13 مقاله — صفحه 1 از 2
ایوان آکیمویچ آکیمف (۱۷۵۵-۱۸۱۴)، نقاش کلاسیک روس، در سن پترزبورگ زاده شد. پس از مرگ پدرش، با نامهای به آکادمی هنر امپراتوری پذیرفته شد. در ایتالیا زیر نظر هنرمندان برجستهای آموزش دید و پس از بازگشت به روسیه، به عنوان استاد و مدیر آکادمی هنر فعالیت کرد. او با وجود اینکه به عنوان هنرمند درجهیک شناخته نمیشود، تأثیر عمیقی بر نقاشی تاریخی روسیه گذاشت.
تابلوی «عشق پشت در بسته» اثر آنا لیا مریت، نخستین نقاشی یک هنرمند زن است که در سال ۱۸۹۰ از طریق وقف چنتوری به مجموعه ملی بریتانیا پیوست. این اثر که به یادبود همسر هنرمند خلق شد، با تصویر کوپید در برابر در بسته، مورد استقبال قرار گرفت و نقطه عطفی در کارنامه مریت به شمار میرود.
نقاشی اولیه با روغن یا مطالعه روغنی، اثری هنری است که عمدتاً با رنگ روغن برای آمادهسازی یک اثر بزرگتر و نهایی ایجاد میشود. در ابتدا این آثار به عنوان مطالعات مقدماتی یا مدلهایی برای تصویب طرح یک نقاشی سفارشی بزرگ استفاده میشدند. بعدها به عنوان آثار مستقل تولید شدند، بدون اینکه قصد توسعه به یک نقاشی کامل را داشته باشند.
نقاشی «هوگارت در حال نقاشی الههٔ کمدی» اثری از ویلیام هوگارت است که در گالری ملی پرتره لندن نگهداری میشود. این اثر حدود سال ۱۷۵۷ خلق و در ۱۷۵۸ بهصورت چاپ منتشر شد. هوگارت خود را در حال نقاشی الههٔ کمدی به تصویر کشیده است، نمادی از الهام هنری که ارتباطی عمیق با شعار هنری او دارد.
کو کوسار (۱۸۷۴-۱۹۶۶)، نقاش هلندی با نام اصلی یاکوبوس کورنلیس ویناندوس کوسار، بهخاطر نقاشیهای چشمانداز، کلیسا و بندر شهرت داشت. او که کار خود را بهعنوان طراح دکور تئاتر آغاز کرد، پس از آن به خلق آثار برجستهای در انگلستان، فرانسه، ایتالیا و هلند پرداخت. آثار او در نمایشگاه «هنر امروز ما» در موزه ریکس آمستردام در سال ۱۹۳۹ به نمایش درآمد.
تابلوی «شرط آخر بانو» اثر ویلیام هوگارت، لحظهای سرنوشتساز را به تصویر میکشد که زنی بین از دست دادن مالی یا اخلاقی خود تصمیم میگیرد. این اثر که در سال ۱۷۵۹ خلق شد، یکی از آخرین کارهای هوگارت است و با الهام از نمایشنامهای به همین نام، داستان زنی را روایت میکند که در بازی قمار، ثروت خود را از دست میدهد و با پیشنهاد وسوسهانگیز حریفش مواجه میشود.
پیر آگوست کوت (۱۸۳۷-۱۸۸۳) نقاش فرانسوی مکتب کلاسیک آکادمیک بود. او با آثار ماندگاری مانند «بهار» و «طوفان» شهرت یافت. کوت تحت حمایت هنرمندان برجستهای مانند بوگروئا قرار داشت و جوایز متعددی از جمله نشان شوالیه لژیون دونور دریافت کرد.
گابریل پرل (۱۶۰۴-۱۶۷۷) نقاش و گراورساز فرانسوی بود که به خلق مناظر طبیعی و توپوگرافی شهرت داشت. او شاگرد سیمون ووئه و دانیل رابله بود و سبک کاریاش شباهتهایی به فرانسیسک میله داشت. پرل کارگاه حکاکی تأسیس کرد و پسرانش نیکولا و آدام در این کار به او کمک میکردند.
تابلوی «ربکا و الیعزر کنار چاه» اثر کارلو ماراتا، نقاش ایتالیایی، در موزه هنر ایندیاناپولیس نگهداری میشود. این نقاشی داستان هدیه دادن جواهرات توسط الیعزر، غلام ابراهیم، به ربکا را به تصویر میکشد که نمادی از نامزدی او با اسحاق است. این صحنه پس از آن رخ میدهد که ربکا با مهربانی به شتران الیعزر آب میدهد.
تابلوی «مرگ مسالینا» اثر فرنان لِمات، نقاش فرانسوی، در سال ۱۸۷۰ خلق شده و هماکنون در مدرسه ملی عالی هنرهای زیبای پاریس نگهداری میشود. این اثر، صحنهی تراژدیک مرگ مسالینا، همسر امپراتور کلودیوس، را به تصویر میکشد که بر اساس گزارش تاسیتوس، مورخ رومی، به دستور نارسیسوس، آزادشدهی امپراتور، اجرا شد.
زیگمونت وُگِل (۱۷۶۴–۱۸۲۶) نقاش، تصویرگر و مربی لهستانی بود که در سبک کلاسیک فعالیت میکرد. او با نام مستعار «پتاشِک» (به معنای پرنده) شناخته میشد که اشارهای به نام آلمانیاش (به معنای پرنده) و زندگی پرسفرش داشت. وُگِل تحت حمایت شاه استانیسواو آگوست دوم، به خلق آثار هنری از مناظر شهری ورشو و قلعههای تاریخی لهستان پرداخت و بعدها به عنوان استاد دانشگاه ورشو مشغول تدریس شد.
تابلوی «دانته در برزخ» اثر هیپولیت فلاندریَن، صحنهای از دوزخ را به تصویر میکشد، اما در واقع از بخش دوم برزخ در کانتوی سوم «برزخ» دانته آلighieri الهام گرفته است. این اثر که در سال ۱۸۳۵ خلق شده، دانته را در حال دلداری دادن به ارواح کور نشان میدهد و اکنون در موزه هنرهای زیبای لیون نگهداری میشود.
