4 مقاله
چینخوردگی فرردوکسین یک ساختار پروتئینی رایج از نوع آلفا-بتا است که با الگوی ثانویهی β-α-β-β-α-β در زنجیرهی اصلی خود مشخص میشود. این ساختار شبیه به یک گیرهی مو بلند و متقارن است که یکبار به دور خود پیچیده شده و دو رشتهی انتهایی بتا با دو رشتهی مرکزی از طریق پیوند هیدروژنی متصل میشوند.
مورفئینها پروتئینهایی هستند که میتوانند به شکلهای مختلف اولیگومری (همو-اولیگومر) تبدیل شوند. این تبدیل نیازمند تغییر شکل زیرواحدهای پروتئینی است. هر اولیگومر تعداد مشخصی زیرواحد دارد و میتواند تحت شرایط فیزیولوژیکی بین اشکال مختلف جابهجا شود. این ویژگی مورفئینها را از پریونها و آمیلوئیدها متمایز میکند. مورفئینها در تنظیم آلوستريك و کشف دارو کاربرد دارند.
دامنههای پروتئینی مارپیچی (Solenoid) ساختارهای ماژولار و تکرارشوندهای هستند که از توالیهای تقریباً یکسان تشکیل شدهاند. این دامنهها در انواع پروتئینها رایج بوده و میتوانند شکلهای خطی یا دایرهای داشته باشند. تکرارها در این ساختارها ممکن است منظم یا نامنظم باشند و نقش مهمی در تعاملات پروتئین-پروتئین ایفا میکنند.
آلفا سولنوئید (Alpha solenoid) نوعی ساختار پروتئینی متشکل از واحدهای تکرارشونده مارپیچ آلفا است که به صورت موازی چیده شده و یک ابرمارپیچ تشکیل میدهند. این پروتئینها به دلیل انعطافپذیری و پلاستیسیتهشان شناخته شدهاند و در ساختارهای سلولی مهمی مانند کمپلکس منفذ هستهای و پروتئینهای پوششی وزیکول نقش دارند.
