عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کورادو دلا توره، ملقب به مسکا، یک سیاستمدار و فرمانده نظامی (کوندوتییره) ایتالیایی در قرون وسطی بود. او عضو خانواده تورriani و پسر ناپو دلا توره بود. کورادو در نبردهای متعددی شرکت کرد، از جمله نبرد دزیو و دفاع از تریسته. او همچنین در ائتلاف ضد ویسکونتی نقش داشت و در نهایت در سال ۱۳۰۷ در میلان درگذشت.
یوریل سبری، افسر برجسته نیروی دریایی آمریکا، زندگی پرفراز و نشیب خود را با حضور در آکادمی دریانوردی در دوران جنگ داخلی آغاز کرد. او با دو سفر اکتشافی به قطب شمال، نقشآفرینی در نجات بازماندگان و خدمت به عنوان فرماندار موقت ساموآی آمریکا، نام خود را در تاریخ ثبت کرد.
اوزی نارکیس (۱۹۲۵-۱۹۹۷)، فرمانده ارشد ارتش اسرائیل در جنگ ششروزه ۱۹۶۷ بود. او نقش کلیدی در بازپسگیری اورشلیم شرقی و یکپارچهسازی شهر داشت. نارکیس که در اورشلیم متولد شد، از نوجوانی در سازمانهای نظامی یهودی فعالیت کرد و پس از جنگ، به عنوان مدیر کالج دفاع ملی اسرائیل و مقامات صهیونیستی خدمت نمود.
آندری مدودف، فرمانده سابق گروه واگنر، در ژانویه ۲۰۲۳ به نروژ پناه برد و نخستین عضو شناختهشده این گروه بود که از روسیه گریخت. او از اعدامهای داخلی واگنر پرده برداشت و از ترس کشته شدن مانند دیگر فراریان، به نروژ پناه جست. مدودف پیش از این در جنگ اوکراین حضور داشت و پس از فرار، توسط نروژ بازداشت و سپس آزاد شد.
نبرد پل پویک در ۲۳ سپتامبر ۱۶۴۲، اولین رویارویی ارتشهای اصلی سلطنتطلبان و پارلمانگرایان در جنگ داخلی انگلستان بود. این نبرد، با وجود ماهیت کوچک، تأثیر روانی قابل توجهی بر هر دو طرف گذاشت و شهرت شاهزاده روپرت را به عنوان یک فرمانده سوارهنظام تثبیت کرد.
استورلا سیگواتسون (۱۱۹۹-۱۲۳۸) فرمانده و گودی از خاندان استورلونگر بود که نقش فعالی در درگیریهای مسلحانه دوران استورلونگر در ایسلند داشت. او پسر سیگواتور استورلوسون و برادرزاده اسنوری استورلوسون، نویسنده مشهور ساگاها بود. استورلا به عنوان زیردست پادشاه هاکون چهارم نروژ، تلاش کرد نفوذ خود را در ایسلند گسترش دهد و در نبرد اورلیگستادیر کشته شد.
پدرو آنتونیو ده سِوایوس (۱۷۱۵-۱۷۷۸) فرمانده نظامی اسپانیایی بود که بهعنوان فرماندار بوئنوس آیرس و نخستین نایبالسلطنه ریو دلا پلاتا خدمت کرد. او بهخاطر فتح دوگانه کلونیای ساکرامنتو و اجرای قانون تجارت آزاد ۱۷۷۸ مشهور است که رونق اقتصادی بوئنوس آیرس را رقم زد.
ولتر به عنوان نام کوچک برای چند شخصیت برجسته در زمینههای مختلف از جمله موسیقی، سیاست و نظامیگری استفاده شده است. از جمله این افراد میتوان به ولتر ولی دُفو، نوازنده جاز آمریکایی، ولتر گازمین، فرمانده ارتش فیلیپین، ولتر مولزورث، سیاستمدار استرالیایی و ولتر پی. تومبلی، دریافتکننده مدال افتخار در جنگ داخلی آمریکا اشاره کرد.
یانیس پوریņš، فرمانده نظامی لاتویا، در جنگ استقلال این کشور نقش کلیدی داشت. او بهعنوان فرمانده تیپ اول کورزمه و جبهه شرقی، عملیات آزادسازی لاتگاله را رهبری کرد و نشان شوالیه لاچپلسیس را دریافت نمود. پوریņš در جنگ جهانی اول و دوم نیز حضور فعال داشت و سرانجام در سال ۱۹۴۴ توسط نیروهای شوروی دستگیر و احتمالاً اعدام شد.
