2 مقاله
روندو در لا ماژور، شماره ۴۳۸، اثری از فرانتس شوبِرت برای ویولن سولیست و ارکستر زهی است که در سال ۱۸۱۶ ساخته شد. این قطعه، مانند آداژیو و روندر کنسرتانت در فا ماژور، برای نمایش مهارتهای نوازنده ویولن طراحی شده است. شوبِرت این اثر را احتمالاً برای اجرای خود یا برادرش فردیناند نوشت، اما تا سال ۱۸۹۷ منتشر نشد.
استبات ماتِر در سل مینور، اثری موسیقیایی از فرانتس شوبِرت است که در آوریل ۱۸۱۵ ساخته شد. این قطعه برای کر SATB، ابوا، کلارینت، فاگوت، ترومبون، ویولن، ویولا و باسو کُنتینوئو تنظیم شده است. این اثر شامل چهار بیت از بیست بیت متن لاتین استبات ماتِر است و ساختار غیرمعمولی به عنوان یک حرکت پیوسته دارد.
