عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ویلیام ریچرت، شهردار موقت دیترویت در سال ۱۸۹۷، نقش مهمی در شورای شهر ایفا کرد. او که اصالتاً آلمانی بود، پس از مهاجرت به آمریکا، به تجارت پرداخت و سپس به سیاست روی آورد. ریچرت همچنین در اسکان مهاجران آلمانی در کانادا نقش داشت.
ژانگ گونگ نامی است که به چندین شخصیت برجسته چینی اطلاق میشود، از جمله یک فوتبالیست، یک ژنرال ارتش آزادیبخش خلق و یک سیاستمدار که در حال حاضر شهردار تیانجین است. این مقاله به معرفی مختصر هر یک از این افراد میپردازد.
جیانفرانکو چیاورو (1929-2000)، سیاستمدار برجسته ایتالیایی و عضو حزب لیبرال ایتالیا، سابقه درخشانی در عرصه سیاست داشت. او از سال 1999 تا 2009 شهردار ترنی بود و پیش از آن نیز در سمتهای مختلفی از جمله عضو شورای شهرداری رم و وزیر امور منطقهای خدمت کرد.
آمبروز لارنس (۱۸۱۶-۱۸۹۳) دندانپزشک و سیاستمدار آمریکایی بود که در دسامبر ۱۸۵۴ بهعنوان یازدهمین شهردار لوول، ماساچوست انتخاب شد. او پیش از آن به حزب ویگ وابسته بود و بعدها در سازمان اود فالوز جایگاه رهبری گرفت.
«کسی کامل نیست» (Nobody's Perfekt)، فیلمی کمدی محصول ۱۹۸۱، بر اساس رمانی از تونی کنریک ساخته شده است. سه بیمار روانی که از مشکلات حافظه، توهم و چندشخصیتی رنج میبرند، پس از نابود شدن خودرویشان، قصد دارند با اخاذی از شهردار، پول خرید ماشینی نو را به دست آورند.
ریچارد اچ. لیسی (۱۸۶۶-۱۹۴۵) صنعتگر، سیاستمدار و از پیشگامان سن مارینو، کالیفرنیا بود. او به مدت ۱۸ سال شهردار این شهر بود و پیش از آن در صنعت نفت و املاک لس آنجلس فعالیت داشت.
ادوارد نورمن لوئیس (۱۸۵۸-۱۹۳۱)، حقوقدان و سیاستمدار کانادایی، پس از خدمت به عنوان دادستان و شهردار، در سال ۱۹۰۴ به مجلس عوام کانادا راه یافت و سه دوره نماینده حوزه انتخابیه هورون غربی بود.
نبیلا آیت داود، سیاستمدار بلژیکی عضو ائتلاف فلاندری نو، از سال ۲۰۱۳ معاون شهردار آنتورپ بوده و اکنون در دولت فلاندری مسئولیت مراقبت از کودکان و رفاه حیوانات را بر عهده دارد.
فرانسیسکو توسکانو، سیاستمدار کهنهکار حزب سوسیالیست کارگری اسپانیا (PSOE)، از سال ۱۹۸۳ تا ۲۰۲۲ به مدت ۳۹ سال شهردار دوس هرماناس در استان سویل بود. او با ۱۰ پیروزی پیاپی و کسب اکثریت مطلق آرا، یکی از طولانیترین دوران شهرداری در اسپانیا را تجربه کرد و پروژههای مهمی چون شهرک مسکونی Entrenúcleos را به اجرا درآورد.
کن ودل، سیاستمدار دموکرات و نماینده سابق مجلس نمایندگان کارولینای شمالی، از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ نماینده حوزه ۴۶ بود. او که کشاورز و مربی بازنشسته است، پیش از این شهردار چادبورن نیز بوده است.
هلن هدمان، سیاستمدار و حقوقدان دانمارکی، برای دو روز در سال ۲۰۰۴ شهردار کپنهاگ بود و اولین زن در این سمت شد. او همچنین عضو و نایبرئیس شورای شهر کپنهاگ بود. حذف نام او از فهرست رسمی شهرداران در سال ۲۰۰۵ با انتقاداتی روبرو شد.
عبدالله حمود، سیاستمدار آمریکایی و عضو حزب دموکرات، از سال ۲۰۲۲ به عنوان هفتمین شهردار دِربورن، میشیگان، خدمت میکند. او اولین شهردار عرب-آمریکایی و مسلمان این شهر و دومین شهردار جوان تاریخ آن است. حمود پیش از این نماینده منطقه ۱۵ در مجلس نمایندگان میشیگان بود.
نوربرتو سالاندانان آمورانتو، سیاستمدار فیلیپینی، از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۷۶ شهردار کوئزون سیتی بود. او اولین شهردار منتخب این شهر و طولانیترین خدمتکننده در این سمت محسوب میشود. دوران شهرداری او شاهد ساخت ساختمان شهرداری ۱۵ طبقه و حفظ استقلال دانشگاهی بود.
ویلیام آرمسترانگ، سیاستمدار جمهوریخواه جفرسونی از تنسی، میان سالهای ۱۸۲۹ تا ۱۸۳۳ شهردار نشویل بود و بعدها در مقام سرپرست امور بومیان آمریکا، نقشی در کوچ اجباری چروکیها به قلمرو سرخپوستان داشت.
وینفیلد تمپل، وکیل و سیاستمدار آمریکایی، از ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۹ بیستودومین شهردار مارلبرو ماساچوست بود. پیش از آن در رقابتهای مجلس ایالتی ماساچوست حضور داشت و در انتخابات غیرحزبی شهرداری به قدرت رسید.
جان بیلهَش (۱۷۸۷-۱۸۵۷) با انتصاب در سال ۱۸۳۵، دورهی باقیمانده از شهرداری جان بروکس را در کلمبوس، اوهایو تکمیل کرد. او دهمین شهردار این شهر بود و پس از او وارن جنکینز جانشین شد.
خانه توماس پی. آرنولد در پالمتو جورجیا، بنایی تاریخی ساختهشده در ۱۹۰۶ است که به شهردار شهر و پسرش تعلق داشت و در ۱۹۸۴ در فهرست ملی آثار تاریخی آمریکا ثبت شد.
جان شاو، سیاستمدار اهل آکسفورد، در سدههای میانه چند مسئولیت شهری و ملی را بر عهده داشت: کرونر، آلدرمن، شهردار آکسفورد و نماینده پارلمان انگلستان.
در ۷ مه ۱۹۹۸، رأیدهندگان لندن درباره ایجاد نهادی با شهردار منتخب و مجمعی برای نظارت بر او رأی دادند؛ طرح با وجود مشارکت پایین، در همه مناطق لندن پذیرفته شد.
ژان-ژاک بارت، آموزگار و سیاستمدار فرانسوی، نزدیک به سه دهه شهردار کاله بود و از سال ۱۹۷۳ نماینده حوزه هفتم پا-دو-کاله در مجلس ملی فرانسه شد. او تا پایان عمر در حزب کمونیست فرانسه و سیاست محلی این شهر فعال ماند.
