111 مقاله — صفحه 7 از 10
عبارت کوسه هفتآبششی به گروهی از کوسهها گفته میشود که به داشتن هفت جفت آبشش شناخته میشوند. این نام ممکن است به کوسه پوزهپهن یا کوسه پوزهتیز اشاره داشته باشد.
کراسیاسپیرا میکروستوما گونهای کوچک از حلزونهای دریایی است که صدفی طلایی، کشیده و محکم دارد. این گونه در آبهای اطراف سریلانکا یافت میشود و با دهانه بسیار کوچک و حلقههای نخستین برجستهاش شناخته میشود.
بالائنا (Balaena) سردهای از نهنگها در خانواده نهنگهای بیبالین است که امروز تنها یک گونه زنده به نام نهنگ گریونال دارد. این سرده تاریخچه پیچیدهای در ردهبندی علمی دارد و سرانجام پژوهشهای ژنتیکی، تفکیک کامل آن را از نهنگهای شایع اثبات کرد.
بلولیوا آپوما گونهای کوچک از حلزونهای دریایی است که در آبهای کالدونیای جدید دیده میشود و صدفی حدود ۶ میلیمتر دارد.
پیگماپتریس منویی یک گونه حلزون دریایی از نرمتنان شکمپا و خانواده موریکسیده است که در آبهای اطراف نیوکالدونیا یافت میشود.
تریگونولینا نوِمکوستاتا یک نرمتن دوکفهای گوشتخوار از خانواده ورتیکوردیده است که در دریای جنوبی چین زندگی میکند. این گونه با ۷ تا ۸ دنده برجسته روی صدف و اندازهای از ۲ تا ۲۰۰ میلیمتر، تنها گونه شناختهشده از سرده خود خارج از اقیانوس اطلس است.
هیدروپلورا سپتانگولاریس، حلزونی دریایی کوچک با صدف زرد کمرنگ و دندههای برجسته است که در مدیترانه و بخشهایی از اقیانوس اطلس زندگی میکند.
دوریس برینجینسیس گونهای از حلزونهای دریایی و نودایبرانکهای دوریدی است که نخستینبار از جزایر فرمانده در کامچاتکا توصیف شده است.
تریتونیاپسیس سردهای از نرمتنان شکمپای دریایی و از برهنهآبششان دندرونوتید است که در خانواده تریتونیهها جای میگیرد.
خانواده هیرسوتیدا گروهی از سختپوستان کمشناخته هستند که تنها پنج گونه در سه سرده دارند. جایگاه طبقهبندی آنها میان راسته مستقل بوکوساسه یا مختپوستان (میکتاسه) در نوسان است.
ترکواتوراتوریدا، خانوادهای از کرمهای بلوطی ساکن اعماق دریا، با بدن ژلاتینی شفاف و رنگارنگ تا یک متر طول دارند. این موجودات با استفاده از مژکها روی کف اقیانوس میلغزند و با تغذیه از مواد آلی، ردی از مدفوع به جا میگذارند. برخی گونهها مراقبت از تخمها و دستگاه تناسلی خارجی را نشان میدهند.
پتریژیوتئوتیس میکرولامپاس، گونهای از سرپایان خانواده پیروتئوتیدائه، از سواحل نیوزیلند تا جزایر هاوایی یافت میشود. این گونه با اندازه کوچکتر و قلابهای کمتر در نرها از گونه مشابه خود، پتریژیوتئوتیس جماتا، متمایز است. این سرپایان در اواخر پاییز تا اوایل زمستان تولیدمثل کرده و تخمهایی به قطر ۰.۹ میلیمتر میگذارند.
