عبارت مورد نظر خود را بنویسید
واژه چلیو (Celio) نام چندین چهره شاخص تاریخی، یک منطقه معروف در رم و یک برند پوشاک فرانسوی است. این نام در حوزههای گوناگونی از سیاست و هنر اروپا تا جغرافیای ایتالیا و تجارت جهانی کاربرد دارد.
موسسه لاسال، مدرسه خصوصی کاتولیک پیشدانشگاهی در تروی نیویورک، از سال ۱۸۵۰ فعالیت خود را آغاز کرده است. این مدرسه که ابتدا فقط پسرانه بود، از سال ۲۰۲۱ به صورت مختلط اداره میشود و دانشآموزان پایههای ششم تا دوازدهم را پذیرش میکند. لاسال با سابقهای غنی، فارغالتحصیلان برجستهای در حوزههای سیاست، هنر و ورزش پرورش داده است.
لیندا لاوِت، وکیل استرالیایی و نخستین زن بومی عضو کانون وکلای ویکتوریا در سال ۲۰۰۶ است. او از قبیله بونورونگ ویکتوریا و پیمرنر تاسمانی است. لاوِت با وجود سختیهای دوران کودکی، از جمله زندگی سیار برای گریز از سیاستهای جداسازی کودکان بومی، موفق به تکمیل تحصیلات حقوقی شد. او به عنوان وکیل کیفری در دادگاههای ویکتوریا فعالیت کرده و در تأسیس انجمن دانشجویان و وکلای بومی نقش داشت.
پیتر آرجیریس کتسامبانیس، سیاستمدار سابق استرالیایی، در ۲۴ دسامبر ۱۹۶۵ متولد شد. او در انتخابات ۲۰۱۳ به شورای قانونگذاری استرالیای غربی راه یافت و در ۲۰۱۷ به مجلس قانونگذاری هیلاریز منتقل شد. با وجود پیروزیهای اولیه، در انتخابات ۲۰۲۱ شکست خورد و از سیاست کنارهگیری کرد.
گابریل کولווין وارتون (۱۸۲۴-۱۹۰۶) یک مهندس عمران و سرباز آمریکایی بود که بهعنوان ژنرال در ارتش کنفدراسیون در جنگ داخلی آمریکا خدمت کرد. پس از جنگ، به سیاست روی آورد و سپس به کار مهندسی خود بازگشت. او در ویرجینیا متولد شد، در مؤسسه نظامی ویرجینیا تحصیل کرد و پس از جنگ بهعنوان مهندس معدن و راهآهن فعالیت داشت.
نئو موروکا، رئیس فعلی دی بیرز بوتسوانا، پیشینهای در سیاست و اقتصاد دارد. او از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ بهعنوان وزیر تجارت و صنعت بوتسوانا فعالیت کرد. موروکا با مدرک اکولوژی، مشاور کشاورزی بارکلیز بانک بود و سپس مدیرعامل بیپی بوتسوانا شد. او در انتخابات ۲۰۰۴ به مجلس ملی راه یافت و نماینده حزب دموکراتیک بوتسوانا است.
جوردی پویگنرو، متولد ۱۹۷۴، یک مهندس فناوری اطلاعات و سیاستمدار کاتالان است. او از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ به عنوان معاون رئیس دولت کاتالونیا و وزیر سیاستهای دیجیتال و قلمرو خدمت کرد. پویگنرو پیش از این نیز وزیر سیاستهای دیجیتال و اداره عمومی بود و به عنوان معمار پروژه جمهوری دیجیتال کاتالونیا شناخته میشود.
مقاله حاضر به معرفی اجمالی کوین وایتهای سرشناس در حوزههای مختلف ورزشی، موسیقی و سیاست میپردازد. از بازیکنان فوتبال و بسکتبال گرفته تا مدیران ورزشی و موسیقیدانان، با نام کوین وایت آشنا شوید.
مروری بر چهرههای سرشناس هوگنو و نوادگان آنها در هنر، سیاست، علم، مذهب، تجارت و فرهنگ جهان.
کیگلی دوم نیاموهشرا، پادشاه رواندا از ۱۵۷۶ تا ۱۶۰۹، با لشکرکشیهای گسترده مرزهای پادشاهی را به کنگو، اوگاندا و تانزانیا کشاند و با سیاست و جنگ، قلمروهای از دسترفته را بازپس گرفت.
دونالد آبری کوارلز، مهندس برجسته مخابرات، مدیر ارشد بللبز و وسترن الکتریک، از طراحان سیاستهای دفاعی عصر آیزنهاور بود که به وزارت نیروی هوایی و معاونت وزارت دفاع آمریکا رسید.
