206 مقاله — صفحه 13 از 18
عنوان «شاهزادهی صلح» به شخصیتهای تاریخی و فرهنگی اشاره دارد که نماد صلح و آشتی هستند. از جمله این شخصیتها میتوان به شاهزاده تایپینگ از دودمان تانگ چین و پوکاهانتس، شخصیت بومی آمریکایی قرن هفدهم اشاره کرد که در فیلم ۱۹۹۴ به تصویر کشیده شده است.
ووچیخ کترزینسکی (۱۸۳۸-۱۹۱۸)، مورخ لهستانی و مدیر کتابخانه اوسولینوم در لمبرگ، با وجود ریشههای آلمانی، هویت لهستانی خود را پذیرفت و علیه ژرمنسازی مبارزه کرد. او در قیام ژانویه ۱۸۶۳ شرکت کرد و به خاطر حمایت از لهستان زندانی شد. کترزینسکی آثار ارزشمندی در زمینه تاریخ لهستان و پروس نوشت و میراث او در نامگذاری شهر کترزین و تأسیس مؤسسه پژوهشی به نامش در اولشتین باقی ماند.
جوان اُمالی، کارمند بازنشسته کانادایی، در ۶ نوامبر ۱۹۶۴ نخستین نمونه پرچم کانادا را دوخت. او که گاهی «بسی روس کانادایی» خوانده میشود، در ۲۰ سالگی و با وجود تجربه محدود خیاطی، این مأموریت فوری را برای نخستوزیر وقت، لستر پیرسون، انجام داد. این پرچم بعدها به نماد ملی کانادا تبدیل شد.
استورلا سیگواتسون (۱۱۹۹-۱۲۳۸) فرمانده و گودی از خاندان استورلونگر بود که نقش فعالی در درگیریهای مسلحانه دوران استورلونگر در ایسلند داشت. او پسر سیگواتور استورلوسون و برادرزاده اسنوری استورلوسون، نویسنده مشهور ساگاها بود. استورلا به عنوان زیردست پادشاه هاکون چهارم نروژ، تلاش کرد نفوذ خود را در ایسلند گسترش دهد و در نبرد اورلیگستادیر کشته شد.
آلن جان، مجسمهساز جوانی با تبار ارمنی، در جنگ جهانی دوم به عنوان ناوبر در نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا خدمت کرد و در جریان مأموریتی جان باخت. او به خاطر مجسمه «مسیح در حال برکتgiving» شناخته میشود که در ویرانههای کلیسای جامع کووِنتری به یاد قربانیان جنگ نصب شده است.
آگوستین ادواردز اوساندون (۱۸۱۵-۱۸۷۸)، سیاستمدار و کارآفرین شیلیایی، از چهرههای کلیدی در توسعه اولیه راهآهن در آمریکای جنوبی بود. او با تأسیس بانک والپارایسو و رهبری ساخت نخستین خط آهن شیلی، نقش مهمی در پیشرفت اقتصادی منطقه ایفا کرد.
نیلمنی تگور (۱۷۲۱-۱۷۹۱) از خاندان تگور، شاخه جوراسانکو را بنیان نهاد و خانه تاریخی جوراسانکو تاکور باری را ساخت. او که در خدمت بریتانیاییها بود، به مقام سرشتاداری دادگاه منطقه رسید. نیلمنی با دریافت مبلغی از برادرش دارپنارایان، اختلاف خانوادگی را حل و به جوراسانکو نقل مکان کرد.
آلبرت ادوارد هندکاک، پنجمین بارون کسلمین، اشرافی ایرلندی و مالک زمینهای گسترده بود. او در ۱۸۹۲ عنوان بارونی را از پدرش به ارث برد و در ارتش بریتانیا خدمت کرد. هندکاک نماینده مجلس اعیان و فرماندار وستمیت بود و تا زمان درگذشتش در ۱۹۳۷ این عنوان را حفظ کرد.
ویلیام جی. گرین، ملقب به اسلیکی بیل، تاجر آمریکایی و دوست صمیمی آبراهام لینکلن بود. او در شهرستان منارد، ایلینوی فعالیت میکرد و شهرهای تالولا و گرینویو را بنیان گذاشت. گرین در کنار لینکلن در نیو سالم کار کرد و بعدها بهعنوان جمعآورنده مالیات فدرال منصوب شد. او با ریچارد ییتس، فرماندار ایلینوی در زمان جنگ داخلی، نیز آشنایی داشت.
لوسیوس سیکینیوس ولوتوس، از خاندان سیکینیا، یکی از رهبران برجسته تودههای رم باستان بود. در سالهای ۴۹۴ و ۴۹۳ پیش از میلاد، او تودهها را به جدایی از رم و اردو زدن در مونز ساکر تشویق کرد. این حرکت به آشتی میان تودهها و اشرافیان انجامید و منجر به تشکیل منصب تریبونهای تودهها شد. سیکینیوس به عنوان یکی از نخستین تریبونها انتخاب شد.
پیر دو سورنای، متولد ۱۱ اکتبر ۱۸۷۶ در پورت لوئیس موریس، یک دانشمند کشاورزی و نویسنده برجسته موریسی بود. او جوایز معتبری مانند لژیون دونور و نشان لیاقت کشاورزی دریافت کرد و کتاب «جزیره فرانسه-موریس» او برنده جایزه تورله از آکادمی فرانسه شد.
ایَن کمپبل، دوازدهمین دوک آرگایل و پنجمین دوک در نظام اشرافی بریتانیا، از سران عشیره کمپبل و نایبالسلطنه منطقه آرگایل و بوت بود. او که در خانوادهای با پیشینهای نهصد ساله متولد شد، در کشورهای مختلف تحصیل کرد و در زمینههای نظامی، بانکی و تجاری فعالیت داشت. پس از درگذشت پدرش در ۱۹۷۳، مدیریت املاک خانوادگی و ریاست شرکتهای مرتبط را برعهده گرفت.
