عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فیلم «ما گرماییم» (۲۰۱۸) یک درام مشترک کلمبیا-آرژانتینی است که داستان جوانان کلمبیایی را روایت میکند که تحت تأثیر تجارت مواد مخدر قرار گرفتهاند. این فیلم با کارگردانی خورخه ناواس و بازی دووان آریزالا، خوزه لوئیس پاس و میگل آنخل میکولتا، در جشنوارههای بینالمللی مانند ورشو و هاوانا به نمایش درآمد.
ریموند ونگ یینگ-وا، متولد ۶ آوریل ۱۹۶۸، یک آهنگساز مطرح موسیقی فیلم از هنگکنگ است. او برای ساخت موسیقی فیلمهای مشهور مانند «کونگفو هاسل» (۲۰۰۴) و «فوتبال شائولین» (۲۰۰۱) شناخته میشود. آثار او نامزد جوایز معتبری از جمله جایزه بهترین موسیقی فیلم در جشنوارههای هنگکنگ شده است.
مانی پرز، بازیگر آمریکایی-دومینیکنی، با بازی در سریال «Third Watch» و فیلم «واشینگتن هایتس» شناخته میشود. او که در جمهوری دومینیکن متولد شد، پس از مهاجرت به نیویورک، در کالج مریماونت در رشته تئاتر تحصیل کرد. پرز برای بازی در فیلم «واشینگتن هایتس» جایزه بهترین بازیگر را از جشنواره فیلم میلان دریافت کرد و به دلیل فعالیتهای بشردوستانهاش در جمهوری دومینیکن مورد تقدیر قرار گرفته است.
پوج آرنون، کارگردان تایلندی، با فیلم «داستان عشق بانکوک» در سال ۲۰۰۷ به شهرت جهانی رسید. او جایزه بزرگ جشنواره بینالمللی فیلم مستقل بروکسل را کسب کرد. آرنون با آثاری مانند «ملکههای چیرلدر» و «زیبایی تند و تیز بانکوک» به موضوعات اجتماعی و فرهنگی تایلند پرداخته است.
فیلم «تنها باد پاسخ را میداند» یک تریلر آلمانی-فرانسوی محصول ۱۹۷۴ به کارگردانی آلفرد فوهرر است. این فیلم با بازی موریس رونت، مارت کلر و کارین دور، در جشنواره بینالمللی فیلم مسکو شرکت کرد. داستان حول محور انفجار یخت یک میلیونر و تحقیقات کارآگاهی بیمه میچرخد که رازهای پنهان پشت این حادثه را کشف میکند.
سمرة، یک محله کوچک در شهرستان کاش واقع در استان آنتالیا ترکیه است. این محله با جمعیتی برابر ۲۷۵ نفر در سال ۲۰۲۲، یکی از مناطق آرام و کمجمعیت این منطقه به شمار میرود.
فیلم ویولن، ساختهی فرانسیسکو وارگاس، داستانی تاثیرگذار از مکزیک در سال ۲۰۰۵ است. این فیلم در بخش نگاه ویژهی جشنوارهی کن ۲۰۰۶ به نمایش درآمد و جوایز متعددی از جمله جایزهی بزرگ جشنوارهی فیلم میامی را کسب کرد. داستان فیلم حول محور شخصیتهایی میچرخد که درگیر مسائل اجتماعی و سیاسی مکزیک هستند.
بنوا موشار، متولد ۱۹۷۶ در ورسای، نویسنده و مدیر هنری فرانسوی است. او از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ به عنوان مدیر هنری جشنواره بینالمللی کمیک آنگولم فعالیت کرد. موشار با نگارش کتابها و مقالات متعدد، به ویژه در زمینه کمیک و ادبیات، و همچنین کارگردانی نمایشها و نمایشگاههای خلاقانه، نقش مهمی در ترویج هنر کمیک ایفا کرده است.
دانپلی، گروه متال آلترنتیو آمریکایی، در سال ۲۰۰۱ در آتن، اوهایو شکل گرفت و اکنون در کلمبوس مستقر است. این گروه با آلبومهایی مانند «شنبه» و «فراتر از ماشین» و ترانههایی چون «از سلام نفرت داشتم» به شهرت رسید. آنها با هنرمندان بزرگی همکاری کرده و در جشنوارههای معتبری حضور داشتهاند.
«مهمان خانه و مادرم» (1961) فیلمی کرهای به کارگردانی شین سانگ-اوک است که بر اساس رمانی پرفروش ساخته شده. این فیلم جایزه بهترین فیلم را در جشنواره فیلم آسیا-اقیانوسیه دریافت کرد و نماینده کره جنوبی در اسکار بهترین فیلم خارجیزبان بود.
