126 مقاله — صفحه 5 از 11
جین جرجیانا سیمور، دوشس سامرست (زاده ۵ نوامبر ۱۸۰۹ - درگذشته ۱۴ دسامبر ۱۸۸۴)، همسر ادوارد، دوک سامرست بود. او دختر توماس شیریدان و نویسنده مشهور، کارولین کالندر، بود. جرجیانا به دلیل زیباییاش به عنوان «ملکه زیبایی» در تورنمنت اگلینتون در ۱۸۳۹ انتخاب شد. او در ۱۸۳۰ با ادوارد ازدواج کرد و پنج فرزند داشت.
وزارت ترابری جنگی (MoWT) یک نهاد دولتی بریتانیا بود که در آغاز جنگ جهانی دوم برای مدیریت سیاستها و منابع حملونقل تشکیل شد. این وزارتخانه با ادغام وزارت کشتیرانی و وزارت ترابری ایجاد شد تا هماهنگی حملونقل در زمان جنگ را تسهیل کند. مسئولیتهای آن شامل مدیریت کشتیرانی، راهآهن، جادهها و بنادر بود.
نشان گل سفید، انجمنی جکوبیتی بود که در ۱۸۸۶ توسط برترام اشبرنهام تأسیس شد و احیای نئوجکوبیتی را در دهه ۱۸۹۰ کلید زد. این انجمن با جذب هنرمندان و نویسندگان، به احیای علاقه به خاندان استوارت و آرمانهای جکوبیتی پرداخت. با وجود شکاف داخلی و پایان کار در جنگ جهانی اول، میراث آن توسط انجمن استوارت سلطنتی ادامه یافت.
جفری اسکمل (۱۹۲۵-۲۰۰۶)، مورخ بریتانیایی و عضو کالج امانوئل کمبریج، به عنوان مرجع تاریخ دریایی دورههای تودور و استوارت شناخته میشود. او پس از خدمت در نیروی دریایی سلطنتی، carrieraکادمیک خود را در کمبریج و دورهام آغاز کرد و تا پایان عمر به تدریس و پژوهش در زمینه تاریخ دریایی پرداخت.
کریستوفر فرانسیس کورنفورد (۱۹۱۷-۱۹۹۳)، هنرمند و نویسنده بریتانیایی، عضو حزب کمونیست در دهه ۱۹۳۰ بود. پس از جنگ جهانی دوم، در دانشگاههای دورام، کمبریج و کالج سلطنتی هنر تدریس کرد. او فرزند فرانسیس کورنفورد و نوهی چارلز داروین بود و تا اواخر دهه ۱۹۸۰ در جنبشهای ضدمخالف هستهای و محیطزیستی فعالانه شرکت داشت.
ویلفرد برد، رهبر کارگری بریتانیایی و دبیرکل انجمن الگوبران، نقشی کلیدی در آموزش اتحادیهای و مخالفت با کمونیسم ایفا کرد. او ریاست کنگره اتحادیههای کارگری را بر عهده داشت و نشان OBE را دریافت کرد.
جان شِبِر (۱۷۰۹-۱۷۸۸) نویسنده و طنزپرداز سیاسی بریتانیایی بود که بهخاطر آثار انتقادیاش از دولت و سیاستمداران معاصر شهرت یافت. او که ابتدا بهعنوان پزشک فعالیت میکرد، به دلیل نوشتههای تند و صریحش بارها مورد پیگرد قانونی قرار گرفت و حتی به زندان افتاد. با وجود این، شِبِر بعدها به حامی سیاستهای دربار جرج سوم تبدیل شد و مستمری دولتی دریافت کرد.
سر فردریک هروی-باثورست، چهارمین بارونت، یک بازیکن کریکت کلاس اول و سیاستمدار محافظهکار انگلیسی بود. او پیش از ورود به عرصه سیاست، در ارتش بریتانیا با گارد گرانادیر خدمت کرد و در جنگ کریمه نقش برجستهای داشت. همچنین به عنوان نماینده پارلمان برای جنوب ویلتشر انتخاب شد و در کنار آن، در تیمهای کریکت همپشایر و باشگاه کریکت ماریلبون بازی کرد.
جان دراموند، نخستین ارل ملفورد، سیاستمدار اسکاتلندی و مشاور نزدیک جیمز دوم بود. او که به کاتولیک گرویده بود، با اصرار بر عدم سازش با مخالفان، به انزوای جیمز و برکناری او در انقلاب باشکوه ۱۶۸۸ دامن زد. پس از تبعید، بهعنوان نخستین وزیر امور خارجه یعقوبی فعالیت کرد، اما بهدلیل نامحبوبیت در ۱۶۹۴ استعفا داد. او در پاریس درگذشت.
ویلیام دوگال کریستی (۱۸۱۶-۱۸۷۴) دیپلمات، سیاستمدار و ادیب بریتانیایی بود. او در بمبئی متولد شد و در کمبریج تحصیل کرد. کریستی بهعنوان عضو پارلمان، کنسولکل و وزیر مختار در کشورهای مختلف خدمت کرد. از مهمترین اقدامات او تلاش برای لغو بردهداری و دفاع از حقوق شهروندان بریتانیایی در خارج از کشور بود.
نیتن راو، سرهنگ دوم بریتانیایی، پزشک و سیاستمدار حزب محافظهکار بود که به دلیل تحقیقاتش در زمینه سل و روانپزشکی شهرت یافت. او ریاست انجمن روانپزشکی و انجمن سل بریتانیا را بر عهده داشت و اصطلاح 'نفریت سنگری' را ابداع کرد.
کونیرز دارسی، هفتمین بارون دارسی د نیت، اشرافزاده بریتانیایی و پدر اولین ارل هولدرنس بود. او در اوت ۱۵۷۰ متولد شد و در ۳ مارس ۱۶۵۳ درگذشت. دارسی قلعه هورنبی در یورکشر شمالی را به ارث برد و با دوروتی بلاسی ازدواج کرد. آنها ۶ پسر و ۷ دختر داشتند. او در سال ۱۶۴۱ عنوان اولین بارون دارسی مینهیل را دریافت کرد و عناوین بارون دارسی د نیت و بارون کونیرز نیز به او اعطا شد.
