132 مقاله — صفحه 7 از 11
ژان ویلا-گرائو (۱۹۳۲-۲۰۲۲) نقاش و هنرمند شیشهرنگ اسپانیایی بود که بهویژه بهخاطر آثارش در کلیسای ساگرادا فامیلیا بارسلون شناخته میشود. او پسر آنتونی ویلا آروفات، هنرمند سرشناس، بود و در کنار ژان میرو فعالیت هنری داشت. ویلا-گرائو علاوه بر خلق آثار هنری، بهعنوان نظریهپرداز و نویسنده نیز فعالیت کرد و مجله «کوئستیونس دِارت» را بنیان نهاد.
شاتو دو لینارده، واقع در ۷ کیلومتری گایاک در منطقه تارن فرانسه، یک مرکز فرهنگی فعال از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ بود. این مرکز با حمایت مالی شهرداری گایاک، منطقه تارن و میدی-پیرنه، به بازسازی ساختمان و برگزاری فعالیتهای هنری میپرداخت. بنیانگذار آن، دیوید مارشال، در ژانویه ۱۹۹۶ کار خود را آغاز کرد و انجمن فرهنگی شاتو دو لینارده در نوامبر همان سال تأسیس شد.
فیلیس وینر (۱۹۲۱-۲۰۱۳)، نقاش آمریکایی و از نخستین زنان پیشگام در جنبش هنر انتزاعی مینهسوتا بود. او با استادانی چون گرانت وود و کامرون بوث تحصیل کرد و آثارش در گالریهای معتبر آمریکا و سفارتخانههای اروپایی به نمایش درآمد. وینر با وجود موانع جنسیتی در دهههای ۵۰ و ۶۰ میلادی، به عنوان یکی از معدود زنان هنرمند آن دوران شناخته شد.
مناخم گفن (۱۹۳۰-۲۰۱۶) نقاش و کاریکاتوریست اسرائیلی بود که در شهر حیفا متولد شد. او پس از خدمت در سازمان پالماخ و تحصیل در مدرسه هنری بزالل و مدرسه عالی هنرهای زیبای پاریس، به خلق آثار بزرگ با تکنیک روغن روی بوم پرداخت. گفن با سبک اکسپرسیونیسم فیگوراتیو شناخته میشود و آثارش در حراجیهای بینالمللی و موزههای معتبر حضور دارند.
ریچارد اردمن، متولد ۲۰ مه ۱۹۵۲، مجسمهساز آمریکایی است که در ویلستون، ورمانت و کارارا، ایتالیا فعالیت میکند. او عمدتاً با مرمر و برنز مجسمههای انتزاعی میآفریند. آثار او در ۵۲ کشور و ۶ قاره، از جمله سازمان ملل، موزه هنرهای زیبای بوستون و دانشگاه پرینستون، نگهداری میشود.
ژان میوت (۱۹۲۶-۲۰۱۶) نقاش انتزاعی فرانسوی بود که در سبک هنر غیرشکلگرا (L'Art Informel) فعالیت میکرد. آثار او توسط بنیاد میوت حفظ و مطالعه شده و در موزههای معتبری مانند MoMA، گوگنهایم نیویورک، موزه هنر مدرن پاریس و خانه هنر مونیخ نگهداری میشوند.
روبرتو چابت، هنرمند فیلیپینی، به عنوان پدر هنر مفهومی فیلیپین شناخته میشود. او با تحصیلات در معماری، فعالیتهای هنری خود را از دهه ۱۹۶۰ آغاز کرد و با تأسیس گروه هنری «شاپ ۶» و تدریس در دانشگاه فیلیپین، نقش مهمی در پرورش هنرمندان جوان ایفا نمود. آثار او، که به عنوان «موجودات حافظه» توصیف میشوند، با تمرکز بر ایدهها و تأملات در مورد فضا و گذرایی اشیا، مدرنیت را به چالش میکشند.
مجسمهسازی نوین بریتانیایی به آثار گروهی از هنرمندان، مجسمهسازان و طراحان نصب اشاره دارد که از اوایل دهه ۱۹۸۰ در لندن به نمایش آثار خود پرداختند. این جنبش با نامهایی مانند تونی کرگ، ریچارد دیکون و شیرازهوشیاری مرتبط است. تیم وودز چهار موضوع اصلی را برای این جنبش شناسایی کرده است: تلفیق پاپ و کیچ، مونتاژ محیط شهری در حال زوال و ضایعات جامعه مصرفی، بررسی معنای اشیا و بازی با رنگ، شوخی و طنز.
دیزی اریس کمپبل، نویسنده، بازیگر و کارگردان تئاتر بریتانیایی است که با احیای نمایش ماراتنی «وارپ» و اقتباس صحنهای از کتاب «ماشه کیهانی»، گره از کارهای پدرش گشوده است.
هولباینپفرد، مجسمه بچهاسبی از بتن، در گوشه خیابانهای گونترشتال و هولباین در شهر فرایبورگ آلمان قرار دارد. این اثر که در سال ۱۹۳۶ توسط ورنر گورتنر خلق شد، به دلیل رنگآمیزیهای شبانهاش از دهه ۱۹۸۰ به شهرت رسید.
سارا سوسنوی، متولد ۱۹۵۷ در تگزاس سیتی، هنرمندی معاصر آمریکایی است که آثارش در موزههای معتبری مانند موزه هنر مدرن نیویورک و گالری هنر ملی نگهداری میشود. او با تلفیق نمایندگی و انتزاع، آثاری در مقیاسها و رسانههای مختلف خلق میکند که از مطالعات رنگهای مینیمالیستی تا الگوهایی ماکزیمالیستی متغیر است.
ییت رکس، متولد ۱۹۴۲، هنرمندی چندوجهی دانمارکی است که در زمینههای نقاشی، نویسندگی و کارگردانی سینما فعالیت دارد. آثار او از نقاشیهای کلاسیک تا فیلمهای تجربی و کتابهای فمینیستی را دربرمیگیرد. رکس با تمرکز بر حقوق زنان، نمایشگاهها و اقدامات پیشگامانهای را سازماندهی کرده است.
