12 مقاله
چو ییومینگ، روحانی کلیسای باپتیست چایوان در هنگکنگ، از بنیانگذاران جنبش اشغال مرکز برای کسب حق رای عمومی در انتخابات ۲۰۱۷ بود. او در عملیات پرنده زرد، معترضان سرکوبشده پس از رویداد تیانآنمن ۱۹۸۹ را به خارج منتقل کرد. در ۲۰۱۹ به دلیل نقشش در جنبش چتر به حبس تعلیقی محکوم شد.
ابوالهلیم حسن عبدلرزاق اشقر، فعال مسلمان فلسطینی، به دلیل امتناع از شهادت در پروندهی تأمین مالی حماس توسط حامیان آمریکایی، به ۱۳۵ ماه حبس محکوم شد. او پیش از این استادیار موقت دانشگاه هاوارد بود و سابقهی اعتصاب غذا در اعتراض به بازداشت خود را دارد.
اوژنیو کولورنی (۱۹۰۹-۱۹۴۴) فیلسوف و فعال ضد فاشیست ایتالیایی بود که نقش مهمی در جنبش «عدالت و آزادی» و تدوین «مانیفست ونتوتنه» ایفا کرد. او که در میلان متولد شد، به دلیل فعالیتهای سیاسی و تبار یهودیاش مورد آزار قرار گرفت و در نهایت در سال ۱۹۴۴ در رم توسط نازیها ترور شد.
لارنس ماکاتا (۱۹۱۶-۱۹۶۲)، تاجر و فعال سیاسی، نقش مهمی در جنبش استقلال نیاسالند (مالاوی فعلی) ایفا کرد. او با تأسیس انجمن رانندگان آفریقایی نیاسالند و تبدیل آن به اولین اتحادیه کارگری رسمی کشور، به بهبود شرایط کارگران کمک کرد. ماکاتا همچنین با تأسیس کسبوکارهای متنوع و حمایت از جامعه محلی، به یک چهره تأثیرگذار در عرصه اقتصادی و اجتماعی تبدیل شد.
دیوید کلاین، استاد ریاضی در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، نورتریج، از مدافعان آموزش دقیق ریاضی در مدارس و مخالف سرسخت اصلاحات مبتنی بر استانداردهای NCTM است. او همچنین از حامیان جنبش BDS برای تحریم اسرائیل است و به دلیل مواضعش مورد انتقاد گروههای حامی اسرائیل قرار گرفته است.
آندره استیل (۱۹۲۱-۲۰۰۴) نویسنده، شاعر و فعال سیاسی فرانسوی بود که با آثار رئالیستی سوسیالیستی و عضویت در حزب کمونیست فرانسه شناخته میشود. او با نگارش رمانهایی مانند «نخستین برخورد» و دریافت جوایزی چون جایزه استالین، به یکی از چهرههای برجسته ادبیات متعهد تبدیل شد.
رومان دوبراخوتوف، روزنامهنگار تحقیقی و فعال سیاسی روس، بنیانگذار و سردبیر رسانه «اینسایدر» است. او همچنین از بنیانگذاران حزب ۵ دسامبر و عضو شورای سیاسی جنبش همبستگی است. دوبراخوتوف با فعالیتهای سیاسی و رسانهای خود، به ویژه در مخالفت با سیاستهای کرملین، شناخته میشود.
دالسی سپتامبر (۱۳۱۴-۱۳۶۷) فعال سیاسی ضد آپارتاید اهل آفریقای جنوبی بود که در پاریس ترور شد. او از دوران جوانی در کیپتاون به فعالیتهای سیاسی روی آورد و پس از تحمل زندان و تبعید، به عنوان نماینده کنگره ملی آفریقا در اروپا فعالیت کرد.
اما زاخسه (۱۸۸۷-۱۹۶۵) فعال سیاسی و فمینیست آلمانی بود که در پارلمان تورینگن عضویت داشت و ریاست سازمان رفاه کارگران (AWO) در این ایالت را بر عهده گرفت. او از خانوادهای فقیر در گوتینگن برخاست و پس از مهاجرت به لایپزیگ، با جنبش کارگری آشنا شد. زاخسه در حزب سوسیال دموکرات آلمان فعال بود و در دوره نازیسم به دلیل فعالیتهای سیاسی دستگیر و به اردوگاه راونسبروک فرستاده شد. پس از جنگ جهانی دوم، در تأسیس مجدد حزب سوسیال دموکرات و ادغام آن با حزب کمونیست نقش داشت.
برونو فیلیپی (۱۹۰۰-۱۹۱۹) نویسنده و فعال آنارشیست فردگرای ایتالیایی بود که در مجله آنارشیستی «آیکونوکلاستا» با رنتسو نوواتوره همکاری میکرد. او در خانوادهای بزرگ در لیورنو متولد شد و از نوجوانی به فلسفه ماکس اشتیرنر گروید. فیلیپی در تظاهرات ضدنظامی دستگیر شد و پس از جنگ جهانی اول، در جریان «دوسال سرخ» ایتالیا شرکت کرد. او در حین تلاش برای بمبگذاری در گردهمایی ثروتمندان میلان جان باخت.
جمعان الحربش، نماینده مجلس کویت از حوزه دوم، به دلیل مخالفت با قاچاق شاهین و اعتراض به حملات اسرائیل به غزه شناخته میشود. او در سال ۲۰۰۷ به واردات غیرقانونی شاهینها برای افراد بانفوذ اعتراض کرد و آن را نمونهای از فساد دانست که کشور را در معرض خطر آنفولانزای پرندگان قرار میدهد. همچنین در سال ۲۰۰۸، در اعتراض به حملات اسرائیل به غزه، همراه با دیگر نمایندگان کویتی مقابل ساختمان مجلس تظاهرات کرد.
ایمی کنستانس موران (۱۸۶۴-۱۹۱۸)، فعال سیاسی بریتانیایی، از لیبرالیسم به سوسیالیسم گروید. او که در همپستد متولد شد، خواهر کوچکتر رابرت لوری موران بود. موران با دریافت بورسیه در کالج بدفورد لندن و نیوهام کمبریج تحصیل کرد. فعالیتهایش در کمک به بیکاران لندن، او را به فدراسیون لیبرال زنان کشاند. بعدها به حزب کارگر مستقل و فدراسیون دموکراتیک اجتماعی پیوست و کتابچهای با عنوان «لیبرالیسم بیپرده» نوشت.
