عبارت مورد نظر خود را بنویسید
«ترجیعبند» (Refrain) اثر کارلهاینز اشتوکهاوزن، در سال ۱۹۵۹ خلق شد. این قطعه برای سه نوازنده پیانو (با بلوکهای چوبی)، ویبرافون (با زنگولههای آلپی) و سلستا (با سنجهای باستانی) نوشته شده است. نوآوری اصلی اثر در نتنویسی چرخشی و ترکیب صداهای آکوستیک و ادایی نهفته است. این اثر با وجود پیچیدگیهایش، واکنشهای متفاوتی را برانگیخت.
آلبوم «تفاوتها را پیدا کنید» (Spot the Difference) در سال ۲۰۱۰ توسط گروه موج نوی بریتانیایی Squeeze منتشر شد. این آلبوم که سیزدهمین اثر استودیویی گروه محسوب میشود، شامل بازخوانیهای کاملاً جدیدی از ترانههای قدیمی Squeeze است که با وفاداری به نسخه اصلی بازسازی شدهاند تا شنوندگان را به کشف تفاوتها ترغیب کنند.
مروری کامل بر دیسکوگرافی مارک ترمونتی؛ از آلبومهای استودیویی و تکآهنگها تا فیلمهای کنسرت، همکاریها و نقش او در کرید، آلتر بریج و گروه ترمونتی.
«خدا» سومین آلبوم استودیویی ربکا سنت جیمز است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد، در بیلبورد ۲۰۰ جای گرفت و با تکآهنگهایی مثل «خدا» و «Abba (Father)» توجه مخاطبان موسیقی مسیحی را جلب کرد.
پترا یانو، خواننده و بازیگر برجسته چک، با سه بار دریافت جایزه طلایی بلبل (Zlatý slavík) در سالهای ۱۹۸۷، ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹ به عنوان بهترین خواننده زن سال، یکی از چهرههای شاخص موسیقی چک محسوب میشود. او با آلبومهای استودیویی و زنده متعدد، کارنامهای پربار در عرصه هنر دارد.
راشیکا شِکار، هنرمندی چندوجهی، با تلفیق موسیقی کلاسیک هندی (کارناتیک و هندوستانی) و سبکهای معاصر، جایگاه ویژهای در دنیای موسیقی کسب کرده است. او که از نوجوانی به نواختن فلوت بامبو هندی پرداخته، سابقه همکاری با هنرمندان بزرگی چون استاد غلام علی خان و اجرا در فیلمهای بالیوودی را در کارنامه دارد.
آلبوم ترامپولین، پنجمین اثر استودیویی گروه کانتری آمریکایی د موریکز است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. با وجود موفقیتنبودن تکآهنگها در جدولهای آمریکا، قطعه Dance the Night Away توانست در بریتانیا به رتبه چهارم دست یابد.
آرمند ون هلدن، دیجی و تهیهکننده موسیقی آمریکایی، کارنامه درخشانی در موسیقی الکترونیک دارد. او تاکنون هفت آلبوم استودیویی، ده آلبوم گردآوریشده، شانزده ایپی و شصت تکآهنگ منتشر کرده است.
روزی نو، چهارمین آلبوم چندآهنگه ادی مانی، موسیقیدان آمریکایی است که پس از مرگ او در سپتامبر ۲۰۱۹ منتشر شد. این اثر قرار بود دوازدهمین آلبوم استودیویی او باشد، اما به دلیل بیماری و درگذشتش، در قالب یک آلبوم کوتاه در آوریل ۲۰۲۰ روانه بازار شد.
«می نینیا بونیتا» (Mi Niña Bonita) دومین آلبوم استودیویی گروه موسیقی رگهتون ونزوئلایی، چینی و ناچو، است که در ۶ آوریل ۲۰۱۰ منتشر شد. این آلبوم شامل ۱۲ قطعه است که دو قطعه آن با همکاری هنرمندان مهمان مانند Don Omar و Baroni ارائه شده است.
«سپیدهدم آبشده» (Thawing Dawn) اولین آلبوم استودیویی سولو اندرو سَوِج، همخوان گروه راک پارکت کورتز، است که در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۷ توسط Dull Tools منتشر شد. این آلبوم شامل ۱۰ قطعه با نامهای «جاده بز وحشی» تا «سپیدهدم آبشده» است.
«تا زمانی که عشقم را بیابم» (Til I Find My Love) نام تکآهنگی از گروه موسیقی کانتری کانادایی Family Brown است که در مه ۱۹۸۸ منتشر شد. این قطعه اولین تکآهنگ از دهمین آلبوم استودیویی گروه، These Days، بود و در ژوئیه ۱۹۸۸ به صدر جدول RPM Country Tracks رسید.
رابرت دانکن دریس (۱۹۳۹-۲۰۱۵) آهنگساز، نوازنده سازهای زهی و موسیقیشناس انگلیسی بود که به خاطر علایق گستردهاش در موسیقی معاصر، باروک، موسیقی کهن و موسیقی هند شناخته شده است. او سابقه تدریس در دانشگاههای معتبر و اجرای آثار برجسته را در کارنامه خود داشت.
لاوینیا مایِر، نوازنده چنگ هلندی متولد کره جنوبی، با اجراهای برجسته در تالار کارنگی و همکاری با آهنگسازان مطرح، جایگاه ویژهای در دنیای موسیقی کلاسیک یافته است. او با آلبومهایی چون «Passaggio» و «Metamorphosis/The Hours» به موفقیتهای چشمگیری دست یافته است.
آلبوم «آیین زنده است» (The Cult Is Alive)، یازدهمین اثر استودیویی گروه بلک متال نروژی دارکترون، در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این آلبوم نقطه عطفی در سبک گروه بود و عناصری از پانک و کراست پانک را در خود جای داد.
«آرمادا» سومین آلبوم استودیویی گروه بلک متال نروژی Keep of Kalessin است. این آلبوم ابتدا توسط Tabu Records منتشر شد، اما نسخه دو صفحهای وینیل آن توسط Back On Black عرضه شد. این اثر شاهد بازگشت درامر Vyl و پیوستن Wizziac (بیسیت) و Thebon (خواننده) بود.
آلبوم ترال - دیمونسویتلایو اثر گروه هوی متال آمریکایی دنزیگ، شامل آثار استودیویی ضبطشده در یک روز و اجراهای زنده جذاب است. این آلبوم با موفقیت ویدیوی «مادر ۹۳» به وضعیت طلایی و پلاتینیوم رسید.
Toys Up سومین آلبوم استودیویی گروه موسیقی یونانی ماتیس (Matisse) است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. این اثر با تغییر سبک از پاپراک به فضایی تاریکتر و خشنتر، چهرهای متفاوت از گروه را به نمایش میگذارد.
«شیطان زنم را برد» (Devil Got My Woman) چهارمین آلبوم استودیویی اسکیپ جیمز، خواننده بلوز آمریکایی، است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. این آخرین اثر او پیش از درگذشتش در سال ۱۹۶۹ بود و قطعه عنوان آلبوم در فیلم «شبح دنیا» (Ghost World) در سال ۲۰۰۱ به کار رفت.
آلبوم The Zeppelin Record، پنجمین اثر استودیویی دگباول، در سپتامبر ۱۹۹۸ منتشر شد. این آلبوم نقطه عطفی در کارنامه هنری او بود؛ چراکه پس از پنج سال وقفه و برای اولین بار، بدون همکاری برادرش کریستوفر تونی و تهیهکننده نامآشنا، کرامر، و با تهیهکنندگی خود دگباول در پاریس خلق شد.
