عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مسجد خضر، بنایی تاریخی از قرن چهاردهم میلادی در شهر باکو، پایتخت آذربایجان، با معماری منحصربهفرد و قدمتی که به دوران زرتشتیان بازمیگردد، بخشی از میراث غنی شهر قدیم است.
مقبرههای تاریخی لو گیو در جزیره ویکس پورتوریکو، متعلق به بنیانگذاران شهر ایزابل سگوندا و در فهرست ملی اماکن تاریخی آمریکا ثبت شدهاند. این مجموعه شش مقبره با سبک نئوکلاسیک بین سالهای ۱۸۴۳ تا ۱۸۵۵ ساخته شده است.
لی چنهائو، بازیگر، کارگردان و تهیهکننده چینی، متولد ۱۹۸۸. او در فیلمهایی چون «مقبره گمشده» و «آخرین پرواز» ایفای نقش کرده و جوایز متعددی از جمله بهترین بازیگر تازهکار را کسب نموده است.
مقبره تبایی TT66 در شیخ عبدالقرنه واقع شده و بخشی از گورستان تبس در کرانه غربی نیل، روبروی لوکور است. این مقبره آرامگاه وزیر هِپو، از دوران سلطنت توتمس چهارم است. دیوارهای آن با صحنههایی از کارگاهها، ساخت ارابهها و مراسم مذهبی مزین شده است.
روستای پای راه چال بلوطک، واقع در دهستان قلعه خواجه شهرستان اندیکا استان خوزستان، در سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیتی برابر با ۷۶ نفر در ۱۲ خانوار داشته است.
تپه ۷۲، واقع در جنوب تپه راهبان در محوطه باستانی کاهوکیا در ایلینوی، ابتدا بهعنوان یک دایره چوبی (وودهنژ) با ۴۸ ستون چوبی استفاده میشد. بعدها به مجموعهای از مقبرهها، تپههای تشریفاتی و گور دستهجمعی تبدیل شد. این مکان محل دفن یک شخصیت نخبه به همراه صدها همراه و قربانی است.
کاپو دی بوه، محوطه باستانی در جاده آپیا در حومه رم، حمامهای خصوصی متعلق به قرن دوم میلادی را در خود جای داده است. این مکان که سابقاً در مالکیت خصوصی بود، در سال ۲۰۰۲ توسط دولت ایتالیا خریداری شد. نام آن از مجسمههای گاو و گوساله در مقبره سسیلیا متلا در قرون وسطی گرفته شده است.
عایشه سلطان، معروف به بویوک عایشه سلطان، دختر سلطان مصطفی دوم و خواهر ناتنی سلاطین محمود اول و عثمان سوم بود. او در ۳۰ آوریل ۱۶۹۶ متولد شد و زندگی پرفرازونشیبی داشت که شامل سه ازدواج و زندگی در کاخهای مختلف بود. عایشه سلطان در ۲۶ سپتامبر ۱۷۵۲ در سن ۵۶ سالگی درگذشت و در کنار مقبره پدربزرگ مادریاش، تورهان سلطان، در مسجد جدید امینونو در استانبول به خاک سپرده شد.
کلیسای پروتستان «گروته یا یعقوبیکرک» در شهر لِوواردن هلند واقع شده و قدیمیترین ساختمان این شهر است. این کلیسا که قدمت آن به قرن ۱۳ میلادی بازمیگردد، ابتدا بخشی از صومعه دومینیکنها بود. در طول تاریخ، این بنا شاهد بازسازیها و الحاقات متعددی بوده و دارای ارگان باروک باشکوه، پنجرههای شیشهرنگی هنری و مقبره سلطنتی خانواده ناساو است.
ادیشه نامی جغرافیایی است که با نگارشهای ادیشا، ادیشا و یدیشا هم دیده میشود و معمولاً به دو محل در جمهوری آذربایجان، در جلیلآباد و خواجهوند، اشاره دارد.
قلعه سورت، که به نام قلعه سورت نیز شناخته میشود، ساختمانی تاریخی از قرن شانزدهم در شهر سورت است. این قلعه به دستور سلطان محمود شاه سوم، پادشاه احمدآباد، برای دفاع از شهر در برابر حملات مکرر ساخته شد. ساخت آن در سال ۱۵۴۶ میلادی به پایان رسید و توسط صفی آقا، سرباز ترک با عنوان خواجه خان، اجرا شد.
