عبارت مورد نظر خود را بنویسید
هیدروگاماسلوس کانتینجنتیس گونهای از کنههای خانواده اولوگاماسیدائه است که در سال ۱۹۹۷ توصیف شد. این گونه توسط کیباگبات شناسایی و ثبت شده است.
هیبرتیای خطدار (Hibbertia striata) بوتهای گسترده با برگهای خطی و گلهای زرد است که بهطور بومی در جنوب غربی استرالیا رشد میکند. این گیاه با ۳۰ پرچم مرتب در پنج دسته و کاسبرگهای بیکرک، عمدتاً در مناطق جنگلی و دشتهای گندم آون دیده میشود.
زیمیوروموس سردهای از عنکبوتهای زمینی است که نخستین بار در سال ۱۹۱۴ توسط نیتن بنکس توصیف شد. این سرده شامل ۴۱ گونه مختلف است و در مناطق آمریکای مرکزی، شمالی و جنوبی پراکندگی دارد.
کریپتولکیا ملیپرسا گونهای پروانه از خانواده دپرasariidae است که نخستین بار در سال ۱۹۵۲ توسط الکسی دیاکونوف توصیف شد. این پروانه در کشور میانمار (برمه) یافت میشود.
ماخیمیا دیستیتا گونهای پروانه از خانواده دپرasariidae است که نخستین بار در سال ۱۹۴۶ توسط آلفرد جفریس ترنر توصیف شد. این پروانه در استرالیا و به ویژه در ایالت کوئینزلند یافت میشود.
پروانه بریدهبرگ نیلوفر آبی، گونهای از خانواده کرامپیدائه است که برای نخستین بار در سال ۱۸۵۹ میلادی توصیف شد. این پروانه بومی آمریکای شمالی است و به هاوایی و آفریقای جنوبی نیز وارد شده است. لارو این پروانه از گیاهان آبزی تغذیه میکند و در ساختن غلاف از بقایای برگ مهارت دارد.
سپرتوپتریکس یک سرده تکگونه از پروانههای خانواده هندسهداران است که در سال ۱۸۵۸ توسط آشیل گنه معرفی شد. تنها گونه این سرده، سپرتوپتریکس کیندرماریا، نخستین بار در سال ۱۸۷۱ توسط اتو استینداگر توصیف شد.
گلایپتریکس لپتوسما گونهای از پروانههای نیوزیلندی است که در سال ۱۸۸۸ توسط ادوارد مِریک توصیف شد. این پروانه جزو خانواده گلایپتریگیدها بوده و در اکوسیستم بومی نیوزیلند زندگی میکند.
پارک ملی کروگر، یکی از بزرگترین ذخیرهگاههای حیات وحش آفریقا، با وسعت حدود ۲ میلیون هکتار در آفریقای جنوبی، تنوع زیستی شگفتانگیزی را در خود جای داده است. این پارک که از سال ۱۹۲۶ فعالیت خود را آغاز کرده، زیستگاه گونههای بیشماری از پستانداران، پرندگان و خزندگان است و با تاریخچهای غنی و چالشهایی چون شکار غیرقانونی، همچنان مقصدی بینظیر برای دوستداران طبیعت محسوب میشود.
خرچنگ ویولونیست لاگونا مادره (Leptuca subcylindrica)، که به نام خرچنگ ویولونیست پفکرده نیز شناخته میشود، گونهای کمتر مطالعه شده از خرچنگهای ویولونیست بومی جنوب تگزاس و شمال شرقی مکزیک است. این گونه که قبلاً به نام Uca subcylindrica شناخته میشد، دارای ویژگیهای ظاهری و زیستگاهی منحصربهفردی است.
بالانتا جنسی از حلزونهای دریایی کوچک و اغلب رنگارنگ است که به خانواده مارژینللا (Marginellidae) تعلق دارند. این گونهها با تنوع زیاد در مناطق مختلف دریایی یافت میشوند و برخی از آنها به دلیل شباهتهای ریختشناسی، به عنوان مترادف گونههای دیگر طبقهبندی شدهاند.
کرمیا لوتئا گونهای از حلزونهای دریایی از خانواده رافیتومیده است که صدفی زرد-قهوهای و براق با تزئینات ریبدار دارد. این موجود دریایی کوچک در آبهای ژاپن و فیلیپین زندگی میکند.
پسوودوکروسوکییلوس پاپیلولابروس گونهای از ماهیان کپورسان است که به طور بومی در چین یافت میشود. این ماهی در سال ۲۰۰۳ توصیف علمی شد و جزو گونههای اندمیک این منطقه به شمار میرود.
مگاخیله جریروزنی گونهای از زنبورهای خانواده مگاخیلیدائه است که در سال ۲۰۰۳ توسط جنارو توصیف شد. این زنبور یکی از اعضای متنوع خانواده مگاخیلیدائه به شمار میرود که در اکوسیستمها نقش مهمی ایفا میکنند.
لِتاریا (Lethariella) جنسی از گلسنگهای شاخهای در خانواده پارملیاسه است که توسط مردم قوم یی در چین برای تهیه چای سلامتی استفاده میشود. این جنس در ابتدا زیرمجموعهای از گونه اوسنه بود و بعدها به مرتبه جنسی ارتقا یافت.
فیکوس نیمفهایفولیا، گونهای از انجیرهای خفهکن در آمریکای مرکزی و جنوبی است که تا ۳۵ متر رشد میکند و در دشتهای ساحلی، ساوانها و جنگلهای بارانی دیده میشود. لاتکس آن در طب سنتی برای کاهش درد و محافظت از زخمها کاربرد داشته است.
کالیوستوما ورکوزوم گونهای منقرضشده از حلزونهای دریایی است که به خانواده کالیوستوماتیدای و ابرخانواده تراکوئیدئا تعلق دارد. این گونه در فرانسه یافت شده و در سال ۲۰۱۷ به عنوان یک فسیل توصیف شده است.
پسوودولیوا سپیمنتم گونهای حلزون دریایی از خانواده پسوودولیوidae است که در سواحل غرب آفریقا و آنگولا یافت میشود. صدف این جانور با اندازهای بین ۱۱ تا ۲۲ میلیمتر، شکل بیضوی-مخروطی دارد و با رنگ زمینه خاکستری مایل به آبی و نوارهای تیرهتر تزیین شده است.
هیلارمپیس آلفا گونهای از مگسهای رقصان است که به خانواده مگسهای امپیدید (Empididae) تعلق دارد. این حشره در سال ۱۹۶۹ توصیف شده و در قاره آفریقا یافت میشود.
سالن فلتر، یکی از ۱۰ خوابگاه دانشجویی دانشگاه کاتولیک آمریکا، در سال ۱۹۶۲ ساخته و در ۲۰۰۸ بازسازی شد. این ساختمان که به نام مری فلتر نامگذاری شده، دارای پنلهای خورشیدی روی بام است و بخشی از بزرگترین سیستم انرژی خورشیدی منطقه واشینگتن دی.سی. به شمار میرود. از سال تحصیلی ۲۰۲۲-۲۰۲۳، این خوابگاه میزبان دانشجویان دختر سال اول است.
