عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کنستانس آنتیوخ (۱۱۲۸–۱۱۶۳) شاهزادهای قدرتمند در آنتیوخ بود که از دو سالگی پس از مرگ پدرش، بوهموند دوم، حکومت را به دست گرفت. با وجود چالشهای سیاسی و مداخلههای خارجی، او سه دهه حکومت کرد. کنستانس دو بار ازدواج کرد: نخست با ریمون پواتیه و سپس با رینالد شاتیون. دوران حکومتش با کشمکشهای داخلی، تهدیدات خارجی و تلاش برای حفظ استقلال آنتیوخ همراه بود.
ریمون الن پیرسون (۱۸۷۳-۱۹۳۹) یک مدیر و آموزگار برجسته آمریکایی در حوزه کشاورزی بود. او بهعنوان هفتمین رئیس دانشگاه ایالتی آیوا (۱۹۱۲-۱۹۲۶) و بیستمین رئیس دانشگاه مریلند (۱۹۲۶-۱۹۳۵) خدمت کرد. پیرسون با توسعه زیرساختهای دانشگاهی و حمایت از برنامههای آموزشی و ورزشی، تأثیر عمیقی بر این مؤسسات گذاشت.
آلن لوریئر، متولد ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۴ در کرتی، فوتبالیست و مربی فرانسوی است. او در کنار ستارگانی مثل ریمون کوپا در باشگاه رنس بازی کرد و پس از بازنشستگی به عنوان بازیکن، به مربیگری روی آورد. لوریئر در باشگاههای معتبری مثل کان، گرینوبل و تیمهای خارجی در دبی و چین فعالیت کرده است.
ریمون فافیانى، متولد ۲۲ دسامبر ۱۹۸۳ در آمستردام، یک فوتبالیست حرفهای سابق هلندی است که در حال حاضر به عنوان هافبک برای تیم آماتور JOS بازی میکند. او بخش عمدهای از دوران حرفهای خود را در لیگ دسته یک هلند (اییرسته دیویزی) سپری کرد و سابقه بازی در لیگ برتر هلند (اردیویزه) با تیمهایی مانند ویتس و توئنته را دارد.
ریمون آن، زاده ۱۷ دسامبر ۱۹۲۲، یکی از اعضای شجاع مقاومت فرانسه در جنگ جهانی دوم بود. او با نام مستعار «سرژان فیلوشار» در نیروهای داخلی فرانسه (FFI) فعالیت میکرد و در نبردهای منطقه ورکورس علیه آلمانها شرکت داشت. ریمون آن در ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۴ در روستای واسیو شهید شد و به نمادی از فداکاری مقاومت فرانسه تبدیل گشت.
ریمون لِبِگ (1895-1984) مورخ ادبی نامدار فرانسوی بود. او که پسر هانری لِبِگ، متخصص خطوط کهن، بود، در سال 1955 به عضویت آکادمی کتیبهها و نامهنگاریهای زیبا درآمد. لِبِگ همچنین از بنیانگذاران مجله «تاریخ تئاتر» بود.
ریمون بواسی، دونده سرعتی فرانسوی، در ۲۶ مارس ۱۹۱۲ زاده شد و در ۶ ژوئیه ۱۹۹۱ درگذشت. او در رشته دو ۴۰۰ متر بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت کرد.
ریمون ام. دوچ، زادهٔ ۱۹۵۳، عضو رسمی کالج نافیلد دانشگاه آکسفورد و مدیر مرکز علوم اجتماعی تجربی نافیلد است. او همچنین استاد مدعو در مؤسسه مطالعات پیشرفته تولوز است. دوچ بر انتساب مسئولیت و تحلیل افکار عمومی تمرکز دارد و کتاب برنده جایزهٔ «رأی اقتصادی» را تألیف کرده است.
برنار د لا بارتا، شاعری از قرن سیزدهم میلادی، با آثار انتقادی خود علیه معاهده مو شناخته میشود. او در اشعارش به دفاع از ریمون هفتم تولوز پرداخته و به سیاستهای لوئی نهم و کلیسای روم حمله میکند. آثار او نمادی از مقاومت فرهنگی در برابر جنگهای صلیبی آلبیگایی است.
