1 مقاله
همآوایی صدادار (Consonance) تکنیکی ادبی است که با تکرار همخوانهای یکسان یا مشابه در کلمات مجاور با واکههای متفاوت ایجاد میشود. این تکنیک در شعر، موسیقی و حتی متنهای نثری برای ایجاد موسیقی کلامی و تأکید بر مفاهیم استفاده میشود. از نمونههای خاص آن میتوان به تکرار همخوان در هجاهای تأکیددار (Alliteration) و استفاده از اصوات سایشی (Sibilance) اشاره کرد.
