139 مقاله — صفحه 4 از 12
ریموند رودلی سزار، عضو انجمن کلام الهی، نخستین اسقف آفریقایی-آمریکایی بود که خارج از ایالات متحده خدمت کرد. او از سال ۱۹۸۰ تا زمان درگذشتش در ۱۹۸۷ بهعنوان اسقف گورکا در پاپوآ گینه نو فعالیت داشت. سزار در لوئیزیانا متولد شد و در دورهای که کشیشان آفریقایی-آمریکایی بسیار نادر بودند، در ۱۹۶۱ به کشیشی منصوب شد.
ریچارد هندکاک (۲۴ ژوئیه ۱۷۱۲ - ۲۵ ژوئیه ۱۷۹۱) از سال ۱۷۵۲ تا زمان درگذشتش، بهعنوان رئیس اسقفی اخونری فعالیت کرد. او در شهرستان وستمیت به دنیا آمد و در کالج ترینیتی دوبلین تحصیل کرد. پسر او نخستین بارون کسلمین بود.
فرانسیسکو دِ پائولا سوارز پردو ای بزارس، زادهٔ ۱۸۲۳ در پوئبلا، یک روحانی و اسقف مکزیکی در اسقفنشین کاتولیک رومی خالاپا بود. او در ۱۸۴۸ به کشیشی منصوب شد و در ۱۸۶۳ به مقام اسقفی رسید. وی در ۱۸۷۰ درگذشت.
اتاویانو گارزادوری (حدود ۱۵۷۰–۱۶۵۳) یک روحانی کاتولیک رومی بود که بهعنوان آرشیسقف زادار (۱۶۲۴–۱۶۳۹) و اسقف بویانو (۱۶۲۲–۱۶۲۴) خدمت کرد. او در ویچنزا، ایتالیا متولد شد و در طول زندگی خود مناصب مذهبی مهمی را بر عهده گرفت.
دورا یو (۱۸۷۳-۱۹۳۱) یک مبلغ مسیحی چینی تأثیرگذار در اوایل قرن بیستم بود. او که در پزشکی غربی آموزش دیده بود، به عنوان نخستین مبلغ پزشکی زن از کلیسای متدیست جنوبی در کره فعالیت کرد. پس از بازگشت به چین، به عنوان یک واعظ احیاءگر مشهور شد و سخنرانیهایش الهامبخش بسیاری برای پیوستن به فعالیتهای مسیحی بود.
جیکوب آدملا آجتونموبی (۱۹۴۸-۲۰۲۰) اسقف نیجریهای کلیسای آنگلیکن بود. او بهعنوان نخستین اسقف اسقفهنشین جنوب ایبادان از ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۸ خدمت کرد. آجتونموبی در خانوادهای اشرافی در غرب نیجریه متولد شد، ابتدا به کشاورزی پرداخت اما پس از گرایش به مسیحیت، تحصیلات خود را در الهیات ادامه داد.
گولیلمو پیانی (۱۸۷۵-۱۹۵۶)، کشیش ایتالیایی و عضو انجمن صالحان دون بوسکو، بهعنوان نماینده پاپ در فیلیپین (۱۹۲۲-۱۹۴۸) و سپس مکزیک (۱۹۴۸-۱۹۵۶) خدمت کرد. او در دورهای پرتنش میان کلیسا و دولت مکزیک، نقش کلیدی در میانجیگری و کاهش درگیریها ایفا نمود.
گیلوم ماری ژوزف لابوره (۱۸۴۱–۱۹۰۶) اسقف و کاردینال فرانسوی بود که در روستای آشی-لو-پتی متولد شد. او پس از تحصیل در مدرسه الهیات سن-سولپیس پاریس، به مقام کشیشی رسید و سپس به عنوان استاد و مدیر مدرسه الهیات کوچک در اسقفنشین آراس خدمت کرد. او به عنوان اسقف لو مان و سپس اسقف اعظم رن منصوب شد و در سال ۱۸۹۷ به مقام کاردینالی رسید.
دیونیسیه میلیووویچ (۱۸۹۸-۱۹۷۹) اسقف ارتدکس صرب بود که از ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۴ به عنوان اسقف آمریکا و کانادا خدمت کرد. او به دلیل مخالفت با کمونیسم و استقلال کلیساهای صرب در آمریکای شمالی و استرالیا شناخته میشود. در ۱۹۶۴، پس از اختلاف با کلیسای ارتدکس صرب، کلیسای ارتدکس آزاد صرب را تأسیس کرد.
جیمز ادوارد فریمن (۲۴ ژوئیه ۱۸۶۶ - ۶ ژوئن ۱۹۴۳) اسقف سوم کلیسای اسقفی واشینگتن بود که از ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۳ خدمت کرد. او در نیویورک متولد شد و پس از کار در راهآهن، به تشویق اسقف پاتر به تحصیل در رشته کشیشی روی آورد. فریمن در ۱۸۹۴ به عنوان Diakon و یک سال بعد به عنوان کشیش منصوب شد و در کلیساهای مختلف خدمت کرد تا اینکه در ۱۹۲۳ به عنوان اسقف واشینگتن انتخاب شد.
ربای نافتولی Шапیرو (۱۹۰۶-۱۹۸۱) یک دانشمند تلمودی ارتدوکس و رئیس یشیوا در گلاسگو به مدت ۴۰ سال بود. او در شهر میر لهستان متولد شد و در یشیواهای معتبر میر، رادون و لومزا تحصیل کرد. در سال ۱۹۳۶ به گلاسگو رفت و تا سال ۱۹۷۶ رهبری یشیوا را بر عهده داشت. او مؤسس چندین سازمان یهودی و ربای کنیسه مرکزی گلاسگو بود.
عنوان «کاردینال ونیز» به چند شخصیت کلیدی در تاریخ کلیسای کاتولیک اشاره دارد. از جمله این افراد میتوان به فرانچسکو کوندولمر، پیترو فوسکاری و مافئو گرادری اشاره کرد که هر کدام نقشهای مهمی در کلیسای ونیز و واتیکان ایفا کردهاند.
