34 مقاله — صفحه 1 از 3
ریمون ام. دوچ، زادهٔ ۱۹۵۳، عضو رسمی کالج نافیلد دانشگاه آکسفورد و مدیر مرکز علوم اجتماعی تجربی نافیلد است. او همچنین استاد مدعو در مؤسسه مطالعات پیشرفته تولوز است. دوچ بر انتساب مسئولیت و تحلیل افکار عمومی تمرکز دارد و کتاب برنده جایزهٔ «رأی اقتصادی» را تألیف کرده است.
جوزف ام. شوارتز، متولد ۱۲ اوت ۱۹۵۴، یک فعال سیاسی و نظریهپرداز اجتماعی است. او استاد علوم سیاسی در دانشگاه تمپل است و سابقه فعالیت در جنبشهای چپ دموکراتیک، از جمله جنبش ضدآپارتاید و مبارزه برای سیستم بهداشت همگانی را دارد. شوارتز همچنین معاون رئیس سوسیالیستهای دموکرات آمریکا است و در حوزههای فکری رادیکال و سوسیالیستی فعالیت میکند.
دنیس فرانک تامپسون، دانشمند سیاسی و استاد دانشگاه هاروارد، بهخاطر کارهای پیشگامانه در حوزههای اخلاق سیاسی و نظریه دموکراسی شناخته میشود. او مؤسس مرکز اخلاق و حرفهها در هاروارد است و رویکرد نهادی به اخلاق سیاسی را ترویج کرده است. تامپسون با تأکید بر فساد نهادی و نه تنها فساد فردی، تأثیر قابلتوجهی بر نظریههای سیاسی گذاشته است.
کِرستین-اودِکی لون، سیاستمدار و دانشمند علوم سیاسی اهل استونی، در ۵ فوریه ۱۹۷۹ در شهر تارتو متولد شد. او عضو دورههای سیزدهم و چهاردهم مجلس استونی (Riigikogu) است. لون در رشتههای ریاضی و فلسفه از دانشگاه تارتو و علوم سیاسی از دانشگاه تالین فارغالتحصیل شده است.
هarris G. Mirkin، استاد علوم سیاسی دانشگاه میزوری-کانزاس سیتی، به دلیل مقالهای جنجالی در سال ۱۹۹۹ مورد توجه قرار گرفت. این مقاله که در مجله همجنسگرایی منتشر شد، دیدگاههای بحثبرانگیزی درباره پدوفیلی و ساختارهای اجتماعی ارائه کرد و واکنشهای شدیدی را برانگیخت.
اندرو پرایس-اسمیت (۱۹۶۸-۲۰۱۹) یک دانشمند سیاسی و نویسنده آکادمیک بود که به خاطر کارهای خود در زمینه «امنیت سلامت» و «امنیت زیستمحیطی» شناخته میشد. او به عنوان کارشناس تأثیرات همهگیری آنفلوآنزا و تلاشهای دولتها برای مهار آن، پیوندهای پیچیده میان تغییرات زیستمحیطی، بیماریهای عفونی، تاریخ، اقتصاد و امنیت را تحلیل کرد.
سونی گوانله تایدن، متولد ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۰، استاد علوم سیاسی، مدیر ارشد آموزشی و معاون سابق دانشگاه جوس نیجریه است. او با مدرک دکترا از دانشگاه لنکستر بریتانیا، سابقهی درخشانی در تدریس، مدیریت دانشگاهی و فعالیتهای سیاسی دارد.
یاکوف اتینگر نام دو شخصیت برجسته است: یاکوف گیلیاریویچ اتینگر (۱۸۸۷-۱۹۵۱)، پزشک شوروی، و یاکوف یاکوفلیویچ اتینگر (۱۹۲۹-۲۰۱۴)، دانشمند علوم سیاسی، نویسنده، مورخ و فعال سیاسی روسی که پسرخواندهٔ یاکوف گیلیاریویچ بود.
اتو کیرشهایمر (۱۹۰۵-۱۹۶۵)، حقوقدان آلمانی با تبار یهودی و دانشمند سیاسی مدرسه فرانکفورت بود. او با تمرکز بر ساختار دولت و قانون اساسی، آثار مهمی در زمینه نظریه دولت، دموکراسی و ساختار احزاب سیاسی به جای گذاشت. کیرشهایمر در دوران نازیسم به آمریکا مهاجرت کرد و در سازمان اطلاعات استراتژیک (OSS) و دانشگاههای معتبر آمریکا فعالیت داشت.
ایریکور برگمان، نویسنده و دانشمند سیاسی ایسلندی، متولد ۱۹۶۹ در ریکیاویک است. او نویسنده ده کتاب آکادمیک و سه رمان است. برگمان به عنوان استاد علوم سیاسی و مدیر مرکز مطالعات اروپایی دانشگاه بیفرست فعالیت میکند و تحقیقاتش بر پوپولیسم بومیگرا، نظریههای توطئه و اقتصاد سیاسی ایسلند متمرکز است.
گیلبرت دیمین لوشه (۱۹۴۵-۲۰۲۰) دانشمند علوم سیاسی آمریکایی بود که در زمینه روابط بینالملل و مطالعات صلح فعالیت داشت. او پس از بازنشستگی از دانشگاه نتردام، به عنوان فعال حقوق پناهندگان در سازمانهای بینالمللی فعالیت کرد و از بازماندگان بمبگذاری هتل کانال در بغداد بود.
ناتالیا بژانوا (۱۹۴۷-۲۰۱۴) دانشمند سیاسی، مورخ، اقتصاددان و دیپلمات روس بود که به دلیل آثارش در زمینه کره، چین، آمریکا و نظم جهانی پس از جنگ سرد شهرت یافت. او بیش از ۲۰۰ سخنرانی در دانشگاههای معتبر جهان ایراد کرد و مشاوره ۲۸ دانشجوی دکترا را بر عهده داشت.
