عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کتاب «شبهای کارگر» نوشته ژاک رانسیر، مجموعهای از نوشتههای کارگران در پاریس میانه قرن نوزدهم است که به تجربیات اولیه سوسیالیسم و آگاهی طبقاتی پرولتاریا میپردازد. این اثر که بر اساس رساله دکتری رانسیر نگاشته شده، نگاهی عمیق به ریشههای جنبشهای کارگری دارد.
مایکل اچ. هرسون، لابیگر و مشاور برجسته صنعت دفاعی آمریکا و مدیرعامل شرکت American Defense International (ADI)، مسیری حرفهای از دوران جوانی و تحصیل تا رسیدن به جایگاههای کلیدی را پیموده است.
ماریو پارنته، متولد ۱۹۴۹، یک موتورسوار قانونشکن و گانگستر کانادایی است که بیشتر بهخاطر ریاست باشگاه موتورسواری قانونشکنها در کانادا بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ شناخته میشود. او در خانوادهای کارگری در همیلتون، انتاریو بزرگ شد و در سال ۱۹۶۷ به باشگاه شیطانهای انتخابشده پیوست. با وجود اصالت ایتالیایی، نام موتورسواری «وُپ» را برای خود انتخاب کرد تا به اصطلاح تحقیرآمیز نژادی غلبه کند.
نام جان فری یا جان فرای ممکن است به چند شخصیت تاریخی و دانشگاهی اشاره داشته باشد؛ از رهبر کارگری آمریکایی تا سیاستمداران و استاد زبانهای رومی.
مارک اورت پک، متولد ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۳، یک سیاستمدار نیوزیلندی و عضو حزب کارگر است. او از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ عضو شورای شهر ولینگتون بود و از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۵ به عنوان نماینده اینورکارگیل در پارلمان نیوزیلند حضور داشت. پک در ایالات متحده متولد شد و در ۱۹۶۳ به نیوزیلند مهاجرت کرد. او در اتحادیههای کارگری فعال بود و پیش از ورود به سیاست، مشاغل مختلفی را تجربه کرد.
آگوست لیندبرگ، متولد ۱۸۸۵ در آلوکارلبی، یک کارگر ارهکشی و رهبر اتحادیههای کارگری سوئد بود. او به عنوان رئیس کنفدراسیون اتحادیههای کارگری سوئد (LO) از ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۷ فعالیت کرد و نقش کلیدی در امضای توافقنامه سالتسوبادن در ۱۹۳۸ داشت.
برنتون روی بست، متولد ۱۳ نوامبر ۱۹۶۳، یک سیاستمدار استرالیایی است که در سال ۱۹۹۶ به عنوان نماینده حزب کارگر از حوزه برادن به مجلس ایالتی تاسمانی راه یافت. او پیش از ورود به سیاست، به عنوان راننده لوکوموتیو و فعال کارگری فعالیت میکرد.
جرج بلت، سیاستمدار بریتانیایی و فعال کارگری بود که از کارگری به عضویت شورای شهر لندن رسید. زندگی شخصی پرفراز و نشیب او، از جمله رابطهاش با دورا مونتفیوری، تأثیر عمیقی بر مسیر سیاسیاش گذاشت.
الن گریملی، ملقب به نلی گوردون، فعال برجسته ایرلندی در جنبش کارگری بود. او از نوجوانی در صنعت نساجی کار کرد و سپس به سازماندهی اتحادیههای کارگری، بهویژه برای زنان، پرداخت. گریملی به دلیل سخنرانیهای پرشور و فعالیتهای سیاسیاش شناخته شده بود.
آلبوم «فری فور اول» دومین اثر مایکل پن، خواننده و ترانهسرای آمریکایی، در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. این آلبوم شامل دو ترانه است که در بین ۲۰ ترانه برتر جدول مدرن راک قرار گرفتند: «لانگ وی داون» و «سین داکتر». اختلافات میان پن و شرکت ضبط، انتشار آلبوم بعدی را به سال ۱۹۹۷ به تأخیر انداخت.
بودجه فدرال ایالات متحده برای سال مالی ۱۹۹۶، از اکتبر ۱۹۹۵ تا سپتامبر ۱۹۹۶، نخستین بودجهای بود که پس از پیروزی جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای ۱۹۹۴ ارائه شد. اختلافات بین رئیسجمهور دموکرات بیل کلینتون و جمهوریخواهان به رهبری نیوت گینگریچ، باعث تعطیلی دولت فدرال در سالهای ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ شد.