مانوئل اوگارت سووتو، متولد ۱۹۴۰، یک افسر پلیس و وکیل شیلیایی است که در دورههای ریاستجمهوری ادواردو فرای روئیس-تاگله و ریکاردو لاگوس، بهعنوان فرمانده کل کارابینروس شیلی خدمت کرد. او پس از فارغالتحصیلی از مدرسه کارابینروس در سن بیست سالگی، به درجه ستوان دومی رسید.
تسارونگ داسنگ درامدول (۱۸۸۸-۱۹۵۹)، سیاستمدار و فرمانده نظامی تبت، بهعنوان دستیار نزدیک دالایی لاما سیزدهم نقش کلیدی در سیاستهای اوایل قرن بیستم تبت ایفا کرد. او با هدف نوسازی و پیشرفت اقتصادی، اصلاحات ساختاری را دنبال کرد و برای تقویت دفاعی و روابط با قدرتهای اروپایی تلاش نمود. تسارونگ پس از قیام ۱۹۵۹ لاسا توسط ارتش چین دستگیر و در زندان درگذشت.
پلاتون لچیتسکی (۱۸۵۶-۱۹۲۱)، فرمانده برجسته ارتش روسیه، از خانوادهای روحانی در استان گرودنو برخاست. با وجود عدم تحصیلات نظامی عالی، در جنگهای روسیه و ژاپن و جنگ جهانی اول درخشید. او به دلیل رهبری در نبرد گالیسیا و شکست اتریش، نشانهای متعددی دریافت کرد.
شن ژولیانگ معروف به دوک یه، از فرماندهان و صدراعظمهای برجسته ایالت چو در دوره بهار و پاییز چین باستان بود. او بنیانگذار نام خانوادگی یه است و داستان علاقهاش به اژدها در ادبیات چین ضربالمثل شده است.
هلموث برینکمان (۱۲ مارس ۱۸۹۵ - ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۳) یک دریاسالار (Vizeadmiral) در نیروی دریایی آلمان نازی (Kriegsmarine) بود. او فرماندهی ناو سنگین پرینز اوگن را در عملیات رایناوپونگ بر عهده داشت. پیش از جنگ جهانی دوم، برینکمان فرمانده یخت دولتی آدولف هیتلر بود. او همچنین دریافتکننده نشان صلیب آهنین نازی بود و در سال ۱۹۴۵ به نیروهای بریتانیایی تسلیم شد.
سرلشگر سر ویلیام جیمز هاپ-جانستون (۱۷۹۸-۱۸۷۸)، افسر برجسته نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا، فرماندهی پایگاه دریایی نور را بر عهده داشت. او در خانوادهای نظامی متولد شد و در ۱۳ سالگی به نیروی دریایی پیوست. هاپ-جانستون فرماندهی چندین ناوگان مهم را بر عهده داشت و در نهایت به عنوان فرمانده کل پایگاه نور منصوب شد.
این مقاله به معرفی فرماندهان مدرسه فرماندهی و ستاد ارتش برزیل (ECEME) میپردازد. از سال ۱۹۰۵ تاکنون، ۵۷ فرمانده در این منصب خدمت کردهاند. از برجستهترین آنها میتوان به رئیسجمهور هومبرتو کاستلو برانکو و وزرایی مانند نستور سزفردو دوس پاسوس و هنریکه تکسیرا لوت اشاره کرد.
بریگادیر تئودور دلوز بروتون (۱۸۷۲-۱۹۴۴)، فرمانده ارشد ارتش بریتانیا در جنگ جهانی اول بود. او در جبهههای بینالنهرین و ایران جنگید و بعدها به عنوان مهندس ارشد هند بریتانیا خدمت کرد.
گرت دورست وال (۱۷۸۳–۱۸۵۰) یک فرمانده نظامی و سناتور آمریکایی از ایالت نیو جرسی بود. او بهعنوان فرماندار نیو جرسی انتخاب شد، اما از پذیرش این سمت خودداری کرد. وال در جنگ ۱۸۱۲ خدمت کرد و بعدها بهعنوان سناتور ایالات متحده فعالیت داشت. او همچنین بهعنوان قاضی دادگاه عالی نیو جرسی خدمت کرد.
هان کوانگوی، ژنرال و مهندس تایوانی، از چهرههای کلیدی در توسعه موشکهای شیونگ فنگ و نخستین فرمانده ارشد راهیافته به آکادمی سینیکا بود.
فرانک وسلی فنو جونیور، دریاسالار آمریکایی، بهعنوان فرمانده زیردریاییها در جنگ جهانی دوم نقش کلیدی ایفا کرد. او با فرماندهی زیردریاییهای یواساس تراوت و رانر، ماموریتهای خطرناکی را با موفقیت انجام داد و نشانهای نظامی متعددی دریافت کرد. فنو با انتقال محمولههای حیاتی و حتی طلا و نقره از مانیل به کورگیدر، نام خود را در تاریخ ثبت کرد.
