عبارت مورد نظر خود را بنویسید
احمد مرادبگوویچ (۱۸۹۸-۱۹۷۲) نویسنده، درامنویس و رماننویس بوسنیایی بود که از سن نوجوانگی در ادبیات فعال شد و پس از تحصیل در زاگرب، به عنوان کارگردان و مدیر تئاتر در شهرهای مختلف بوسنی و کرواسی خدمت کرد. آثار او شامل شعر، نمایشنامه و داستان است که بسیاری از آنها به تاریخ و فرهنگ بوسنی میپردازند.
هُر-گرنتسهاوزن، شهری در منطقه وستروالدرکرایس آلمان، به عنوان پایتخت سرامیک شناخته میشود. این شهر با کالجهای تخصصی سرامیک، موزههای غنی و جشنوارههای بینالمللی، قلب صنعت سفالگری کانونبکلند است. با جاذبههایی مانند قلعه گرنتساو و موزه سرامیک وستروال، این شهر ترکیبی از تاریخ، هنر و صنعت را به نمایش میگذارد.
سوفی زامچیک، متولد ۲ آوریل ۱۹۹۴، یک خواننده، ترانهسرا، بازیگر و عروسکگردان آمریکایی است. او بیشتر بهخاطر صداپیشگی شخصیت لینی خوکچه در سریال انیمیشنی کودکان «حیوانات شگفتانگیز» شناخته میشود. زامچیک در رشته تئاتر تجربی در مدرسه تیشر دانشگاه نیویورک تحصیل کرده و نوازندهای چابک است که به سازهایی مانند ماریمبا، گیتار و پیانو تسلط دارد.
رونی ولز، خواننده و مربی برجسته جاز، بیش از سه دهه در واشنگتن فعالیت کرد. او با بزرگان جاز همصحبت بود، بنیانگذار بورسیه تحصیلی جاز و جشنواره جاز ساحل شرقی بود و به آموزش نسلهای آینده پرداخت.
ام. وی. مانی (۱۹۰۴-۱۹۵۲) بازیگر، فعال اجتماعی و مبارز آزادیخواه هندی بود که نقش مهمی در تأسیس انجمن هنرمندان فیلم جنوب هند ایفا کرد. او با وجود ترک خانه در ۱۱ سالگی، به یک چهره تأثیرگذار در تئاتر و سینمای تامیل تبدیل شد و در کنار فعالیتهای هنری، در جنبش استقلال هند نیز مشارکت فعال داشت.
فیلم ویولن، ساختهی فرانسیسکو وارگاس، داستانی تاثیرگذار از مکزیک در سال ۲۰۰۵ است. این فیلم در بخش نگاه ویژهی جشنوارهی کن ۲۰۰۶ به نمایش درآمد و جوایز متعددی از جمله جایزهی بزرگ جشنوارهی فیلم میامی را کسب کرد. داستان فیلم حول محور شخصیتهایی میچرخد که درگیر مسائل اجتماعی و سیاسی مکزیک هستند.
لِی وارن، متولد ۱۹۵۲، یک طراح رقص معاصر استرالیایی و کارگردان هنری گروه «لِی وارن و رقصندگان» است. او پیش از این در تئاتر رقص استرالیا فعالیت داشته و سهگانه اپرای فیلیپ گلس را کارگردانی و طراحی کرده است. وارن در آکادمی باله استرالیا و مدرسه باله استرالیا تحصیل کرده و با بورسیه چرچیل در مدرسه جولیارد نیویورک آموزش دیده است.
عنبر لا فاکس، بازیگر، رقصنده و خواننده آرژانتینی، با نام اصلی آماندا لاساوسه، در ۱۰ فوریه ۱۹۳۵ متولد شد و در ۸ دسامبر ۱۹۹۳ درگذشت. او در نمایش تئاتر «شیکاگو» در کنار نلیدا لوباتو درخشید و در فیلمها و برنامههای موزیکال تلویزیونی نیز حضور داشت.
دزمونا چیانگ، کارگردان تئاتر آمریکایی متولد تایوان، به عنوان مدیر هنری مشترک گروه آزئوتروپ در سیاتل فعالیت میکند. او با کارگردانی آثار متنوعی از شکسپیر تا نمایشهای مدرن و موزیکال، در تئاترهای معتبر آمریکا از جمله گاتری، آلی و اورگان شکسپیر فستیوال درخشیده است. چیانگ با تمرکز بر داستانهای حاشیهنشینان، آثاری مانند «صدا» را با ترکیب زبان اشاره و انگلیسی اجرا کرده است.
بنوا موشار، متولد ۱۹۷۶ در ورسای، نویسنده و مدیر هنری فرانسوی است. او از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ به عنوان مدیر هنری جشنواره بینالمللی کمیک آنگولم فعالیت کرد. موشار با نگارش کتابها و مقالات متعدد، به ویژه در زمینه کمیک و ادبیات، و همچنین کارگردانی نمایشها و نمایشگاههای خلاقانه، نقش مهمی در ترویج هنر کمیک ایفا کرده است.