آلبرت ریسو، فعال کارگری و سیاستمدار جبلالطارق، نخستین رئیس انجمن پیشبرد حقوق مدنی (AACR) بود. او از پیشگامان مبارزه برای مشارکت شهروندان جبلالطارق، بهویژه طبقه کارگر، در اداره این منطقه بود. ریسو در تأسیس شورای شهر جبلالطارق در ۱۹۲۱ نقش داشت و در جنگ جهانی دوم، انجمن AACR را برای دفاع از حقوق مدنی تأسیس کرد. او سالها عضو شورای قانونگذاری جبلالطارق بود و به دلیل تلاشهایش، پس از مرگ، جوایز متعددی دریافت کرد.
خوان کارلوس کُرال (۱۹۳۳-۲۰۱۸) سیاستمدار سوسیالیست آرژانتینی بود که بههمراه آلفردو پالاسیوس، نقش برجستهای در تاریخ سوسیالیسم آرژانتین ایفا کرد. او از سال ۱۹۵۵ فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد و در مخالفت با حکومت ضدسوسیالیست خوان پرون شرکت جست. کُرال دو دوره بهعنوان نماینده مجلس انتخاب شد، اما پس از کودتای ۱۹۶۶ از سمت خود برکنار شد. او در دوران دیکتاتوری نظامی از گروههای چریکی فاصله گرفت و به ایدههای نائول مورنو برای ایجاد جنبشهای کارگری مستقل گرایش یافت.
اسپیس، گروه موسیقی فرانسوی به رهبری دیدیه ماروآنی، در دهه ۱۹۷۰ با سبک دیسکوی فضایی به شهرت رسید. این گروه با آلبومهایی مانند «پرواز جادویی» و «رهایی» به فروش جهانی دست یافت، اما پس از اختلافات داخلی در ۱۹۸۱ منحل شد. ماروآنی از ۱۹۸۲ با نام «دیدیه ماروآنی و اسپیس» فعالیت را از سر گرفت و پس از حل مناقشات حقوقی، در دهه ۱۹۹۰ تورهای اروپایی برگزار کرد.
آشنایی با فدراسیون متحد کارگران بنگلادش؛ تشکلی ملی که به کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری وابسته است.
فوکوس (FOCUS) گروه کوچکی از چپگرایان آمریکایی بود که شاخهای از سازمان انقلابی کارگران (FOR) به شمار میرفت. این گروه توسط استفان شوارتز تأسیس شد، اما پس از اختلافات ایدئولوژیک از سازمان اخراج و در نهایت به اتحادیههای سندیکالیستی پیوست.
پدر پیتر کریستوفر یورک (۱۳ اوت ۱۸۶۴ - ۴ آوریل ۱۹۲۵) یک کشیش کاتولیک ایرلندی-آمریکایی و فعال جمهوریخواه و کارگری در سانفرانسیسکو بود. او در گالوی ایرلند متولد شد و پس از تحصیلات در کالجهای ایرلندی، به عنوان کشیش در سانفرانسیسکو مشغول به کار شد. یورک نه تنها در امور مذهبی فعال بود، بلکه به عنوان حامی حقوق کارگران و بنیانگذار روزنامههای محلی نیز شناخته میشود.
جِد نیکولز، زاده ۱۹۶۲، رهبر اتحادیه کارگری بریتانیایی است که از ۱۶ سالگی فعالیت حرفهای خود را آغاز کرد. او با پیوستن به اتحادیه کارگری هالیفاکس، به تدریج به مقام دبیرکلی اتحادیه «اکورد» رسید. نیکولز به عنوان مذاکرهکنندهای قوی شناخته میشود و از روابط صنعتی سازنده دفاع میکند.
پل امبری، نویسنده و فعال اتحادیه کارگری بریتانیایی است که پس از سالها خدمت در آتشنشانی لندن، به دلیل مواضع صریحش درباره خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا (برکزیت) از سمت خود برکنار شد. او با نگارش کتاب «تحقیرشده»، نقد تند چپ مدرن را به تصویر کشیده است.
منطقه تاریخی خیابان وینتر در کمبریج، ماساچوست، یکی از نمونههای شاخص خانههای کارگری قرن نوزدهمی است که در سال ۱۹۸۲ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