ولتر به عنوان نام کوچک برای چند شخصیت برجسته در زمینههای مختلف از جمله موسیقی، سیاست و نظامیگری استفاده شده است. از جمله این افراد میتوان به ولتر ولی دُفو، نوازنده جاز آمریکایی، ولتر گازمین، فرمانده ارتش فیلیپین، ولتر مولزورث، سیاستمدار استرالیایی و ولتر پی. تومبلی، دریافتکننده مدال افتخار در جنگ داخلی آمریکا اشاره کرد.
ریچارد رید، روزنامهنگار آزاد ساکن سیاتل، دو بار برنده جایزه پولیتزر شده است. او از بیش از ۶۰ کشور گزارش تهیه کرده و رویدادهای مهمی مانند جنگها و فجایع طبیعی را پوشش داده است. رید سابقه کار در روزنامههای معتبری مانند اورگونیین و لسآنجلس تایمز را دارد و مقالات او تأثیر قابل توجهی بر سیاستهای بهداشتی جهانی گذاشته است.
ساختمان گمرک ایالات متحده در نیویورک، که گاهی به نام گمرک نیویورک شناخته میشود، مکانی بود که اداره گمرک آمریکا، عوارض فدرال بر کالاهای وارداتی را در این شهر جمعآوری میکرد. این ساختمان در طول سالها در مکانهای مختلفی قرار داشته و نقش کلیدی در اقتصاد و سیاست آمریکا ایفا کرده است.
کانون وکلای میسیسیپی، انجمن اجباری وکلای این ایالت آمریکاست که ریشههایش به سال ۱۸۲۱ بازمیگردد. پس از فراز و نشیبهای تاریخی، در سال ۱۹۳۲ با تصویب قانون وحدت کانون وکلا، شکل کنونی خود را یافت. این کانون سیاستگذاری، حمایت از مشتریان و نظارت بر آموزش وکلا را بر عهده دارد.
ویلیام مونرو تراتر (۱۸۷۲-۱۹۳۴)، فعال حقوق مدنی آفریقایی-آمریکایی، روزنامهنگار و تاجر املاک در بوستون بود. او با سیاستهای سازشکارانه بوکر تی. واشینگتن مخالف بود و روزنامه «گاردین» را در ۱۹۰۱ تأسیس کرد. تراتر در جنبشهای اعتراضی حقوق مدنی فعال بود و در تأسیس انجمن ملی پیشرفت رنگینپوستان (NAACP) نقش داشت.
چارلز ریس، نماینده مجلس ایالتی میسیسیپی در سالهای ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۳ بود. او از شهرستان هینز در مجلس نمایندگان میسیسیپی دفاع کرد و در سال ۱۸۷۲ در کنار دیگر نمایندگان و سناتورها، طوماری را برای برابری حقوق و رفتار با آفریقایی-آمریکاییها امضا کرد. ریس حدود سال ۱۸۳۵ در میسیسیپی متولد شد و پیش از ورود به سیاست، به عنوان کارگر کشاورزی فعالیت میکرد.
ژاک تیچلار، متولد ۲ ژانویه ۱۹۵۳، یک سیاستمدار هلندی و عضو حزب کارگر است. او پیش از این به عنوان رهبر اتحادیه معلمان و نماینده پارلمان فعالیت کرده و از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ به عنوان کمیسر سلطنتی استان درنته خدمت کرد. تیچلار با سابقهای در آموزش و فعالیتهای صنفی، نقشهای کلیدی در سیاست هلند ایفا کرده است.
جفری دی. کلاین، سیاستمدار آمریکایی و عضو حزب دموکرات، از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۸ نماینده حوزه ۳۴ مجلس سنای ایالت نیویورک بود. او همچنین رهبر کنفرانس دموکراتهای مستقل (IDC) و معاون رهبر کنفرانس دموکراتها در سنا بود. کلاین در انتخابات مقدماتی دموکراتها در سال ۲۰۱۸ شکست خورد و پس از آن از سیاست کنارهگیری کرد.
شلومو کاپلانسکی (۱۸۸۴-۱۹۵۰) سیاستمدار صهیونیست کارگری و از بنیانگذاران گروه پوعلی صیون بود. او مدافع ایجاد دولتی دوزبانه در فلسطین بود و بهعنوان دبیر اتحادیه جهانی پوعلی صیون و رئیس تکنیون - مؤسسه فناوری اسرائیل فعالیت کرد. کاپلانسکی بر برقراری روابط مسالمتآمیز با اعراب تأکید داشت و نقش مهمی در شکلگیری سیاستهای صهیونیستی ایفا کرد.
