721 مقاله — صفحه 33 از 61
جوزف برگر، سرباز اتریشی-آلمانی، در ۱۴ سالگی بهخاطر دلاوری در جنگ داخلی آمریکا مدال افتخار را دریافت کرد. او در نبرد نولنزویل تنسی در سال ۱۸۶۳ قهرمانانه جنگید و در ۱۸۹۷ این مدال را دریافت نمود. برگر در ۶ سالگی یتیم شد و در ۱۳ سالگی به عنوان نوازنده طبل به ارتش پیوست.
اچاماس امرالد، ناو ۲۸ توپدار نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا، در جنگ هفت ساله فعالانه شرکت کرد. این کشتی که ابتدا در ۱۷۴۴ به نام لامرود برای نیروی دریایی فرانسه ساخته شده بود، در ۱۷۵۷ توسط بریتانیا تصرف و بازسازی شد. پس از تغییر نام به امرالد، در کارائیب مأموریت یافت و در نبرد با دزدان دریایی فرانسوی پیروز شد.
جنگهای عثمانی و هابسبورگ از قرن شانزدهم تا هجدهم بین امپراتوری عثمانی و پادشاهی هابسبورگ رخ داد. این جنگها عمدتاً در مجارستان، از جمله ترانسیلوانی (رومانی امروزی) و ویوودینا (صربستان امروزی)، کرواسی و صربستان مرکزی جریان داشت.
اتو ماکسیمیلیان هیتسفلد (۱۸۹۸-۱۹۹۰) ژنرال آلمانی در جنگ جهانی دوم بود که بهخاطر فرماندهی در نبرد آردن شناخته میشود. او نشان شوالیه صلیب آهنین با برگهای بلوط و شمشیرها را دریافت کرد و عموی اوتمار هیتسفلد، مربی فوتبال بازنشسته، است.
نبرد ووستر در ۳ سپتامبر ۱۶۵۱، آخرین نبرد مهم جنگهای سه پادشاهی (۱۶۳۹-۱۶۵۳) بود. ارتش پارلمانی به رهبری الیور کرامول، نیروهای سلطنتی اسکاتلندی به فرماندهی چارلز دوم را شکست داد. این نبرد در شهر ووستر و اطراف آن رخ داد و با پیروزی قاطع پارلمانیها، پایان جنگهای داخلی انگلستان را رقم زد.
سرتیپ رالف هیمر هیوسی، افسر ارتش بریتانیا، در جنگ جهانی اول جان باخت. او فرمانده تیپ ۲۵ بود و در مه ۱۹۱۸ در یک بیمارستان صحرایی آلمانی در فرانسه درگذشت. هیوسی مفتخر به دریافت نشانهای DSO و MC شده بود.
خودروی امنیتی لئوپارد، نخستین خودروی ضد مین تکپوسته جهان، در جنگ بوش رودزیا (۱۹۶۴-۱۹۷۹) برای حفاظت از غیرنظامیان و نیروهای دولتی طراحی شد. این خودرو با بدنه Vشکل، سقف نرم و طراحی منحصر به فرد، از سرنشینان در برابر انفجار مینهای زمینی محافظت میکرد. با تولید حدود ۷۰۰ دستگاه، لئوپارد نقش مهمی در مقابله با تهدیدات مینهای زمینی ایفا کرد، اما مشکلات فنی مانند گرمای過 موتور و قدرت کم، محدودیتهایی برای آن ایجاد کرد.
نبردهای کوه زونگوینی در ژانویه ۱۸۷۹ در جریان جنگ انگلیس و زولو رخ داد. این کوه پایگاه قبیله زولو اباکولوسی بود که توسط نیروهای شاهزاده سوازی، مبیلینی واامسواتی، تقویت شده بودند. سرهنگ وود، فرمانده بریتانیایی، برای تأمین امنیت خطوط تدارکاتی خود، به این پایگاهها حمله کرد. نبردهای ۲۰، ۲۲ و ۲۴ ژانویه با پیروزی نسبی بریتانیاییها همراه بود، اما شکست سنگین آنها در ایساندلوانا، وود را مجبور به عقبنشینی کرد.
پتر ژلتوکین (۱۷۷۷-۱۸۲۹)، زاده کازان، یک افسر ارشد روسی بود که در جنگهای ناپلئونی و جنگ روسیه و ترکیه حضور داشت. او به عنوان فرماندار نظامی کییف و رئیس مجالس مولداوی و والاچیا خدمت کرد، اما به دلیل عدم جلب اعتماد نخبگان رومانیایی، استعفا داد.
سرلشگر سر ویلیام جیمز هاپ-جانستون (۱۷۹۸-۱۸۷۸)، افسر برجسته نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا، فرماندهی پایگاه دریایی نور را بر عهده داشت. او در خانوادهای نظامی متولد شد و در ۱۳ سالگی به نیروی دریایی پیوست. هاپ-جانستون فرماندهی چندین ناوگان مهم را بر عهده داشت و در نهایت به عنوان فرمانده کل پایگاه نور منصوب شد.
ویلیام رید، خلبان اسکاتلندی نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا، به دلیل شجاعت بینظیر در جنگ جهانی دوم نشان صلیب ویکتوریا را دریافت کرد. او در مأموریتی خطرناک بر فراز دوسلدورف آلمان، با وجود آسیبهای شدید به هواپیما و خدمه، مأموریت را ادامه داد و جان پنج نفر از خدمه را نجات داد.
هشتاد و نهمین لشکر تفنگدار موتوریزه، واحد نظامی ارتش شوروی بود که دو بار تشکیل شد. این لشکر نخستین بار در ۱۹۵۷ از لشکر ۱۴ مکانیزه (که خود پیشتر لشکر ۲۸۴ تفنگدار بود) ایجاد شد. در ۱۹۶۶ به عنوان لشکر ذخیره بازسازی شد و در ۱۹۸۷ به مرکز آموزشی منطقهای و سپس انبار تجهیزات تبدیل گردید. این واحد در ۱۹۹۶ منحل شد و مقر آن در تامبوف بود.