پاتریک بوشیتی، بازیگر و کارگردان نامدار فرانسوی، از سال ۱۹۷۲ در بیش از ۸۰ اثر سینمایی و تلویزیونی حضور داشته است. فیلم «ماه سرد» او در جشنواره کن ۱۹۹۱ به نمایش درآمد.
چهل و هفتمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم برلین در سال ۱۹۹۷ برگزار شد. در این رویداد سینمایی، فیلم "مردم علیه لری فلینت" به کارگردانی میلوش فورمن جایزه خرس طلایی را از آن خود کرد. همچنین، مروری بر آثار کارگردان اتریشی، جی. دبلیو. پاپست، در این جشنواره به نمایش درآمد.
جشنواره فیلم رسانههای نوین، رویدادی سالانه است که فناوریها و قالبهای نوین رسانه و سینما را با نگاهی جهانی جشن میگیرد. این جشنواره به داستانهای ارزشمندی که توسط افراد در تمام سنین، فرهنگها و رسانهها خلق میشوند، ارج مینهد و بیش از ۴۵ هزار دلار جایزه اهدا میکند.
دیشا اوبری، معروف به RJ دیشا، مجری رادیو از بنگلور هند است. او در رادیو Red FM 93.5 فعالیت میکند. دیشا که در دهلی متولد و در چنای بزرگ شده، تحصیلات خود را در دانشگاه مانیپال گذرانده است. او ابتدا به عنوان مهماندار هواپیما در ایرلاین بینالمللی جتایرویز کار میکرد، اما با تشویق دیگران به دلیل صدای منحصر به فردش، وارد حوزه اجرا در رادیو شد. برنامه صبحگاهی او، «صبح شماره یک با دیشا»، به مدت ۴ سال متوالی برنده جوایز جشنواره فیلم نیویورک شده است.
سال ۱۹۷۱ نقطه عطفی مهم در تاریخ سینما بود. از اکران اولین سیستم دائمی آیمکس تا موفقیت شگفتانگیز فیلمهای مستقل و اکران شاهکارهای جاودانهای چون پرتقال کوکشده و هری کثیف، این سال با تحولات بزرگی در گیشه و جشنوارهها در تاریخ سینما نقش بست.
جاپلین سیبتین، بازیگر بریتانیایی با نام هنری چوک سیبتین، برای نقشهایش در سریالهای «امن» از نتفلیکس، تئاتر ملی و نقش تاراک ایتال در قسمت ویژه «دکتر هو» شناخته میشود. او همچنین صداپیشگی شخصیت اولین در بازی «هورایزن زیرو داون» را بر عهده داشته و برنده جایزه بهترین بازیگر در جشنواره فیلم نیویورک برای نقش اصلی در فیلم «مرد خاطره» شده است.
فیلم درام کانادایی «روزی روزگاری در شرق» به کارگردانی آندره براسار، در سال ۱۹۷۴ ساخته شد و در جشنواره کن همان سال شرکت کرد. این فیلم بر پایه چند نمایشنامه از میشل ترمبلای است و شخصیتهایی از نمایشنامههایی مانند «لس بلسور» و «آ توئی، برای همیشه، ماریلو» را در داستانی واحد گرد آورده است.
جشنواره خفاشهای دریاچههای بزرگ رویدادی سالانه دو روزه در تابستان است که از سال ۲۰۰۲ آغاز شده است. این جشنواره در مکانهای مختلفی مانند مؤسسه علوم کرنبروک در میشیگان، دانشگاه ایندیانا و باغوحش میلواکی برگزار شده است. هدف اصلی آن آگاهیرسانی درباره تنوع زیستی، اهمیت خفاشها و لزوم حفاظت از آنهاست.
مولی سوریا، کارگردان و فیلمنامهنویس اندونزیایی، با فیلم روانشناسانه «فیکسی» به شهرت رسید و نخستین زن برنده جایزه سیترا برای بهترین کارگردانی شد. او با فیلم «مارلینا، قاتل در چهار پرده» بار دیگر این جایزه را کسب کرد و در جشنوارههای بینالمللی مانند ساندنس و کن درخشید.
رابرت پوماکوف، باس اپرای کانادایی، در ۲۵ فوریه ۱۹۸۱ در تورنتو متولد شد. او فارغالتحصیل مدرسه کُر سنت مایکل و مؤسسه موسیقی کورتیس است. پوماکوف در جشنوارههای معتبری مانند لومیناتو تورنتو و اپرای متروپولیتن نیویورک حضور داشته است.
