19 مقاله — صفحه 1 از 2
آلیس بردفورد وایلز (۱۸۵۳-۱۹۲۹)، فعال اجتماعی آمریکایی و رهبر باشگاههای زنان در ایلینوی بود. او در سطح ملی با دختران انقلاب آمریکا و در سطح ایالتی بهعنوان رئیس فدراسیون باشگاههای زنان ایلینوی فعالیت داشت. وایلز در برگزاری نمایشگاه جهانی ۱۸۹۳ شیکاگو نقش کلیدی ایفا کرد و بنیانگذار باشگاه زنان فریپورت بود.
سازمان زنان کاتولیک لیتوانی، بزرگترین تشکل زنان در دوره میاندوجنگ این کشور بود که در سال ۱۹۰۸ تأسیس شد. این سازمان پس از اشغال لیتوانی توسط شوروی در سال ۱۹۴۰ منحل گردید. ریشههای آن به کنگره اول زنان لیتوانی در ۱۹۰۷ بازمیگردد، اما اختلافات میان زنان کاتولیک و لیبرال منجر به تأسیس سازمانهای جداگانه شد.
لیگ زنان رومانی، نخستین سازمان سراسری حقوق زنان در این کشور، در سال ۱۸۹۴ توسط کرنلیا امیلیان، اوژنیا دو روس یانکلسکو و سوفیا نادژده تأسیس شد. این سازمان با هدف ارتقای جایگاه قانونی، سیاسی، اقتصادی و آموزشی زنان فعالیت میکرد و نشریهای به نام «بولتن لیگ زنان» منتشر مینمود.
النورا مونرو بابکاک (۱۸۵۲-۱۹۳۴) از رهبران پیشگام جنبش حق رأی زنان در آمریکا بود. او از سال ۱۸۸۹ بهطور فعال در این جنبش شرکت کرد و سالها مسئولیت بخش مطبوعاتی انجمن ملی حق رأی زنان را بر عهده داشت. بابکاک با تأسیس باشگاه برابری سیاسی در دانکیرک نیویورک، نقش کلیدی در سازماندهی و ترویج حقوق زنان ایفا کرد.
آلیدا روساندر (۱۸۴۳-۱۹۰۹) ریاضیدان، آموزشگر و فعال حقوق زنان سوئدی بود که بهعنوان نخستین زن در سوئد در سال ۱۸۶۴ به سمت کارمند رسمی بانک رسید. او بههمراه خواهرش جنی، از دانشآموختگان نخستین دورههای آموزشی زنان در سوئد بودند و بعدها بنیانگذار دورههای آموزشی روساندر شدند.
نان و رزها گروهی از زنان سوسیالیست بود که در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در بوستون فعالیت میکرد. این گروه با الهام از شعار اعتصاب نساجی لارنس در سال ۱۹۱۲ نامگذاری شد و به دنبال آزادی و برابری زنان بود.
سوزان اینفلد کلر (۱۹۲۷-۲۰۱۰)، جامعهشناس آمریکایی و نخستین زن هیئت علمی دائم دانشگاه پرینستون بود. او با تألیف کتابهایی مانند «فراتر از طبقه حاکم» و «محله شهری»، به بررسی ساختار نخبگان و مسائل شهری پرداخت. کلر همچنین بنیانگذار مطالعات زنان در پرینستون و نویسنده کتابهایی در حوزه خانواده و جامعه بود.
ایدا هاف (۱۸۸۰-۱۹۵۲)، پزشک پیشگام سوئیسی، به عنوان اولین زن در برن در نقش پزشک مدرسه مشغول شد. او فعال فمینیست و از بنیانگذاران انجمن دانشجویان زن برن بود. هاف در مبارزه برای حق رای زنان و بهبود سلامت کودکان نقش کلیدی داشت و به عنوان اولین زن پزشک داخلی در برن مطب خصوصی دایر کرد.
مارگارت اندرسون واتس (۱۸۳۲-۱۹۰۵) یک اصلاحطلب اجتماعی آمریکایی، نویسنده و فعال جنبش اعتدالگرایی بود. او بهعنوان نخستین زن کنتاکی، به دفاع از حقوق برابر زنان در برابر قانون پرداخت و بر اهمیت آموزش عالی برای زنان تأکید کرد. واتس ریاست اتحادیه زنان مسیحی برای اعتدالگرایی در کنتاکی را بر عهده داشت و بهعنوان سرپرست ملی ماترونهای پلیس فعالیت کرد.
کلاریس بادر (۱۸۴۰-۱۹۰۲)، نویسنده و روزنامهنگار فرانسوی اهل استراسبورگ، آثار مشهوری مانند «زن یونانی: مطالعهای بر زندگی باستان» و «زن فرانسوی در دوران مدرن» را به رشته تحریر درآورد. او بهخاطر آثارش مورد تقدیر آکادمی فرانسه قرار گرفت و بسیاری از کتابهایش همچنان در دسترس هستند.
الینور گلنکراس (۱۱ نوامبر ۱۸۷۶ - ۲ مه ۱۹۵۰) یک فعال فمینیست و مدافع حقوق خانهداران استرالیایی بود. او رهبری انجمن خانهداران نیو ساوت ولز را بر عهده داشت و نخستین رئیس انجمن فدرال خانهداران استرالیا بود. با وجود چالشهایی مانند ورشکستگی به دلیل شکایت افترا، میراث او با نامگذاری خیابانی در کانبرا گرامی داشته شد.
این مقاله به بررسی زنانی میپردازد که در طول تاریخ رهبری قیامها و شورشهای مهمی را بر عهده داشتند. از قیامهای باستانی تا جنبشهای معاصر، زنانی مانند بوادیکیا، زنوبیا، و لاکشمی بای نقشهای کلیدی در مبارزه علیه استبداد و اشغالگری ایفا کردهاند.
