5 مقاله
مایکل نویبرگر (۱۹۵۳-۲۰۱۳)، زیستشناس و ایمونولوژیست بریتانیایی، بهخاطر تحقیقات پیشگامانهاش در زمینه نقش تخریب دیانای در سیستم ایمنی شناخته میشود. او در کمبریج تحصیل کرد و بیشتر دوران کاریاش را در آزمایشگاه زیستشناسی مولکولی (LMB) گذراند. نویبرگر جوایز متعددی دریافت کرد، از جمله عضویت در انجمن سلطنتی و جایزه گلسکوسمیتکلاین.
پاول آنتونی میدگلی، استاد علم مواد در دانشگاه کمبریج و عضو پیترهاوس، در سال ۱۹۶۶ متولد شد. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد و دکترا از دانشگاه بریستول است و تحقیقاتش بر توموگرافی الکترونی، هولوگرافی الکترونی و تعیین ساختار اباینیتیو متمرکز است.
جیمز هارتلی اشورث (۱۸۷۴-۱۹۳۶)، زیستشناس دریایی بریتانیایی، در لنکاشایر متولد شد. پس از تحصیل در منچستر و لندن، به ناپل رفت و به زیستشناسی دریایی علاقهمند شد. او به عنوان استاد در دانشگاه ادینبرو فعالیت کرد و نقش کلیدی در تأسیس دورههای دیپلم بهداشت استوایی و آزمایشگاههای اشورث داشت.
رابرت مِی (۱۹۳۶-۲۰۲۰) دانشمند استرالیایی-بریتانیایی بود که به عنوان مشاور علمی ارشد دولت بریتانیا، رئیس انجمن سلطنتی و استاد دانشگاههای معتبر خدمت کرد. او پیشگوییهای مهمی در زمینه تغییرات اقلیمی و تأثیرپذیری پیچیدگی در اکوسیستمها داشت و جوایز بینالمللی متعددی دریافت کرد.
آن سیلو (زاده ۱۹۲۹) فیزیولوژیست بریتانیایی پیشگام در مطالعه استیلکولین و کولینسترازهاست. کار او پایههای فرضیه کولینرژیک را برای درک عملکردهای شناختی و حافظه مغز بنا نهاد و مستقیماً به توسعه مهارکنندههای کولینستراز برای درمان بیماری آلزایمر منجر شد.
