6 مقاله
هونکی تونکین، ترانهای از هنک ویلیامز در سال ۱۹۴۷، یکی از آثار شاخص موسیقی کانتری است. این ترانه در سال ۱۹۴۸ به رتبه ۱۴ جدول موسیقی کانتری بیلبورد رسید و بعدها توسط هنک ویلیامز جونیور و دیگر هنرمندان بازخوانی شد. دو نسخه اصلی از این ترانه وجود دارد که هر کدام ویژگیهای منحصربهفردی دارند.
«در جایی از مسیر» ترانهای محبوب است که موسیقی آن توسط جیمی ون هیوزن با نام مستعار کورت آدامز ساخته شد و شعر آن اثر سمی گالوپ است. این قطعه برای نخستین بار در سال ۱۹۵۲ منتشر شد و با اجرای نات کینگ کول به شهرت رسید. این ترانه در آلبومها و اجراهای هنرمندان متعددی از جمله تونی بنت، فرانک سیناترا و بت میدلر تکرار شده است.
ماری پانتهس (۱۸۷۱–۱۹۵۵)، پیانیست فرانسوی متخصص در اجرای آثار دوره رمانتیک، بهویژه قطعات فردریک شوپن، بود. او در اودسا متولد شد و در کنسرواتوار پاریس تحصیل کرد. پس از کسب شهرت در تورهای اروپایی، به تدریس در کنسرواتوار ژنو پرداخت و شاگردان مطرحی پرورش داد.
«آنکه من دوست دارم» ترانهای محبوب از ایشام جونز با شعر گاس کان است. این ترانه در ۲۱ دسامبر ۱۹۲۳ ضبط و در ۷ ژانویه ۱۹۲۴ منتشر شد. نسخههای مختلف این ترانه توسط هنرمندان بزرگی مانند آل جولسون، سوفی تاکر، بینگ کرازبی و فرانک سیناترا اجرا شده است.
تی. چالاپاتی رائو (۱۹۲۰-۱۹۹۴) آهنگساز نامدار هندی بود که بیش از سه دهه در سینمای تلگو و تامیل فعالیت کرد. او با ساخت موسیقی برای حدود ۱۲۵ فیلم، به ویژه همکاری با آکیننی ناگسوارا رائو، به شهرت رسید. آثار او مانند «ایلاریکام» و «پونارجانما» همچنان در یادها ماندهاند.
یکاترینا وازم (متولد ۱۸۴۸)، بالرین برجسته روسی و مربی باله بود. او که با نام ماتیلدا وازم متولد شد، اولین اجرای نقش «نیکیا» در باله «بایادِر» را در کارنامه دارد و بعدها معلم آنا پاولوا، بالرین افسانهای، شد. وازم در دوران خود از استعدادهای بومی در باله روسیه محسوب میشد.
