عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ناحیه دوبیزسکی یکی از بخشهای جمهوری خودگردان تاتارستان بود که در سال ۱۹۳۰ تأسیس شد. این ناحیه با مساحت حدود ۹۰۰ کیلومتر مربع و جمعیتی بالغ بر ۲۵ هزار نفر در سال ۱۹۵۹، مرکزیت اداری خود را در روستای دوبیزها داشت. در سال ۱۹۶۳، این ناحیه منحل و اراضی آن به ناحیههای زلنو دولسکی و ویسکوگورسکی منتقل شد.
کوتکی روستایی در جنوب مرکزی لهستان است که در شهرستان بوسکو و استان اشویداشکسیه قرار دارد و از نظر اداری به گمینا بوسکو-زدروی وابسته است.
هوورا یکی از روستاها و شهرهای کوچک کشور موریتانی است. این منطقه جزو بخشهای اداری معروف به «کمون» در تقسیمات کشوری موریتانی به شمار میرود و نقطهای از جغرافیای این کشور در غرب آفریقا را تشکیل میدهد.
روستای ژاچکی (Żaczki) در استان ووچ، شهرستان لِچیتسا و در بخش اداری گمینا گِرابوو واقع شده است. این روستا با موقعیت مکانی خود در مرکز لهستان، بخشی از تاریخ و جغرافیای این منطقه را تشکیل میدهد.
شهرستان پونه در ایالت ماهاراشترا هند، شامل ۱۵ طومار (بخش اداری) است که به ۵ زیرمجموعه تقسیم شدهاند. این مقاله به معرفی طومارها و تقسیمبندیهای آنها میپردازد.
سیکورزینو روستایی در ناحیه اداری گمینا پوکت، واقع در شهرستان پوکت، استان پومرانیای لهستان است. این روستا در شمال لهستان قرار دارد و در فاصله کوتاهی از شهرهای پوکت و گدانسک واقع شده است.
جزیره بالوت، معروف به مالولونگ، جزیرهای آتشفشانی در جنوب استان داوائو اوکسیدنتال در منطقه میندانائو فیلیپین است. این جزیره با آتشفشان مرکزیاش که فعالیتهای فومارولی دارد، بخشی از مجمعالجزایر سارانگانی است. بالوت با ۸ بارانگای، مرکز اداری و تجاری شهرداری سارانگانی به شمار میرود.
روژنووو یکی از روستاهای زیبای منطقه وارمی-ماسوری در شمال لهستان است که در ناحیه اداری گمینا دیویتی و شهرستان اولشتین قرار دارد. این روستا با فاصلهای اندک از مرکز استان، مکانی آرام و جذاب به شمار میرود.
بخش ساو یکی از بخشهای شهرستان پاکوکو در منطقه ماگوه میانمار است. شهر اصلی و مرکز اداری این بخش، ساو نام دارد. کیائوکتو به عنوان دومین شهر بزرگ بخش ساو شناخته میشود.
باس-تر، مرکز اداری گوادلوپ در آنتیل کوچک، با جمعیت ۴۴,۸۶۴ نفر در ۲۰۱۲، دومین شهر بزرگ این جزیره است. این شهر در پای آتشفشان سوفرییر قرار دارد و با سه جاده اصلی به سایر نقاط جزیره متصل میشود. باس-تر دارای بندرگاه دریایی و ایستگاه فری برای جزایر سنتی است.
سوشما سینگ، افسر ارشد خدمات اداری هند، بهعنوان پنجمین کمیسر ارشد اطلاعات این کشور انتخاب شد. او دومین زنی است که به این مقام میرسد. سینگ سابقهای درخشان در مناصب دبیرخانهای دولت هند دارد و پس از بازنشستگی از خدمات اداری، به کمیسیون اطلاعات مرکزی پیوست.
کاخ فوکیاگه، واقع در باغ فوکیاگه در محوطه کاخ امپراتوری توکیو، اقامتگاه اصلی امپراتور ژاپن است. این کاخ که در سال ۱۹۹۳ به پایان رسید، دارای ۶۲ اتاق در سه طبقه است و شامل بخشهای مسکونی، اداری و میهمانپذیر میباشد.
شهر با اهمیت ناحیهای یک تقسیمات اداری در ناحیههای فدرال روسیه است که از نظر جایگاه با شوراهای روستایی یا شهرکهای شهری برابر است، اما حول یک شهر سازماندهی میشود. این ساختار پیش از قانون اساسی ۱۹۹۳ روسیه تعریف شد و جمعیت حداقل ۱۲,۰۰۰ نفر با ۸۰٪ شاغل را شامل میشد. پس از ۱۹۹۳، تقسیمات اداری به عهده دولتهای فدرال است و تنوع زیادی در نامگذاری و ساختار آن وجود دارد.
سزیشکوف روستایی در ناحیه اداری گمینا لیپی، شهرستان کلوبوک، استان سیلزی در جنوب لهستان است. این روستا در شرق لیپی، شمال غربی کلوبوک و شمال کاتوویتس، مرکز منطقه، قرار دارد.
ووهاری کمونی در دپارتمان اِن، منطقهٔ اُ-دو-فرانس و شمال فرانسه است. این معرفی کوتاه جایگاه جغرافیایی و اداری آن را روشن میکند.
سنتان، یک دهستان در بخش ژورا واقع در ناحیه بورگونی-فرانش-کنته در شرق فرانسه است. این منطقه با جمعیت محدود، بخشی از ساختار اداری و جغرافیایی فرانسه را تشکیل میدهد.
گمینا ناگوووویتسه، یک ناحیه اداری روستایی در شهرستان یندژیوف و استان اشوینتوکیشسکی لهستان است. مساحت این ناحیه ۹۶ کیلومتر مربع و جمعیت آن بر اساس سرشماری ۲۰۰۶، حدود ۵۲۹۰ نفر است.
دیک بوتیلر (۱۸۹۶-۱۹۵۳)، بازیگر آمریکایی دهههای ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، با وجود بازی در بیش از ۱۵۰ فیلم، اغلب در نقشهای بینام و نشان ظاهر شد. او در آثار مشهوری مانند «کازابلانکا»، «برای 누 کی زنگها به صدا درمیآیند» و «جاده مراکش» حضور داشت.
بخش بریانسک یکی از تقسیمات اداری فرمانداری اریول در امپراتوری روسیه بود که در شمال غربی این فرمانداری قرار داشت. بر اساس سرشماری ۱۸۹۷، این منطقه با جمعیتی بیش از ۲۰۰ هزار نفر، تنوع زبانی چشمگیری داشت.
پوسیولوک سوفخوز آمو منطقهای روستایی و مرکز اداری بخش آموفسکویه در منطقه نووآنینسکی استان ولگوگراد روسیه است. این سکونتگاه در دشت استپی خوپیورسک-بوزولوکسکایا جای گرفته و بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۰، ۷۸۲ نفر جمعیت دارد.