216 مقاله — صفحه 9 از 18
یوری میخایلویچ کیلین، مورخ روسی و استاد مطالعات تاریخی در دانشگاه دولتی پتروزوودسک، متولد ۱۹۶۱ است. او با تمرکز بر مناقشات تاریخی روسیه-فنلاند و کارلیا، بیش از ۵۰ اثر منتشر کرده که ۲۵ مورد در خارج از روسیه چاپ شدهاند. کیلین دارای مدرک دکترای علوم از مسکو (۲۰۰۰) و کاندیداتوری علوم از لنینگراد (۱۹۹۱) است.
اینگریدا لوِرنس، دیپلمات باتجربه لاتویایی، به عنوان سفیر این کشور در چین و گرجستان فعالیت کرده است. وی همچنین به طور همزمان به عنوان سفیر در ارمنستان معتبر بود. پیش از تصدی این سمت در سال ۲۰۰۸، لوِرنس در وزارت امور خارجه لاتویا در ریگا به عنوان دستیار دبیر کل ایفای نقش میکرد.
صیدا مونا تسنیم، دیپلمات بنگلادشی، از نوامبر ۲۰۱۸ به عنوان کمیساریای عالی بنگلادش در بریتانیا و سفیر در ایرلند و لیبریا فعالیت میکند. او نخستین زن در این مقامهاست و نماینده دائم بنگلادش در سازمان بینالمللی دریانوردی نیز هست. پیش از این، او کمیساریای عالی در تایلند و کامبوج و نماینده بنگلادش در کمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه بود.
ژلیکو یانیتوویچ، دیپلمات باتجربه بوسنی و هرزگوین، به عنوان سفیر فوقالعاده و تامالاختیار این کشور در آلمان فعالیت میکند. پیش از این، او سفیر بوسنی در کشورهای هند، روسیه و مجارستان بوده است. یانیتوویچ همچنین به عنوان سفیر غیرمقیم در کشورهای سریلانکا، بنگلادش، نپال، ارمنستان، بلاروس، قزاقستان، قرقیزستان و ازبکستان خدمت کرده است.
این مقاله به معرفی سفیران اسرائیل در بلاروس از سال ۱۹۹۷ تاکنون میپردازد. از زئِو بن-آری به عنوان شارژدافر تا آلون شوهام، آخرین سفیر معرفیشده، فهرستی از نمایندگان دیپلماتیک اسرائیل در این کشور را ارائه میدهد.
روابط عربستان سعودی و سنگال، مبتنی بر اشتراکات مذهبی و منافع سیاسی، شامل همکاریهای دیپلماتیک و نظامی است. سنگال در ائتلاف تحت رهبری عربستان علیه حوثیها در یمن مشارکت داشته و در بحران قطر، از موضع عربستان حمایت کرده است. با وجود روابط با ایران، سنگال نسبت به نفوذ این کشور احتیاط میکند.
گیلبرت دیمین لوشه (۱۹۴۵-۲۰۲۰) دانشمند علوم سیاسی آمریکایی بود که در زمینه روابط بینالملل و مطالعات صلح فعالیت داشت. او پس از بازنشستگی از دانشگاه نتردام، به عنوان فعال حقوق پناهندگان در سازمانهای بینالمللی فعالیت کرد و از بازماندگان بمبگذاری هتل کانال در بغداد بود.
پس از پیروزی فرانکو در جنگ داخلی اسپانیا (۱۹۳۹)، کشورهای جهان در دورهای طولانی تصمیم گرفتند که آیا و چگونه حکومت اسپانیا فرانکویی را به رسمیت بشناسند. این فرایند تا گذار اسپانیا به دموکراسی در ۱۹۷۷ ادامه داشت.
پیمان اساسی شوروی و ژاپن، امضا شده در ۲۰ ژانویه ۱۹۲۵، روابط بین امپراتوری ژاپن و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی را عادیسازی کرد. این پیمان با تبادل اسناد تصویب در پکن در ۲۶ فوریه ۱۹۲۵ رسمی شد و در ۲۰ مه ۱۹۲۵ در مجموعه پیمانهای جامعه ملل ثبت گردید. ژاپن به رسمیت شناختن دیپلماتیک شوروی را پذیرفت و در ازای آن، شوروی به مفاد پیمان پورتسموث پایبند ماند و معاهدات قبلی را بازبینی کرد.
ناتالیا بژانوا (۱۹۴۷-۲۰۱۴) دانشمند سیاسی، مورخ، اقتصاددان و دیپلمات روس بود که به دلیل آثارش در زمینه کره، چین، آمریکا و نظم جهانی پس از جنگ سرد شهرت یافت. او بیش از ۲۰۰ سخنرانی در دانشگاههای معتبر جهان ایراد کرد و مشاوره ۲۸ دانشجوی دکترا را بر عهده داشت.
پتر ژلتوکین (۱۷۷۷-۱۸۲۹)، زاده کازان، یک افسر ارشد روسی بود که در جنگهای ناپلئونی و جنگ روسیه و ترکیه حضور داشت. او به عنوان فرماندار نظامی کییف و رئیس مجالس مولداوی و والاچیا خدمت کرد، اما به دلیل عدم جلب اعتماد نخبگان رومانیایی، استعفا داد.
سی. ام. بهانداری، دیپلمات باتجربه هندی، به عنوان سفیر هند در امارات متحده عربی و لهستان خدمت کرده است. وی از اعضای برجسته سرویس خارجی هند (IFS) است و سابقه سفارت در لیتوانی را نیز در کارنامه خود دارد.
