۱۹۲۹-۲۰۱۲)، طراح ساختمان کولتخر، بلندترین ساختمان مدئین، بود. او همچنین در طراحی دانشگاه شهری U. of A. و مقر بیمه آمریکای جنوبی نقش داشت. پسرش، سرجیو فاخاردو، شهردار مدئین و استاندار آنتیوکیا بود.
ساختمان ۱۲۱-۱۲۷ خیابان ساسکس، یک انبار تاریخی در منطقه تجاری مرکزی سیدنی است که در دهه ۱۸۵۰ ساخته شده و امروزه به عنوان یک ساختمان اداری استفاده میشود. این بنا به دلیل ارتباط با بازرگانان معروف و معماری ویکتوریایی اولیه، در سال ۱۹۹۹ در فهرست میراث ایالت نیوساوتولز ثبت شد.
الکفاف، محلهای در غرب دبی، با موقعیت جغرافیایی منحصر به فرد و همجواری با مناطق مهمی مانند الجافلیه، کرامه، زعبیل و عود ميثاء، یکی از مناطق کلیدی این شهر به شمار میرود. این محله با مرزهای مشخصی مانند میدان مرکز تجارت شیخ زاید و تقاطع کرامه، میزبان پارک زعبیل و ساختمانهای برجستهای در امتداد جاده مرکز تجارت است.
پر کروگ (۱۸۸۹-۱۹۶۵)، هنرمند نروژی، بهخاطر دیوارنگارههای اتاق شورای امنیت سازمان ملل در نیویورک مشهور است. او فرزند دو نقاش سرشناس بود و در پاریس پرورش یافت. کروگ در زمینههای متنوعی از طراحی تا مجسمهسازی فعالیت کرد و آثارش در ساختمانهای عمومی نروژ و گالریهای معتبر جهان دیده میشود.
دیر سنت پلژیوس آنتآلتارس، واقع در سانتیاگو د کمپوستلا اسپانیا، در قرن یازدهم میلادی بهعنوان صومعهای بندیکتینی تأسیس شد. این مکان ابتدا برای محافظت از مقبره تازهکشف شدهٔ حواری یعقوب ایجاد شد و بعدها به نام پلژیوس کوردوبا، شهید کودک گالیسیایی، نامگذاری گردید. ساختمان فعلی عمدتاً متعلق به قرنهای هفدهم و هجدهم است.
مجموعه نمایشگاههای تاریخی شهرستان ولز در فسندن، داکوتای شمالی، در سال ۱۹۹۱ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد. این مجموعه شامل ۱۸ بنا و یک شیء تاریخی است و موزه شهرستان ولز نیز در یکی از ساختمانهای آن قرار دارد.
آکادمی مدرسه عمومی ریچفیلد یک مدرسه چارتر رایگان در فلینت، میشیگان است که پیشتر تحت مدیریت موسسه آموزشی موزاییکا بود، اما اکنون توسط هیئت مدیره ریچفیلد اداره میشود. این مدرسه برای مقاطع سوم تا هشتم در ساختمان اصلی و برنامه پیشدبستانی مونتسوری در مکانی جداگانه ارائه میدهد. مقاطع پیشدبستانی تا دوم ابتدایی در مرکز یادگیری اولیه ریچفیلد واقع در جاده ریچفیلد فلینت قرار دارند.
ساختمان ارتش رستگاری، یکی از بناهای تاریخی شهر اسپوکن در واشنگتن است که در سال ۱۹۲۱ ساخته شد. این عمارت که تا سال ۱۹۷۳ در اختیار ارتش رستگاری بود، در سال ۲۰۰۰ به فهرست اماکن تاریخی ملی پیوست.
ایستگاه بتل، واقع در ایالت کنتیکت آمریکا، یک ایستگاه راهآهن حومهای در خط دانبری مترو-نورث است. این ایستگاه با سابقهای از سال ۱۸۵۲، شاهد بازسازیها و تغییر کاربریهای جالبی بوده است. ساختمان فعلی ایستگاه در سال ۱۹۹۶ ساخته شد و جایگزین ایستگاه قدیمیتر شد که اکنون به یک کارخانه آبجو تبدیل شده است.
ساختمان لیله استراندسترده ۱۸، یک بنای نئوکلاسیک در مرکز کپنهاگ، دانمارک است که در سال ۱۹۵۰ در فهرست بناهای تاریخی محافظتشده ثبت شد. این بنا سابقهای غنی دارد و از قرن هجدهم تاکنون شاهد تغییرات مالکیت و معماری بوده است.
