عبارت مورد نظر خود را بنویسید
اعتراضات سال ۲۰۱۷ ناگالند در پی مخالفت با اختصاص سهمیه ۳۳ درصدی به زنان در انتخابات شهری آغاز شد. این ناآرامیهای خونین که با کشته شدن معترضان همراه بود، در نهایت منجر به لغو انتخابات و استعفای سر وزیر این ایالت هند گشت.
سال ۲۰۲۲ در بوروندی با رویدادهایی مانند حمله به نیروهای حافظ صلح در سومالی، اتهامات دخالت نظامی در کنگو، و تغییر نخستوزیر همراه بود. این سال همچنین تحت تأثیر ادامه همهگیری کووید-۱۹ قرار داشت.
استیون جویس، سیاستمدار سابق نیوزلندی، در سال ۱۹۶۳ متولد شد. او که پیش از سیاست به عنوان کارآفرین رسانهای فعالیت میکرد، در سال ۲۰۰۸ به مجلس نمایندگان نیوزلند راه یافت. جویس در کابینههای مختلف سمتهایی مانند وزیر حملونقل، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، وزیر علوم و نوآوری، و وزیر دارایی را بر عهده داشت. پس از کنارهگیری از سیاست در ۲۰۱۸، شرکت مشاورهای خود را تأسیس کرد که نقش مؤثری در سیاستگذاری حزب ملی نیوزلند ایفا کرده است.
بهاپندرابهائی پاتل در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۱ به عنوان هفدهمین رئیسوزیر گجرات سوگند یاد کرد. کابینه او شامل ۱۰ وزیر کابینه و ۱۴ وزیر ایالتی است که ۵ نفر از آنها به صورت مستقل مسئولیت دارند. این کابینه پس از استعفای ویجای روپانی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ تشکیل شد.
موهان پریادارشانا دی سیلوا، متولد ۲۳ دسامبر ۱۹۶۶، یک سیاستمدار سریلانکایی، وزیر کابینه سابق و عضو پارلمان سریلانکا است. او که به حزب سریلانکا پودوجانا پرامونا تعلق دارد، وکیل حرفهای و فارغالتحصیل کالج سنت آلوئیسیوس در گاله است. پس از استعفای دستهجمعی کابینه سریلانکا در پی اعتراضات ۲۰۲۲، او به عنوان وزیر تأمین آب توسط رئیسجمهور گوتابایا راجاپاکسا منصوب شد، اما پس از استعفای مجدد کابینه، این سمت را ترک کرد.
ایلمار مندمتس، متولد ۳۰ آوریل ۱۹۴۴ در مویساکولا، یک متخصص کشاورزی و سیاستمدار استونیایی است. او عضو دوره هفتم مجلس استونی (رییگیکوگو) و وزیر کشاورزی این کشور از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ بوده است.
رینو کووسکوسکی (۱۹۰۷-۱۹۶۵)، حقوقدان برجسته فنلاندی، عضو حزب agrarian و دو بار مسئولیت دولتی را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۵۸ به عنوان نخستوزیر فنلاند خدمت کرد و نقش مهمی در اصلاحات قوانین شهری فنلاند ایفا نمود.
منصور العیسوی، سیاستمدار مصری و وزیر کشور سابق این کشور بود. او در سال ۲۰۱۱ به این سمت منصوب شد و سابقه خدمت در مناصب مختلف پلیس و استانداری را داشت. العیسوی به تلاشهایش در مبارزه با فساد شهرت داشت.
ترتیب تقدم در استرالیا، سلسلهمراتب رسمی مقامات این کشور را مشخص میکند. این فهرست با پادشاه استرالیا آغاز میشود و شامل مقاماتی مانند فرماندار کل، نخستوزیر، رؤسای مجالس، قضات ارشد، دیپلماتها و رهبران ایالتی میشود. این ترتیب بر اساس قوانین و سنتهای استرالیا تنظیم شده است.
رشید احمد بن فهد، متولد ۱۹۶۴ در دبی، از فوریه ۲۰۰۸ تا فوریه ۲۰۱۶ بهعنوان وزیر محیط زیست و آب امارات متحده عربی فعالیت کرد. او از چهرههای برجسته در حوزه مهندسی شیمی و عمران و سیاستگذاری محیط زیستی در این کشور است.
