23 مقاله — صفحه 2 از 2
فرانسیس ویلیام فارل، سپهبد ارتش آمریکا، از فرماندهان لشکر هوابرد ۸۲، سپاه پنجم و ارتش هفتم بود و در جنگ جهانی دوم، کره و آموزش نظامی نقش داشت.
بیم بهادور دیوان، هاویلدار ارتش هند و فرمانده بخش پیشتاز در نبرد خلوبار جنوب، در عملیات ویجای دلاورانه جنگید و پس از شهادت نشان ویر چاکرا گرفت.
پیوتر بریانسکیخ فرمانده نظامی شوروی بود که از ارتش امپراتوری روسیه به بلشویکها پیوست، در جنگ داخلی برآمد و در پاکسازی بزرگ اعدام شد.
دانیل اس. ینچسکی، سرتیپ گارد ملی هوایی ویسکانسین، رئیس ستاد این یگان و فرمانده پیشین بال سوخترسانی هوایی ۱۲۸ است. او دانشآموخته آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده است.
اندرو هانتر هلمز، افسر ارتش آمریکا، در جنگ ۱۸۱۲ از سروان به سرگرد ارتقا یافت. او در نبرد لانگوودز پیروز شد، اما در حمله به قلعه ماکیناک کشته شد؛ نامش بر شهرستانی در اوهایو و شهری در میسیسیپی ماند.
ویلیام دی. وود، افسر ارتش اتحادیه در جنگ داخلی آمریکا، از خدمت در نیروی شبهنظامی میزوری آغاز کرد و با فرماندهی هنگ ۱۱ سوارهنظام داوطلب، به سرتیپ افتخاری رسید.
آنتون چوریچ، نجیبزاده و ژنرال کروات در ارتش هابسبورگ، با نشان شوالیه ماریا ترزا شناخته میشود. او در سرکوب قیام اکتبر ۱۸۴۸ وین و جنگ اتریش علیه مجارستان در ۱۸۴۹ نقش داشت.
گلن دبلیو. مارتین، ژنرال سهستاره نیروی هوایی آمریکا، از فارغالتحصیلان مهندسی پوردو و خلبان باتجربهای بود که در جنگ جهانی دوم و دوران جنگ سرد در فرماندهیهای راهبردی هوایی نقشهای کلیدی داشت.
کازیمیر ودیگ فون بونین، ژنرال پروس و فرمانده سوارهنظام که در جنگهای سیلزی و جنگ جانشینی اتریش حضور داشت و نشان عقاب سیاه را دریافت کرد.
مایک آتلی، دریادار ارشد نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا، از ژانویه ۲۰۲۳ فرماندهی دریایی متحدان ناتو را بر عهده دارد. او پیش از این در فرماندهی گروه ضربت ناو بریتانیا و نیروی ضربه بریتانیا خدمت کرده است.
پیتر هدرستد، افسر ارشد ارتش سوئد، از فرماندهان نیروهای ویژه این کشور و نخستین فرمانده SOG است. او از مأموریتهای صلحبانی سازمان ملل به مسئولیتهای ستادی و فرماندهی منطقه نظامی غربی رسید.