خانه نهنگگیر کوئیکر، قدیمیترین ساختمان در دارتموث، نوا اسکوشیا، در سال ۱۷۸۵ توسط ویلیام ری، یک نهنگگیر کوئیکر از نانتاکت ساخته شد. این بنا با الهام از معماری کوئیکرها در نانتاکت، دارای نما و بنیاد سنگی نامتقارن است. کوئیکرها از ۱۷۸۶ تا ۱۷۹۲ در دارتموث سکونت داشتند و لارنس هارتشورون، فعال ضد بردهداری، مشهورترین آنها بود.
دبیرستان انگیزشی، یک دبیرستان مگنت تحت مدیریت منطقه آموزشی در جنوب غربی فیلادلفیا است. این مدرسه که ابتدا به عنوان ضمیمهای از دبیرستان جان بارترام به نام بارترام انگیزشی فعالیت میکرد، پس از سه دهه به ساختمان مدرسه توماس بوکانان رید منتقل شد و در سال ۲۰۱۳ به ساختمان دبیرستان جان پی. ترنر تغییر مکان داد. این دبیرستان یک مدرسه آمادهسازی علوم انسانی است.
سینک اینشتین، یک سینک باستانی از سال ۱۹۲۰ در دانشگاه لیدن، شاهد دستشویی دانشمندانی چون اینشتین، لورن츠 و کامرلینگ اونس بوده است. با انتقال دانشکده فیزیک به پارک بیوساینس در ۱۹۷۷، این سینک نیز به ساختمان جدید منتقل شد و همچنان در سالن سخنرانی دسیتر مورد استفاده است. در ۲۰۱۵، با برنامهریزی برای ساخت پردیس جدید، کمپین «نجات سینک» با ۱۹۷ امضا، دانشکده را مجاب به حفظ این میراث کرد.
منطقه تاریخی صنعتی کارور، واقع در کارور، ریچموند، ویرجینیا، شامل ۱۳ ساختمان تاریخی است که بین سالهای ۱۸۹۰ تا ۱۹۳۰ در امتداد خط آهن ریچموند، فردریکسبورگ و پوتوماک ساخته شدهاند. این ساختمانها با سبکهای معماری متنوع قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، از جمله ملکه آن و رنسانس رومی، ساخته شدهاند.
خانهٔ عنایت الهی، واقع در میدان سنت توماس نیوپورت در جزیره وایت انگلستان، ساختمانی تاریخی از اواخر قرن هفدهم است. این بنا با آجر قرمز و سقف شیروانی ساخته شده و دارای پنجرهٔ دوگانهٔ قرن هجدهمی است. بر روی در اصلی، کتیبهای با عبارت «ارثیهٔ من عنایت الهی است، ۱۷۰۱» حک شده است. این ساختمان در فهرست میراث ملی انگلستان به عنوان بنای درجه دو ثبت شده و یکی از قدیمیترین ساختمانهای باقیمانده در شهر است.
ریزش پیشرونده فرایندی است که با خرابی یک عنصر سازهای اصلی آغاز شده و بهتدریج به سایر اجزاء سازهای مجاور سرایت میکند. این پدیده میتواند ناشی از نقص طراحی، آتشسوزی، بارگذاری بیش از حد، فرسودگی مصالح یا حوادث طبیعی باشد. نمونههای تاریخی مانند فرو ریختن برج زنگ سانتا ماریا در ونیز (۱۹۰۲) و فاجعه ساختمان رانا پلازا در بنگلادش (۲۰۱۳) نشاندهنده عواقب مرگبار این پدیده هستند.
کتابفروشیهای مونرو، واقع در ویکتوریا، بریتیش کلمبیا، کانادا، یکی از بزرگترین کتابفروشیهای مستقل است. این کتابفروشی در سال ۲۰۱۳ پنجاهمین سال تأسیس خود را جشن گرفت. از سال ۱۹۸۴، این کتابفروشی در مرکز شهر ویکتوریا در ساختمانی نئوکلاسژیک (ساختمان بانک سلطنتی) واقع شده است. سقف این بنا در سال ۱۹۰۹ توسط معمار تام هوپر برای بانک سلطنتی کانادا طراحی شد. کتابفروشی مونرو توسط خبرنگار آلن فاذرینگهام به عنوان "باشکوهترین کتابفروشی در کانادا، شاید در آمریکای شمالی" توصیف شده است.