تئاتر ورلن، واقع در خیابان روشوشوار در منطقه نهم پاریس، در سال ۱۹۴۶ با گنجایش ۷۵۰ نفر افتتاح شد. این تئاتر در سال ۱۹۵۳ به تئاتر هنرها تغییر نام داد و تا سال ۱۹۶۹ تحت مدیریت الکساندرا روباجانسکی فعال بود.
پیت لاوِدی، کارتونیست زیرزمینی بریتانیایی، با مجموعه کمیکهای «راسل» شناخته میشود. آثار او مانند «بیگ بنگ کمیکس» و «بیگ تریپ تراول اِجِنسی» به موضوعاتی چون فرهنگ هیپی، محیطزیست و جشنوارههای راک میپردازند. سبک او تحت تأثیر هنرمندان آمریکایی مانند رابرت کرامب است. لاوِدی همچنین در حوزههای طراحی پوستر، کارتپستال و حتی لوگوی محصولات فعال بوده است.
میشل ویتولد (۱۹۱۵-۱۹۹۴) بازیگر فرانسوی متولد روسیه بود که در آثار متعددی در تئاتر و سینمای فرانسه درخشید. او در فیلمهایی مانند «طوفان» (۱۹۳۸)، «محاکمه آخر» (۱۹۴۵) و «شب در وارن» (۱۹۸۲) نقشآفرینی کرد.
ژاکلین دالیا، بازیگر آمریکایی، فعالیت خود را در دهه ۱۹۴۰ در سینما و برادوی آغاز کرد. او در فیلمهای متعددی از جمله "Viva Cisco Kid" و "Blood and Sand" نقشآفرینی کرد و در تئاتر نیز حضوری موفق داشت. زندگی او با فراز و نشیبهایی همراه بود، از جمله حادثهای که در حین امضا دادن به طرفداران رخ داد و جراحت او. دالیا دو بار ازدواج کرد و سرانجام در سال ۱۹۸۰ در لس آنجلس درگذشت.
دانپلی، گروه متال آلترنتیو آمریکایی، در سال ۲۰۰۱ در آتن، اوهایو شکل گرفت و اکنون در کلمبوس مستقر است. این گروه با آلبومهایی مانند «شنبه» و «فراتر از ماشین» و ترانههایی چون «از سلام نفرت داشتم» به شهرت رسید. آنها با هنرمندان بزرگی همکاری کرده و در جشنوارههای معتبری حضور داشتهاند.
فانی مارچیو (۱۹۰۴-۱۹۸۰) بازیگر ایتالیایی تئاتر، سینما و تلویزیون بود که در کورفو به دنیا آمد. والدین او هر دو بازیگر بودند. او با رناتو ناوارینی ازدواج کرد و در فیلمهای مشهوری مانند «بانوی سفیدپوش» (۱۹۳۸) و «شیخ سفید» (۱۹۵۲) ایفای نقش کرد.
ین تن، کارگردان و تهیهکننده مستقل آمریکایی با ریشه مالزیایی است. او با فیلمهای تحسینشدهای مانند «تولدت مبارک» (۲۰۰۲) و «اتاق مرگ» (۲۰۰۵) شناخته میشود. تن همچنین کارگردان فیلمهای «چائو» (۲۰۰۸) و «توقف کوتاه» (۲۰۱۳) است که در جشنواره ساندنس به نمایش درآمد.
کاتیا شومان، متولد ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۹، یک هنرمند سیرک بازنشسته سوئدی-دانمارکی است که با سیرکهای معتبری مانند سیرک شومان و بیگ اپل سیرک همکاری داشته است. او نسل پنجم خانوادهای است که در سیرک فعالیت میکنند و جوایز متعددی در جشنوارههای بینالمللی کسب کرده است.
جشنواره جاز بودو رویدادی سالانه است که از سال ۲۰۱۱ در اواخر ژانویه برگزار میشود. هدف این جشنواره گردآوری هنرمندان محلی، ملی و بینالمللی برای همکاری، جلسات بداههنوازی و کارگاههای آموزشی است. هر ساله بین ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ شرکتکننده در این جشنواره حضور مییابند و جان تازهای به زمستان بودو میبخشند.
مایک پولتن، نویسنده و اقتباسکننده انگلیسی، با آثاری مانند 'احمق ثروتمند' و اقتباسهایی از 'تالار گرگ' و 'برافراشتن مردگان' نامزد جایزه تونی شده است. او با آثار کلاسیک نویسندگانی چون چخوف، ایبسن و شیلر، تئاتر معاصر را غنی کرده و اجراهایی در برودوی، وستاند و تئاترهای معتبر بریتانیا داشته است.