تان مینت، سیاستمدار میانماری، در ۱۷ ژانویه ۱۹۴۳ متولد شد. او به عنوان نماینده مجلس از حزب اتحادیه ملی برای دموکراسی (NLD) فعالیت کرد و در سال ۲۰۱۶ به عنوان وزیر بازرگانی در کابینه هتین کیو منصوب شد. با این حال، مدرک دکترای او از دانشگاهی غیرمعتبر مورد مناقشه قرار گرفت. در کودتای ۲۰۲۱ میانمار، او تحت حصر خانگی قرار گرفت.
دکتر نوسرت فیشک، پزشک برجسته و وزیر پیشین بهداشت ترکیه بود که نقش مهمی در ارتقای سلامت عمومی و تأسیس مراکز پزشکی ایفا کرد. او دانشآموخته دانشگاههای استانبول و هاروارد بود و افتخارات بینالمللی فراوانی کسب نمود.
واریار (یا واریار، وریار، وارییر) یک گروه اجتماعی امبالاواسی در کرالا، هند است. این نام از کلمه مالایالامی 'واریام' گرفته شده که به معنای کمیته یا هیئت نظارت است. افراد برجستهای مانند ای.ک. وارییر، نخستوزیر سابق کوچین، و منجو وارییر، بازیگر مشهور، از این گروه هستند.
جولیانو اوربانی، متولد ۱۹۳۷، آکادمیسین و سیاستمدار برجسته ایتالیایی است. او از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ وزیر میراث فرهنگی بود و در توسعه ایدئولوژی حزب فورزا ایتالیا نقش کلیدی ایفا کرد.
انتخابات شورای قانونگذاری ریاست جمهوری مدرس در سپتامبر ۱۹۳۰ برگزار شد. حزب عدالت پیروز شد و پ. مونوسوامی نائیدو به عنوان اولین وزیر ارشد انتخاب گردید. حزب سوارج، به دلیل مشارکت در جنبش نافرمانی مدنی، در انتخابات شرکت نکرد.
خانواده سلطنتی نورودوم، یکی از دو خاندان سلطنتی کامبوج، از نوادگان مستقیم پادشاه نورودوم (۱۸۶۰–۱۹۰۴) هستند. این خاندان که از نسل «پادشاه بزرگ» آنگ دونگ است، تاکنون چهار پادشاه و سه نخستوزیر را به کامبوج تقدیم کرده است. پادشاه فعلی کامبوج، نورودوم سیهامونی، ریاست این خاندان را بر عهده دارد.
برونو بیتر (۱۹۱۴-۱۹۸۲) افسر ارشد اطلاعاتی و سیاستمدار آلمانی شرقی بود. او بهعنوان معاون اول وزیر امنیت دولتی در دورههای والتر اولبریشت و اریک هونکر خدمت کرد. بیتر که در خانوادهای کارگری در برلین متولد شد، در لیگ کمونیستهای جوان آلمان فعال بود و پس از جنگ جهانی دوم به حزب اتحاد سوسیالیستی پیوست. او نقش کلیدی در تشکیل استاسی و توسعه عملیات اطلاعاتی داشت و تا رتبه ژنرال ارشد ارتقا یافت.
بطرس غالی (۱۸۴۶-۱۹۱۰) سیاستمدار مصری و نخستوزیر این کشور از ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰ بود. او از خانوادهای قبطی مسیحی برخاست و در زمینههای مختلف از جمله مالی، امور خارجه و قضایی فعالیت کرد. غالی به دلیل ترور در ۱۹۱۰ درگذشت و این واقعه نقطه عطفی در تاریخ سیاسی مصر شد.
عبدالاجیب احمد، سیاستمدار مالزیایی، از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ بهعنوان وزیر ارشد ایالت جوهر خدمت کرد. او پس از آن به سیاست فدرال پیوست و در کابینه ماهاتیر محمد وزیر شد. با وجود سابقه درخشان، در سال ۱۹۸۷ به دلیل حمایت از موسی Hitam در انتخابات ریاست UMNO از کابینه اخراج شد.
شاهزاده گئورگه گریگوره کانتاکوزینو، سیاستمدار و وکیل رومانیایی، دو بار نخستوزیر شد و از چهرههای کلیدی حزب محافظهکار بود. او با ساخت کاخ بخارست و قلعه بوشتن، ردپایی ماندگار در تاریخ سیاسی و معماری رومانی گذاشت.
