7 مقاله
محاصره مینِوْرْو نبردی نظامی در ژوئن و ژوئیه ۱۲۱۰ میلادی در جریان جنگ صلیبی آلبیگِنْسی در جنوب فرانسه بود. صلیبیون کاتولیک به رهبری سیمون دو مونتفورت، این شهر را محاصره و فتح کردند. با وجود تخریب دیوارهای شهر با استفاده از منجنیق، مدافعان چند هفته مقاومت کردند. در نهایت، ۱۴۰ تن از کاتارها که از توبه سر باز زدند، در آتش سوزانده شدند.
ویلیام اربن، مورخ آمریکایی و استاد تاریخ و مطالعات بینالمللی در کالج مونموث، متخصص در جنگهای صلیبی بالتیک و شوالیههای توتونیک است. او سردبیری مجله مطالعات بالتیک را بر عهده داشته و نویسنده دو کتاب و مقالات متعدد در مجلات معتبر آکادمیک است.
آلفونس، پسر لوئی هشتم فرانسه، از ۱۲۲۵ کنت پواتیه و از ۱۲۴۹ کنت تولوز بود. او در دو جنگ صلیبی شرکت کرد و نقش کلیدی در معاهده ۱۲۵۹ پاریس داشت. با وجود تلاشها برای تمرکز اداری، مرگ او بدون وارث، سرنوشت قلمروهایش را به چالش کشید.
مویش یکم، نجیبزاده مجار، بین سالهای ۱۲۲۸ تا ۱۲۳۱ در دوران پادشاهی اندرو دوم به عنوان نایبالسلطنه مجارستان خدمت کرد. او مالک زمینهایی در شهرستانهای سوموج و تولنا بود و در جنگ صلیبی پنجم شرکت داشت. مویش به دلیل مخالفت با سیاستهای اندرو دوم، دو دهه از دربار دور ماند، اما با حمایت دوک بلا، به مقام نایبالسلطنه رسید.
لاگیه داگولت، اسقف اپت از ۱۱۰۳ تا حدود ۱۱۳۰ میلادی، نه تنها یک رهبر مذهبی بلکه یک جنگجو در جنگهای صلیبی و یک سازنده بزرگ در ناحیه تحت حکومت خود بود. او با اهدای اموال به صومعهها و بازسازی کلیسای جامع اپت، نقش مهمی در توسعه منطقه ایفا کرد.
هنری دی هیستینگز، سرباز و نجیبزادهٔ انگلیسی سده سیزدهم، در جنگ سنتونژ در پواتو جنگید و در شهر سَنت اسیر شد. او در ۱۲۵۰ عزم شرکت در جنگ صلیبی کرد، اما در ژوئیه همان سال درگذشت.
انسیو دو کایو، شوالیه فرانسوی از پیکاردی، نقشی کلیدی در جنگ صلیبی چهارم و تأسیس امپراتوری لاتین ایفا کرد. او به عنوان نایبالسلطنه قسطنطنیه خدمت کرد و با شاهدخت بیزانسی، اودوکیا لاسکارینا، ازدواج کرد. هویت او در اسناد تاریخی با پسرش که همنام او بود، گاهی در هم میآمیزد.
