6 مقاله
ماریانو دئوستریو، معروف به ماریانو دی پروجا، نقاش ایتالیایی دوره رنسانس بود که در پروجا فعال بود. او شاگرد پیترو وانونچی بود و آثار مهمی مانند تابلوی محراب برای کالجیو دل کامبیو خلق کرد. جزئیات زندگی او محدود است، اما آثارش در کلیساهای سانتآگوستینو و ساندومنیکو باقی مانده است.
جیاچینتو بلینی، نقاش ایتالیایی قرن هفدهم، شاگرد فرانچسکو آلبانی بود. تحت حمایت کنت ادواردو پپولی به رم رفت و با حمایت کاردینال تونتى به نشان شوالیهگری لورتو رسید. آثار او متأثر از سبک آلبانی است.
جووانی باتیستا کرمونینی (حدود ۱۵۵۰-۱۶۱۰) نقاش ایتالیایی دوره رنسانس بود که بیشتر در بولونیا فعالیت میکرد. او در سنتو متولد شد و تحت تأثیر پدرش، ماتئو کرمونینی، که خود نقاش بود، به هنر روی آورد. کرمونینی در تزیینات فرسکو خانهها تخصص داشت و از کمک پسرعمویش، بارتولومئو رامنگی، بهره میبرد. از شاگردان برجسته او میتوان به اودواردو فیاتتی اشاره کرد.
آنجلو ماریا کولومبونی، راهب و ریاضیدان ایتالیایی قرن هفدهم، بیشتر برای طرحهای دقیقش از گلها و پرندگان شناخته میشود. او در گوبیو زاده شد، در بولونیا به ریاست صومعه رسید و اثر ریاضی «پراکتیکا گنومونیکا» را منتشر کرد.
مارکو مارکتی، نقاش ایتالیایی زادهٔ فائنزا، از چهرههای رنسانس متأخر و منریسم بود. آثار او در کلیساها و موزههای ایتالیا، از جمله پالازو وکیو و پیناکوتکا فائنزا، جایگاهش را در تاریخ هنر تثبیت کردهاند.
ایپولیتو آندرئازی، نقاش برجسته ایتالیایی دوران رنسانس و شاگرد جولیو رومانو در مانتووا بود. او با همکاری تئودورو گیزی، نقاشیهای سقف و گنبد کلیسای جامع مانتووا را خلق کرد و آثاری ماندگار در هنر منریسم بر جای گذاشت.
