عبارت مورد نظر خود را بنویسید
استانیسواف دوبوا، روزنامهنگار و فعال سوسیالیست لهستانی، از چهرههای مقاومت در برابر حکومت ساناسیا و سپس اشغال نازی بود که سرانجام در آشویتس-بیرکناو اعدام شد.
«اسکان مجدد در شرق» عبارتی فریبنده بود که نازیها برای پنهان کردن اخراج و کشتار یهودیان و اقلیتهایی مانند کولیها به کار میبردند. آنها قربانیان را با وعده انتقال به اردوگاههای کار فریب میدادند، در حالی که مقصد نهایی اردوگاههای مرگ بود. قطارهای هولوکاست در شرایطی غیرانسانی، قربانیان را به اردوگاههایی مانند آشویتس و تربلینکا منتقل میکردند، جایی که اکثر آنها به قتل میرسیدند.
امیل شوفانی، متولد ۱۹۴۷ در ناصره، یک الهیدان مسیحی عرب اسرائیلی، فعال صلح و آرشمندریت کلیسای کاتولیک یونانی ملکیت است. او با تأسیس انجمن «حافظه برای صلح» و سازماندهی سفر اعراب و یهودیان به آشویتس، برنده جایزه یونسکو برای آموزش صلح در ۲۰۰۳ شد. شوفانی با تأکید بر ارزشهای دموکراتیک و گفتگو، به آشتی بین جوامع یهودی و عرب میپردازد.
کلر مونیس (۱۹۲۲-۱۹۶۷) خواننده، بازیگر و عضو مقاومت فرانسه بود که از هولوکاست جان سالم به در برد. او بهعنوان عضو ارکستر زنان آشویتس از مرگ نجات یافت و پس از جنگ جهانی دوم به تولید فیلم و سریال تلویزیونی پرداخت.
آدله کورزویل، دختر یهودی اتریشی، در ۹ سپتامبر ۱۹۴۲ در اردوگاه آشویتس به دست نازیها کشته شد. داستان او پس از کشف چمدانهایش در سال ۱۹۹۰ در شهر اوویلار فرانسه، به نمادی از قربانیان هولوکاست تبدیل شد. این چمدانها حاوی وسایل شخصی و اسناد خانوادهاش بود که زندگی آنها را در دوران فرار و آوارگی به تصویر میکشید.
سیگی ب. ویلزیگ، بازمانده اردوگاههای مرگ آشویتس و ماوتهاوزن، با دستانی خالی و تحصیلات ابتدایی در سال ۱۹۴۷ به آمریکا مهاجرت کرد. او با تلاش بیامان، امپراتوری عظیمی در حوزه نفت و بانکداری ساخت و داراییاش به بیش از ۴ میلیارد دلار رسید. ویلزیگ همچنین از فعالان برجسته حفظ یاد هولوکاست و بنیانگذار موزه یادبود هولوکاست آمریکا بود.
