عبارت مورد نظر خود را بنویسید
راشیکا شِکار، هنرمندی چندوجهی، با تلفیق موسیقی کلاسیک هندی (کارناتیک و هندوستانی) و سبکهای معاصر، جایگاه ویژهای در دنیای موسیقی کسب کرده است. او که از نوجوانی به نواختن فلوت بامبو هندی پرداخته، سابقه همکاری با هنرمندان بزرگی چون استاد غلام علی خان و اجرا در فیلمهای بالیوودی را در کارنامه دارد.
جشنواره جاز بودو رویدادی سالانه است که از سال ۲۰۱۱ در اواخر ژانویه برگزار میشود. هدف این جشنواره گردآوری هنرمندان محلی، ملی و بینالمللی برای همکاری، جلسات بداههنوازی و کارگاههای آموزشی است. هر ساله بین ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ شرکتکننده در این جشنواره حضور مییابند و جان تازهای به زمستان بودو میبخشند.
جیانریکو تدسکی (۱۹۲۰-۲۰۲۰)، بازیگر و صداپیشه ایتالیایی، در میلان متولد شد. او پس از تحصیل در آکادمی هنرهای نمایشی، در تئاتر، سینما و تلویزیون فعال بود. تدسکی با هنرمندان بزرگی مانند لوچینو ویسکونتی همکاری کرد و در بیش از ۵۰ فیلم حضور یافت. او در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت.
فیلم کمدی فیلیپینی «آنجا که من پادشاهم» محصول ۲۰۱۴، به کارگردانی کارلوس سیگیونرینا ساخته شد و در بخش سینمای معاصر جهان جشنواره تورنتو به نمایش درآمد.
آلبوم «هنوز در محدوده صدای من» (Still Within the Sound of My Voice)، سیزدهمین اثر جیمی وب، در سپتامبر ۲۰۱۳ منتشر شد. این آلبوم شامل ۱۴ قطعه کلاسیک از آثار وب است که با همراهی هنرمندان برجستهای چون لایل لووت، کارلی سایمون، دیوید کرازبی و برایان ویلسون بازخوانی شدهاند.
کاکوی لگاسپی، موسیقیدان و گیتاریست فیلیپینی، بیشتر با حضور در دوره دوم ریورمایا و همسرودن ترانه معروف «بالیسونگ» شناخته میشود. او با چند گروه و خواننده شاخص موسیقی راک فیلیپین نیز همکاری کرده است.
داگلاس داریِن واکر، متولد ۱۷ نوامبر ۱۹۸۱، کمدین، منتقد فیلم، بازیگر و یوتیوبر آمریکایی است. او بیشتر برای مجموعه نقد طنزآمیز «ناستالژی کریتیک» شناخته میشود که در آن با لحنی خشمگین و صریح به بررسی فیلمها و رسانههای نوستالژیک میپردازد. واکر پس از آغاز کار در یوتیوب، وبسایت «چنل اوサム» را تأسیس کرد که به سکویی برای هنرمندان مشابه تبدیل شد.
سال ۱۹۶۴ میلادی شاهد رویدادهای مهمی در دنیای جاز بود. از برگزاری جشنوارههای معتبر مانند نیوپورت تا انتشار آلبومهای تاثیرگذار از هنرمندان بزرگی چون جان کولترین و هربی هنکاک. همچنین این سال با درگذشت چند چهرهی شاخص و تولد استعدادهای جدید همراه بود.
پرومناد، نقاشی روغنی بر روی بوم از پیر-آگوست رنوار، هنرمند امپرسیونیست فرانسوی، در سال ۱۸۷۰ خلق شده است. این اثر، زوج جوانی را در حال پیادهروی در جنگلی خارج از شهر به تصویر میکشد. تحت تأثیر سبک احیای روکوکو در دوران امپراتوری دوم، پرومناد بازتابدهنده سبک و مضامین هنرمندان قرن هجدهمی مانند ژان-آنری فوگارون و ژان-آنتوان واتو است.
کالیفرنیا سانرایز میتواند به آلبوم ۲۰۱۶ جان پاردی یا چند قطعه موسیقی همنام از هنرمندان دیگر اشاره داشته باشد.
جشنواره بینالمللی براس ملبورن از سال ۲۰۰۳ آغاز به کار کرد. این رویداد دانشجویان، هنرمندان حرفهای، آماتورها و مربیان سازهای براس را از سراسر جهان گرد هم میآورد و با حضور چهرههای شاخص بینالمللی، به یکی از مهمترین رویدادهای موسیقی براس استرالیا تبدیل شده است.
