عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سفارت جمهوری اندونزی در دارالسلام، پایتخت تانزانیا، علاوه بر نمایندگی اندونزی در این کشور، مسئولیت نمایندگی دیپلماتیک اندونزی در کشورهای بوروندی و رواندا را نیز بر عهده دارد. راتلان پارده، سفیر کنونی، از سال ۲۰۱۷ در این سمت مشغول به کار است.
این مقاله به معرفی سمت سفیر مالزی در پادشاهی بلژیک و موقعیت آن در سفارت مالزی در بروکسل میپردازد. همچنین، فهرستی از رؤسای هیئتهای دیپلماتیک از جمله سفرای مالزی در بلژیک ارائه شده است.
هنریکه دی منزس، اشرافزاده و دولتمرد پرتغالی، از سال ۱۷۲۷ تا ۱۷۸۷ میزیست. او سفیر پرتغال در مادرید بود و در مذاکرات ازدواجهای سلطنتی بین خاندانهای پرتغال و اسپانیا نقش داشت.
ژانویه کانیاماشولی، دیپلمات رواندایی، در اواخر سال ۲۰۰۷ سفیر رواندا در بوروندی بود و همچنین در جایگاه دبیر اجرایی هیئت ملی مناقصات خدمت کرده است.
کارلوس فیگروآ سرانو، حقوقدان و سیاستمدار شیلیایی متولد ۱۹۳۰، در دولتهای ادواردو فری مونتالوا و ادواردو فری روییس-تاگله وزارت کرد و سفیر شیلی در آرژانتین بود.
دولیبوا نامی است که در لوکزامبورگ به چند جایگاه مهم اشاره دارد: خانهای که سفارت آمریکا در آن قرار دارد، مرکز اروپایی دانشگاه میامی و جان ای. دولیبوا، دیپلمات آمریکایی و سفیر سابق این کشور در لوکزامبورگ.
آفتاب سث، دیپلمات بازنشسته هندی، سابقه درخشانی در خدمت به عنوان سفیر هند در کشورهای یونان، ویتنام و ژاپن دارد. او که برادر بازیگر بریتانیایی-هندی، روشن سث، است، تحصیلات عالی خود را در دانشگاههای معتبر آکسفورد و دهلی به پایان رسانده و دارای دکترای حقوق از کالج آمریکایی یونان است. سث در طول دوران حرفهای خود مناصب مهمی را در وزارت امور خارجه هند بر عهده داشته و پس از بازنشستگی نیز در دانشگاههای ژاپن و بنیادهای بینالمللی فعال بوده است.
«سنتینی کبیر» رمانی نوشته پَت کُنروی است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. داستان درباره سرهنگ لِیتنَن «بُل» میچم، خلبان جنگنده نیروی دریایی، است که خانوادهاش را با سختگیری اداره میکند. این رمان به رشد شخصیت بن میچم، روابط او با پدرش، و چالشهای خانواده در شهر ریونل کارولینای جنوبی میپردازد.
آلیسون پلهگرینی سفیر، معروف به آلیسون سفیر یا سفیر، فوتبالیست برزیلی است که در پست مهاجم برای ویتوریا اس.سی. بازی میکند. او در ۱۷ مارس ۱۹۹۵ متولد شده است.
سر کنت مکنزی، بارونت سوم، سیاستمدار برجسته اسکاتلندی بود که به عنوان یکی از نخستین نمایندگان اسکاتلند در پارلمان بریتانیای کبیر شناخته میشود. او نقش مهمی در تحولات سیاسی اواخر قرن هفدهم و اوایل قرن هجدهم ایفا کرد.
ژرژه دا کنسیسائو تمه، سیاستمدار و دیپلمات تیمور شرقی، از فرِتیلین به فرِنتیمودانسا پیوست و در مقامهایی چون معاون وزیر خارجه، سفیر در استرالیا و وزیر اداره دولت فعالیت کرد.
فرانچسکو پائولو فولچی (۱۹۳۱-۲۰۲۲) دیپلمات برجسته ایتالیایی بود که به عنوان سفیر دائمی ایتالیا در سازمان ملل (۱۹۹۳-۱۹۹۹) و سفیر در ناتو و کانادا نیز خدمت کرد. او در تشکیل گروه 'کافه کلاب' برای مخالفت با افزایش اعضای دائمی شورای امنیت و در تدوین 'منشور فقر' تأثیرگذار بود.
تیموتی تورلوت، دیپلمات برجسته بریتانیایی، از سال ۲۰۱۹ سفیر بریتانیا در ازبکستان است. او سابقهای درخشان در وزارت امور خارجه بریتانیا دارد و در کشورهای مختلفی از جمله یمن، عراق و بولیوی خدمت کرده است.
مارتی اینگمان (۱۹۰۷-۱۹۸۹)، دیپلمات فنلاندی و فرزند نخستوزیر، در دوران خدمت خود سفیر فنلاند در کشورهای برزیل، لهستان و مجارستان بود. او دارای مدرک کارشناسی ارشد هنر بود.
ماکارفی منطقهای در ایالت کادونای نیجریه است که مرکز آن شهر ماکارفی و رئیس شورای آن کبیر مایاره است. مساحت این منطقه ۵۴۱ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۴۶,۲۵۹ نفر در سرشماری سال ۲۰۰۶ بوده است. کشاورزی فعالیت اقتصادی اصلی ماکارفی است.
شفیعالله شاه، ژنرال سه ستاره بازنشسته ارتش پاکستان، دیپلمات و نویسنده است. او سوابق درخشانی در ارتش، از جمله ریاست ستاد لجستیک، فرماندهی لشکر چهارم و همچنین دستیاری ویژه رئیسجمهور مشرف داشته است. پس از بازنشستگی، سفیر پاکستان در اردن شد و به نویسندگی نیز ادامه داد.
اریک لارسن در «در باغ جانوران» زندگی دیپلماتیک ویلیام داد، سفیر آمریکا در آلمان نازی، و خانوادهاش را در برلین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷ دنبال میکند؛ از امید اولیه به اصلاح رژیم تا درک تدریجی وحشت نازیسم.
پاتریسیو آلبرتو چاوز زابالا، مهندس مکانیک اهل اکوادور، مسیر کاری خود را از صنعت و آموزش آغاز کرد و از ۲۰۰۷ به عنوان سفیر اکوادور در روسیه فعالیت کرد.
«جان لی» میتواند به چند فرد متفاوت اشاره داشته باشد؛ از نمایندگان پارلمان در انگلستان و سیاستمداران آمریکایی و بریتانیایی تا بازیگر، عکاس، سفیر و پزشک.
لایوش دراش، سیاستمدار کمونیست مجارستانی، از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱ ریاست مجلس ملی مجارستان را بر عهده داشت و سپس تا بازنشستگی در ۱۹۵۵ سفیر مجارستان در لهستان بود. انتخاب او بیش از تخصص، بر محور وفاداری سیاسی شکل گرفت.
