18 مقاله — صفحه 2 از 2
نیکولو مینئو (۱۹۳۴-۲۰۲۳) منتقد ادبی، مورخ ادبیات و زبانشناس ایتالیایی بود. او استاد ممتاز ادبیات ایتالیایی در دانشگاه کاتانیا و متخصص در آثار دانته آلیگیری و جووانی ورگا بود. مینئو همچنین بنیانگذار انجمن لکتورا دانتیس و عضو مؤسس انجمن دانتهشناسی فرانسه بود.
هیو فریزر استوارت (۱۸۶۳–۱۹۴۸) یک دانشمند، روحانی و منتقد ادبی بریتانیایی بود. او در کالج ترینیتی کمبریج تحصیل کرد و در حوزههای ادبیات فرانسوی، الهیات و ترجمه آثار بلیز پاسکال فعالیت داشت. استوارت به عنوان عضو هیئت علمی در کالجهای معتبر از جمله سنت جان و اتون فعالیت کرد و نقش مهمی در تأسیس دوره تریپوس انگلیسی کمبریج داشت.
آلان رینهارت (۱۹۰۰-۱۹۸۲) نویسنده، تهیهکننده فیلم و نمایشنامهنویس آمریکایی بود. او پسر ماری رابرتس رینهارت، نویسنده داستانهای جنایی، و برادر استنلی و فردریک رینهارت، ناشران کتاب، بود. رینهارت در پنسیلوانیا متولد شد، در هاروارد و دانشگاه پیتسبرگ تحصیل کرد و در صنایع فیلم و انتشارات فعال بود. او همچنین در جنگ جهانی اول و دوم خدمت کرد و مالک جزیرهای در فلوریدا بود که امروزه به عنوان یک مهمانسرا و رستوران فعالیت میکند.
مارکو دآریِنزو (۱۸۱۱-۱۸۷۷)، لیبرتیست اپرای ایتالیایی، همزمان بهعنوان مقام دولتی و نویسنده فعالیت میکرد. او با روزنامهنگاری در نشریه ناپلی «اُمنیبوس» و سرودن ترانههای محلی شهرت یافت. لیبرتوهای طنزآمیز او بهدلیل هوشمندی و ساختار منسجم، علیرغم پیچیدگی داستانها، ستایش شدهاند.
جمیل احمد ممکن است به دو شخصیت برجسته اشاره داشته باشد: جمیل احمد (نویسنده)، رماننویس و داستاننویس پاکستانی (۱۹۳۱–۲۰۱۴)، و جمیل الدین احمد، افسر ارتش بنگلادش (۱۹۳۶–۱۹۷۵).
آمینه باراکا (زاده ۱۹۴۲) شاعر، بازیگر، نویسنده و فعال اجتماعی آمریکایی است. او از چهرههای تأثیرگذار جنبش هنری سیاهان در دهه ۱۹۶۰ بود. آثار او حول محور عدالت اجتماعی، خانواده و مسائل زنان میچرخد. باراکا بنیانگذار مدرسه آزادی آفریقایی در نیوآرک و عضو مؤسس انجمن هنری نیوآرک است. او همسر امیری باراکا، شاعر و فعال مشهور، بود و آثار مشترکی با او منتشر کرده است.