آلبوم «کابوسهایی که از خواب سبک برمیخیزند» نخستین اثر وارکلاد، رپر آمریکایی و وابسته به گروه وو-تنگ کلن، در سال ۲۰۰۲ توسط لیبل اسکارکرو موزیک منتشر شد. این آلبوم در سال ۲۰۰۶ بازسازی و مجدداً عرضه شد. تولید آلبوم عمدتاً بر عهده اسکارکرو (۷ ترک) و آیتم نمبر (۵ ترک) بود. هنرمندان مهمان شامل اعضای وو-تنگ کلن و رپرهایی مانند کوراپت و لوویاتان هستند.
بی. جی. بیکر (۱۹۲۷-۲۰۰۲) خواننده، ترانهسرا و پیمانکار آواز بود که بهعنوان خواننده پشتیبان در آثار هنرمندان بزرگی مانند الویس پرسلی، فرانک سیناترا و سم کوک حضور داشت. او همچنین در رادیو، ارکسترهای بزرگ و تولیدات تلویزیونی و سینمایی فعالیت کرد.
اسکار مالاپیتان، سیاستمدار فیلیپینی، از سال ۲۰۲۲ به عنوان نماینده حوزه اول کالوکان در مجلس نمایندگان فیلیپین فعالیت میکند. او پیش از این نیز از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳ در همین سمت بود. مالاپیتان همچنین سابقه شهرداری کالوکان (۲۰۱۳-۲۰۲۲)، معاونت شهرداری (۲۰۰۱-۲۰۰۴) و عضویت در شورای شهر (۱۹۹۲-۱۹۹۸) را در کارنامه دارد. او عضو حزب ناسیونالیستا است و در دوره نمایندگی خود، پروژههایی مانند نوسازی بیمارستان دکتر خوزه ان. رودریگز و تأسیس دبیرستان علوم و فناوری ملی کالوکان را پیش برده است.
کِنی هم به عنوان نام پسرانه و هم به عنوان نامخانوادگی استفاده میشود. افراد سرشناسی مانند کِنی چایلدرز، مالک تیم ناسکار آمریکایی، و کِنی چوپارت، فوتبالیست دانمارکی، این نام را یدک میکشند. این نام در میان سیاستمداران، ورزشکاران و هنرمندان نیز دیده میشود.
ویایل آن دیماند، ناشر موسیقی تخصصی، به جمعآوری و انتشار آثار مینیمال سینث، صنعتی و آوانگارد دهههای ۷۰ و ۸۰ میلادی میپردازد. این ناشر با تیراژ محدود ۵۰۰ نسخه، سرویسی اشتراکی برای کلکسیونرها ارائه میدهد. بنیانگذار آن، فرانک مایر، با تمرکز بر ضبطهای کاست ناشناخته، کاتالوگی منحصر به فرد از هنرمندان پیشرو ایجاد کرده است.
ترادفست تمپل بار، جشنواره سالانه موسیقی و فرهنگ در دوبلین ایرلند است که اواخر ژانویه برگزار میشود. این رویداد از سال ۲۰۰۶ توسط شرکت تمپل بار بنیانگذاری شد و به جشن موسیقی سنتی ایرلندی و فولک میپردازد. با جذب هنرمندان بینالمللی و قیمت بلیت مناسب، به یکی از مهمترین رویدادهای مستقل در نوع خود تبدیل شده است.
بوگوسواف شواتس (۱۹۱۲-۲۰۰۹)، هنرمند لهستانی، نقاش، مجسمهساز و استاد آکادمی هنرهای زیبای ورشو بود. او که به عنوان یکی از مهمترین هنرمندان لهستانی پس از جنگ شناخته میشود، سبک هنری خود را با تلفیقی از رئالیسم، کوبیسم و انتزاعگرایی شکل داد. شواتس با بنیانگذاری مفهوم «ارس هورمه» (هنر تحریک تخیل) و خلق آثار منحصربهفردی مانند «ارس-هورمگرافها»، تاثیر عمیقی بر هنر مدرن لهستان گذاشت.
اسلاوچف (Slavchev) یک نامخانوادگی بلغاری است که شکل زنانه آن اسلاوچوا (Slavcheva) میباشد. این نامخانوادگی در میان افراد سرشناس بلغاری از جمله ورزشکاران، هنرمندان و نویسندگان دیده میشود.
جایو باپ، برنامه تلویزیونی رقص آمریکایی، توسط آلن وایت، دیجی و مدیر کلوب شبانه، خلق شد. وایت با سابقهای در موسیقی، رادیو و مدیریت هنرمندان، نقش کلیدی در شکلگیری فرهنگ دیسکو و احیای سوینگ داشت. این برنامه تلویزیونی، ادامه فعالیتهای او در ترویج رقص مدرن است.