مقبره خا و مریت، با شماره TT8، آرامگاه دستنخورده و بهخوبی حفظشده یک ناظر مصری باستان و همسرش است که در ۱۹۰۶ کشف شد. این مقبره حاوی بیش از ۴۰۰ شیء از جمله مومیاییها، تابوتها، وسایل شخصی، و مواد غذایی است.
مقبره خواجه خضر، بنایی تاریخی در جاتوارا، سونپات هند، اثر ابراهیم لودی در یادبود خواجه خضر، پسر دریا خان. این اثر معماری اسلامی از دوره لودیها، شاهدی بر تاریخ منطقه پایتخت ملی است.
آنتوان رگنول، بازرگان و نویسنده فرانسوی قرن شانزدهم، در سال ۱۵۴۹ به اورشلیم سفر کرد و به عنوان شوالیه مقبره مقدس مفتخر شد. او در سال ۱۵۷۳ کتابی درباره سفر حج خود به سرزمین مقدس منتشر کرد که حاوی آموزههای کاتولیک کلدانی و مراسم پذیرش شوالیهها است.
خواجه مراد، روستایی در دهستان فال، بخش گلهدار، شهرستان مُهر، استان فارس است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، این روستا ۵۳۰ نفر جمعیت داشته که در ۹۶ خانوار زندگی میکنند.
مسجد خواجه احرار ولی، مشهور به مسجد جمعه یا دژوما، یکی از بناهای تاریخی و مذهبی شهر تاشکند در ازبکستان است که قدمت آن به سال ۱۴۵۱ میلادی بازمیگردد و به دستور شیخ عبیدالله خواجه احرار ساخته شده است.
مقبرههای مگالیتیک ایبانکاتووا، واقع در نزدیکی سد ایبانکاتووا در گالِوِلا، سریلانکا، یکی از مهمترین محوطههای باستانی این کشور است. این مکان به دورههای پیشاتاریخی و پروتوتاریخی سریلانکا تعلق دارد و شامل ۴۲ خوشه از مقبرهها با حدود ۱۰ مقبره در هر خوشه است. کشف این محوطه در سال ۱۹۷۰ و کاوشهای بعدی، شواهدی از آداب دفن متفاوت و اشیای قیمتی مانند جواهرات و ابزارهای باستانی را آشکار ساخته است.
ترهبا توگولا (۱۹۴۸-۲۰۰۵) باستانشناس مالایی اهل سیکاسو بود که نقش کلیدی در نخستین فهرستبرداری ملی از محوطههای باستانی مالی ایفا کرد. او با کشف ۱۰۸ محوطه عصر آهن و ثبت مقبره اسکیا در گائو به عنوان میراث جهانی یونسکو، به بازسازی تاریخ غنی کشورش کمک شایانی نمود.
اوگو جیاکری (۱۳ مه ۱۸۹۶ - ۵ ژوئیه ۱۹۸۹) یک بهایی برجسته ایتالیایی از خانوادهای اشرافی در پالرمو بود. او در جوانی به عنوان سرباز زخمی در پروجا با آیین بهایی آشنا شد و پس از جنگ جهانی اول به آمریکا مهاجرت کرد. در حدود سال ۱۹۲۶ به آیین بهایی گروید و بعدها به ایتالیا بازگشت. جیاکری بسیاری از کتابهای بهایی را به ایتالیایی ترجمه کرد و در ساخت بناهای مهم بهایی مانند مقبره باب نقش داشت.
دوروتی لوری-کوری (۱۸۸۵–۱۹۶۷) مورخ و باستانشناس ایرلندی بود که به دوره مسیحیت اولیه علاقهمند بود. او مقالات متعددی برای آکادمی سلطنتی ایرلند و مجله باستانشناسی اولستر نوشت و در ثبت مجسمههای سنگی جزایر بوا و لوستیمور نقش داشت. همچنین، مقبره کوراکلونا در شهرستان لیتریم را کشف کرد.