35 مقاله — صفحه 2 از 3
ان-پرایز رقابتی است که با هدف ترویج نوآوری در دسترسی ارزان به فضا، از شرکتکنندگان میخواهد با بودجهای کمتر از ۹۹۹.۹۹ پوند، ماهوارهای بین ۹.۹۹ تا ۱۹.۹۹ گرم را به مدار زمین پرتاب و برای ۹ دور ردیابی کنند. این چالش که در سال ۲۰۰۸ توسط پل دیِر بنیان نهاده شد، بهویژه آماتورها را هدف قرار داده بود.
تونی اسپیر، مدیر پروژههای فضایی آمریکایی، بهخاطر رهبری ماموریت مریخ پثفایندر در ۱۹۹۶ مشهور است. او پس از بازنشستگی از JPL، در پروژه جایزه گوگل لونار ایکس با استربوتیک و دانشگاه کارنگی ملون مشارکت دارد. اسپیر با مدرک مهندسی برق از کارنگی ملون، سابقهای در نیروی هوایی آمریکا و همکاری در ماموریتهای مارینر و وایکینگ ناسا دارد.
ادوارد بلبرونو، متولد ۱۹۵۱ در آلمان، یک دانشمند، ریاضیدان و هنرمند است که در زمینههای مکانیک سماوی، سیستمهای پویا و مهندسی هوافضا فعالیت میکند. او با ابداع نظریه «مسیرهای کمانرژی» در ماموریتهای فضایی نقش کلیدی داشته و آثار هنریاش در گالریهای معتبر جهان به نمایش درآمده است.
عربست-5A یک ماهواره ارتباطی متعلق به عربستان سعودی است که توسط شرکت عربست اداره میشود. این ماهواره برای ارائه خدمات تلویزیونی، اینترنتی و تلفنی به مناطق آسیا، آفریقا و اروپا طراحی شده است. این ماهواره در سال ۲۰۱۰ پرتاب شد و بر اساس پلتفرم یوروستار-۳۰۰۰ ساخته شده است.
ایستگاه فضایی چرخان، که به چرخ فون براون نیز معروف است، مفهومی برای یک ایستگاه فضایی فرضی به شکل چرخ است. این ایده ابتدا در سال ۱۹۰۳ توسط کنستانتین تسیولکوفسکی مطرح شد و در سال ۱۹۲۹ توسط هرمان پوتوچنیک گسترش یافت. این ایستگاه با چرخش حول محور خود، گرانش مصنوعی ایجاد میکند و امکان اقامت طولانیمدت انسان در فضا را بدون مشکلات ریزگرانش فراهم میسازد.
جکسات-2B، پیشتر با نام جکسات-14 شناختهشده، یک ماهواره ارتباطی زمینایستا است که توسط گروه اسکای پرفکت جکسات اداره میشود. این ماهواره توسط شرکت اساسال طراحی و ساخته شده و جایگزین جکسات-2A برای ارائه خدمات ارتباطی به ژاپن، آسیا، روسیه، اقیانوسیه و جزایر اقیانوس آرام است.
این مقاله به بررسی فهرستی از کاوشگرهای رباتیک میپردازد که برای اکتشاف ماه به فضا پرتاب شدهاند. این فهرست شامل کاوشگرهایی است که از کنار ماه عبور کردهاند، بر سطح آن فرود آمدهاند یا در مدار آن قرار گرفتهاند. همچنین کاوشگرهایی که به دلیل مشکلات فنی به مقصد نرسیدهاند نیز در این فهرست جای دارند.
مرکز پروازهای فضایی جورج سی. مارشال (MSFC) در آرسنال ردستون آلاباما، مرکز تحقیقات راکتی و پیشرانش فضاپیمای غیرنظامی دولت آمریکاست. این مرکز که بزرگترین مرکز ناسا به شمار میرود، در توسعه راکتهای ساترن برای برنامه آپولو نقش کلیدی داشت. مارشال همچنین در پروژههای شاتل فضایی، ایستگاه فضایی بینالمللی، و سیستم پرتاب فضایی مشارکت داشته است.
پگاسوس ۲، ماهوارهای آمریکایی بود که در سال ۱۹۶۵ برای بررسی برخورد شهابسنگهای ریز در مدار نزدیک زمین پرتاب شد. این ماهواره، دومین عضو از سری سهگانه پگاسوس بود و توسط ناسا اداره میشد. پگاسوس ۲ با موشک ساترن ۱ پرتاب شد و تا سال ۱۹۷۹ در مدار باقی ماند.
هیدروژن فلزی فاز خاصی از هیدروژن است که در آن این عنصر مانند یک رسانای الکتریکی رفتار میکند. این فاز در سال ۱۹۳۵ توسط یوجین ویگنر و هیلارد بل هانتینگتون پیشبینی شد. در فشار و دمای بالا، هیدروژن فلزی میتواند به صورت مایع جزئی وجود داشته باشد و محققان معتقدند در هستههای فشرده شده مشتری و زحل و برخی سیارات فراخورشیدی وجود دارد.
سروی یا SERV ممکن است به چند مفهوم مختلف اشاره داشته باشد: از یک طرح موشک تکمرحلهای برای مسابقه شاتل فضایی تا یک انتشارات آلمانی که محتوای ویکیپدیا را بازنشر میکند و همچنین یک مؤسسه خیریه انگلیسی که خدمات پیک پزشکی داوطلبانه ارائه میدهد.
گروه کاری هماهنگی زبالههای مداری (ODCWG) یکی از گروههای کاری کمیته فنی ۲۰/زیرکمیته ۱۴ سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) است که بر روی سیستمها و عملیات فضاپیما تمرکز دارد. این گروه در سال ۲۰۰۳ تشکیل شد و هدف آن تدوین استانداردهای بینالمللی برای کاهش زبالههای مداری است.
