7 مقاله
لویی لولی (۱۶۶۴–۱۷۳۴)، موسیقیدان فرانسوی و پسر ارشد ژان-باپتیست لولی، علیرغم انتظارات بالا، به دلیل رفتار نامناسب و کمبود استعداد، نتوانست carriera درخشانی داشته باشد. او بیشتر به خاطر آثار مشترکی که با دیگران ساخت، شناخته میشود.
آلن گوسن، آهنگساز فرانسوی متولد ۶ نوامبر ۱۹۴۳، از دانشآموختگان کنسرواتوار ملی عالی موسیقی و رقص پاریس است. او با استادانی چون الیویه مسیان، لویی فورستی و پیر شفر تحصیل کرده و آثار مشهوری مانند «ایریزاسیون-ریتول» و «شاکرا» را خلق کرده است. گوسن در دانشگاه اوساکا و کنسرواتوار آمریکایی فونتنوبرو تدریس کرده است.
موریس ژورنئو، آهنگساز فرانسوی متولد بیاریتز، از ۱۹۲۱ تا ۱۹۸۴ آثار متنوعی خلق کرد. او در ورسای درگذشت و از جمله آثارش میتوان به «والس»، «فوگ» و «سوییت برای جوانان» اشاره کرد.
شارل کازیمیر مانری (۱۸۲۳-۱۸۶۶) آهنگساز و رهبر کر فرانسوی بود که با وجود تحصیل در رشته حقوق، به عشق موسیقی روی آورد. او آثار مذهبی و سکولار متعددی خلق کرد که در کلیساهای پاریس اجرا شدند. از مهمترین آثار او میتوان به 미사های کرال، اپرای کمدی، و قطعات ارکسترال اشاره کرد.
ادموند لِمِگْر (۱۸۴۹-۱۸۹۰) نوازنده ارگ، رهبر ارکستر و آهنگساز فرانسوی قرن نوزدهم بود. او تحصیلات موسیقی خود را در کلرمون-فران با شارل رنو دو ویلبک آغاز کرد و سپس در پاریس نزد شارل-ژوزف ورویت و ادوار باتیست ادامه داد. لِمِگْر به عنوان نوازنده ارگ کلیسای کلرمون-فران و کنسرتهای تروکادرو پاریس فعالیت داشت و آثار متعددی برای ارگ، ارکستر و پیانو 작곡 کرد.
سمفونی شماره ۷، اثر دارיוס میلو، آهنگساز فرانسوی، در سال ۱۹۵۵ برای کنسرتی در ونیز ساخته شد. این سمفونی سه موومان دارد و حدود ۲۰ دقیقه طول میکشد. موومانها با عناوینی توصیفی نامگذاری شدهاند: انیمه، گراوه و ویف.
این فهرست کامل آثار باقیمانده از سسل شامیناد، آهنگساز فرانسوی، شامل قطعاتی برای پیانو، ارکستر، و آواز است که با شمارهگذاری اپوس و بدون اپوس طبقهبندی شدهاند.
