عبارت مورد نظر خود را بنویسید
دوپلیکاریا اِوولوتـا گونهای حلزون دریایی از خانواده تِرِبریده (حلزونهای اوگر) است. این گونه در آبهای دریایی زندگی میکند و اطلاعات توصیفی، پراکندگی و منابع علمی مرتبط با آن در این مقاله ارائه شده است.
مرغ مگسخوار دمسفید (Eupherusa poliocerca)، گونهای در معرض تهدید از مرغهای مگسخوار بومی جنوب غربی مکزیک است. این پرنده با جثه کوچک و رنگهای سبز برنزی متالیک، در جنگلهای کوهستانی مرطوب و جنگلهای کاج-بلوط یافت میشود. جمعیت این گونه رو به کاهش است.
کورا سودوبووی (Cora pseudobovei) گونهای جدید از بازیدیولیکنها است که در سال ۲۰۱۶ در بولیوی کشف شد. این گلسنگ که شباهت زیادی به گونهی کورا بووی دارد، تنها در پارک ملی مادیدی یافت شده و بر روی زمین در میان خزه رشد میکند.
ترایپانارستا هستیاه، گونهای از مگسهای میوه در خانواده تِفریتیدا است که در جنس ترایپانارستا طبقهبندی میشود. این گونه عمدتاً در آرژانتین یافت میشود.
Chimarra adamsae گونهای از حشرهٔ آبزی است که به خانواده Philopotamidae تعلق دارد و در آمریکای جنوبی یافت میشود.
Halicampus marquesensis یک گونه ماهی کوچک خانواده سیگناتیدای (ماهیهای لولهای) است که عمدتاً در سواحل جزایر مارکوزاس در پولینزی فرانسه یافت میشود. این ماهی در زیستگاههای ماسهای و سنگی عمقهای مختلف زندگی کرده و بر کرمهای کوچک تغذیه مینماید. تکثیر آن از نوع اوو-زایگی است و نرها تخمها را در کیسه جنینی حمل کرده و ماهیهای زاده میکنند.
Sybra flavolineata، گونهای از سوسههای خانواده Cerambycidae است که در سال 1942 توسط Breuning توصیف شد. این معرفی، نکتهای کوتاه از جایگاه_taxonomy این گونه را ارائه میکند.
خوزه آنتونیو مولینا روزیتو، گیاهشناس شهیر هندوراسی، بیش از ۱۰۰ گونه گیاهی بومی را کشف کرد. ارکیدهای به نام او، گل ملی هندوراس شد و یکی از سردههای درختان کوچک به افتخار وی نامگذاری گردید.
Leus ramuli تنها گونهٔ جنس Leus در خانواده Cerambycidae است که بهطور علمی توسط هنری والتر بیتس در سال 1865 توصیف شد.
آسینما کومپکتوم (Asyneuma compactum) گونهای گیاه گلدار از تیره campanulaceae است که منحصراً در ترکیه یافت میشود. این گونه دارای واریتهای به نام eriocarpum است و به عنوان بخشی از فلور بومی ترکیه شناخته میشود.
روماناِريا لِئوکا، گونهای شاپرک از خانواده Tortricidae است که در استان ناپوی اکوادور یافت میشود. طول بالهای این حشره ۱۶ میلیمتر است و رنگ بالهای جلویی آن کرم با رگههایی از رنگ قهوهای مایل به زرد است.
گیالیدئوپسیس واینئویی گونهای لیچن از خانواده گومپیلاسه است که در ۱۹۸۸ توسط کلوز کالب و آنتونی وزدا از نمونههای برزیلی بهعنوان گونه جدید معرفی شد. variety سمیسیرکولاتا آن در ۲۰۰۷ در فلوریدا یافت شد. نام گونه به افتخار لیچنولوگ فنلاندی ادوارد واینئو انتخاب شده است.
پروتئا اسکابریوسکولا، معروف به 'شوگر بوش خاکستری'، درختچهای گلدار بومی منطقه کیپ جنوبی آفریقا است. این گونه که در سال 1910 توصیف شد، با برگهای باریک و گلآذینهای کوچک خود، به صورت تودهای فشرده رشد میکند و زیستگاه آن عمدتاً فینبوس است.
Poessa یک جنس تکنوعی از عنکبوتهای پرش ماداگاسکاری است که تنها گونهٔ آن Poessa argenteofrenata است. این جنس در سال 1902 توسط Eugène Louis Simon توصیف شد و تاکنون فقط در ماداگاسکار یافت میشود.
جوردانولیوپس ماچادویی (Jordanoleiopus machadoi) گونهای از سوسکهای خانواده سرامبیسیده (شاخکدراز) است که در سال ۱۹۵۹ توسط اشتفان فون برونینگ کشف شد. این مقاله به معرفی این گونه و طبقهبندی آن میپردازد.
سرده ایفیپیورهینخوس (Ephippiorhynchus) شامل دو گونه لکلک بسیار بزرگ با جثهای بیش از ۱۴۰ سانتیمتر و طول بال ۲۷۰ سانتیمتر است. این پرندگان زیبا و عظیمالجثه، که عمدتاً سیاه و سفید هستند و منقارهایی غولپیکر دارند، در تالابها و مناطق مرطوب زندگی میکنند.
ماهی شانه نیمهتیز، گونهای از ماهیان پرتو باله دریایی از خانواده شگانماهیان، بومی غرب اقیانوس هند و دریای سرخ است. این ماهی با بدنی کشیده، سری تخت و خارهایی مشخص در اطراف چشم شناخته میشود و رژیم غذایی آن عمدتاً از ماهیها تشکیل شده است.
پارک ملی پاپیکوندا در اندhra پرادش هند، در دامنههای غربی گاتهای شرقی قرار دارد. این پارک به عنوان یک منطقه مهم پرندگان و تنوع زیستی شناخته میشود و گونههای در معرض خطر بسیاری از گیاهان و جانوران را پناه میدهد. ساخت سد پولاوارام بخشهایی از این پارک را در معرض خطر غرق شدن قرار داده است.
کولهوفورا آمسلییلا، گونهای پروانه از خانواده کولهوفوریده، بومی مناطقی چون افغانستان، ایران و ترکمنستان است. لارو این پروانه از اندامهای زایشی گیاه میزبان خود، گرگنسونیا اپپوزیتفلورا، تغذیه میکند.
صحرای پمیز در پارک ملی کریتر لیک، یک دشت خشک است که پس از فوران ماژما ۷۷۰۰ سال پیش تحت لایههای عمقی پمیز و اسکوریا پوشانده شد. این منطقه به دلیل خاک ماسهای و نفوذپذیرش، تنها ۱۶ گونه گیاه را پشتیبانی میکند و به عنوان منطقه تحقیقاتی طبیعی شناخته میشود.
